Sponsors







Nieuwsbrief

Sponsors






Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Denk je dat Trump 20 januari geinaugureerd wordt als president?
Hartproblemen als bijwerking van chemotherapie nemen toe
Vrijdag, 30 december 2016 23:06
PDF Afdrukken

De lijst met bijwerkingen van chemotherapie lijkt eindeloos en wat je daar niet zou verwachten als neveneffect zijn hartproblemen.

Er is nu wetenschappelijk aangetoond dat dit wel degelijk het geval is en zelfs toeneemt, waardoor de keuze voor chemotherapie steeds gevaarlijker wordt.


In oktober dit jaar publiceerden wij het verhaal van een dame met borstkanker die door de marketing organisatie Pink Ribbon als voorbeeld werd genomen waarom mensen hen geld zouden moeten geven.

En dan krijg je de meest schrijnende verhalen waarvan we er één willen belichten.

Het verhaal van een vrouw die borstkanker kreeg, zich uiteraard liet behandelen met de variant van mosterdgas, chemotherapie, en die als bijwerking prompt hartfalen voor de kiezen kreeg.

Dit is wat die dame zegt:

Voorafgaand aan een chemokuur krijg je een waslijst met wel 40 of 50 mogelijke bijwerkingen in je handen gedrukt. Je focust op de bekende dingen als braken en misselijkheid, en denkt 'Help, als ik dat maar niet krijg'."

"Hartproblemen stonden er ook tussen, maar daar had ik overheen gelezen. Ik was verder gezond en hartklachten, ach, dat was toch iets voor oude mensen? Ik was 44 toen er borstkanker bij mij werd geconstateerd. Het was een vrij kleine tumor, maar wel van het agressiefste soort."

"Dus kreeg ik het hele scala aan behandelingen: een operatie, radiotherapie en chemotherapie. Omdat er verder niets in mijn lymfeklieren te zien was, waar het bij uitzaaiingen als eerste gaat zitten, dacht ik 'Tanden op elkaar en dan is het klaar.' Maar dat viel tegen…

"Ik zou zes chemokuren krijgen. Ik kon er helemaal niet tegen en had net de vijfde achter de rug toen ik weer met koorts in het ziekenhuis lag. Daar werd een ECG gemaakt. Het hartfilmpje was niet goed, dus werd ook de pompfunctie gemeten. De oncoloog viel zowat van zijn stoel! Bij gezonde mensen wordt er gemiddeld 60 tot 70 procent van al het bloed uit het hart gepompt, ik had nog maar 20 procent over."


Uit een onderzoek dat in Duitsland is gepresenteerd door cardioloog Ana Catarina Gomes tijdens de EuroEcho-Imaging 2016 conferentie blijkt dat schade aan het hart een bijwerking kan zijn van van Anthracycline-bevattende chemotherapie.

Volgens Dr. Gomes neemt het aantal patiënten dat wordt behandeld met chemo en die als gevolg daarvan problemen krijgen met cardiotoxines toe.

Cardiotoxines zijn stoffen, meestal proteïnen, die de impulsgeleiding van het hart beïnvloeden. Dit kan leiden tot hartritmestoornissen of een hartstilstand.

Symptomen van cardiotoxinen zijn; uitputting, duizeligheid, hoge mate van transpiratie, ademhalingsmoeilijkheden, bloedcirculatiestoornissen en hartritmestoornissen.

Andere namen voor cardiotoxines zijn: cytotoxines, cobramines, membraan toxines en directe lytische factoren. Zij hebben een lytisch effect op vele cellen (lytisch betekent dat de cel uit elkaar klapt of 'lyseert', en dus kapot gaat), maar het hart is toch hun primaire doel.


De problemen ontstaan voor 80 procent in het eerste jaar dat men begint met chemotherapie. Het aantal mensen dat lijdt aan deze zeer ernstige bijwerking neemt toe volgens Dr. Gomes omdat er meer mensen met kanker langer leven.

Het onderzoek is uitgevoerd in Portugal met 84 patiënten die gemiddeld een leeftijd hadden van begin 50. Er waren 54 patiënten met borstkanker, 20 met maligne lymfoom en 9 met maagkanker. Van de patiënten had 31 procent een hoge bloeddruk, 7 procent diabetes en 15 procent rookte.

Wat ook bleek uit het onderzoek is dat de diabetes patiënten meer symptomen vertoonden van cardiotoxines, hoewel niet bewezen is dat het hart van diabetespatiënten ook meer schade opliep dan die van de andere patiënten.

De conclusie van het onderzoek was dan ook dat patiënten die Anthracycline-bevattende chemotherapie ondergaan ook regelmatig verplicht een hartonderzoek dienen te krijgen.

Als advies om de hartproblemen te voorkomen, wordt geadviseerd om de levensstijl aan te passen en zo nodig medicijnen te nemen, maar dat dit alles nooit een reden mag zijn om geen chemotherapie te nemen, want de behandeling van kanker heeft toch de hoogste prioriteit.

Het laatste klopt, maar of die prioriteit van behandelen dan ook automatisch moet bestaan uit het ondergaan van een chemobehandeling, daarover zijn de meningen nogal verdeeld.

Het volgende is wat een arts, Dr. Roel Veldhuizen, vindt van chemotherapie:

Chemotherapie, bestraling en chirurgie zijn de enige vormen van therapie die bespreekbaar zijn in de reguliere gezondheidszorg.

Honderdduizenden doden vallen er door deze therapie, slechts 3 tot maximaal 6% van de patiënten met kanker overleven deze vormen van therapie.

Zo begint de nieuwe column van Dr. Roel Veldhuizen op Orjana. Dr Roel is ruim 40 jaar werkzaam geweest als patholoog anatoom met als specialisatie kanker. Nadat hij met pensioen ging, keerde hij de mainstream medische wereld de rug toe en stapte over naar de natuur als manier om te genezen en gezond te zijn en blijven. Zijn column gaat deze keer over een natuurlijke manier om kanker te lijf te gaan, een heus protocol. En ook een waarschuwing voor al die mensen die denken dat chemotherapie het enige is dat hen kan redden:

Dr. Roel gaat verder:

Over de doden wordt nooit gesproken, zij waren flink en hebben als leeuwen gevochten. In werkelijkheid zijn ze kotsend en doodziek ten onder gegaan.

Over de kwaliteit van leven tijdens deze behandelingen wordt nooit gesproken, maar het is echt verbijsterend wat een mens accepteert als hem een worst wordt voorgehouden, terwijl hij geen schijn van kans heeft.

Daar komt nog eens bij dat duizenden patiënten helemaal geen chemo nodig hadden, omdat ze na de operatie vaak (50-70%) geheel tumorvrij zijn.

Dit is de groep van mensen die hebben gestreden en geleden maar het hebben gehaald, wat een succes! In werkelijkheid zijn dat de mensen die onterecht met chemo zijn na behandeld. Wij weten alleen nog niet wie wel of niet tumorvrij zijn, dus dan maar allemaal aan de chemo, logisch toch!

Verder is het natuurlijk duidelijk dat chemotherapie bij tumorvrije patiënten alleen maar schade aanricht.

De enkele niet-tumorvrije patiënt (b.v. bij de operatie blijken er duidelijke uitzaaiingen of niet te opereren doorgroei) die uiteindelijk wel overleefd na uitgebreide chemotherapie, wordt op alle media getoond en geëxploiteerd om toch maar vooral te laten zien hoe succesvol chemotherapie is.

Van de doden hoor je niets, hen is het zwijgen opgelegd en de nabestaanden vinden dat ze als helden hebben gestreden, maar het helaas niet hebben gehaald.

Door deze dramatische gebeurtenissen gaan zij spontaan geld ophalen om de kankerfondsen te spekken. Die beloven dat zij doorgaan om tegen kanker te strijden tot die ziekte uit de wereld is, terwijl zij weten dat dit onzin is.

Beter zou het zijn als al die mensen die geld doneren aan kankerfondsen dat geld aan zichzelf en hun naasten zouden besteden om dan eens eindelijk biologisch te gaan eten en stoppen met zichzelf en hun kinderen vol te proppen met de shit die multinationals als Unilever op de markt brengen. Al die verpakte levensmiddelen die in de schappen van de supers staan, zullen ons en onze kinderen uiteindelijk vergiftigen.

Is het gek dat als jij je tientallen jaren volstopt met die shit er ergens in je lijf kanker uitbreekt.

Nee hoor, zelf hoef je het niet op te lossen, dat doen de kankerfondsen wel voor je, als je maar geld aan ze doneert of als een gek aan het organiseren gaat om dat zogenaamde goede doel nog rijker te maken.

Zij gaan deze oorlog niet voor je winnen, dat moet je toch echt zelf doen.

Onze jongste generatie zal de eerste generatie zijn die niet ouder wordt dan hun ouders (en dat heb ik niet verzonnen).

Kanker zal alleen maar toenemen. Door al die gifstoffen die wij via ons voedsel nu binnen krijgen raakt ons DNA steeds zwaarder beschadigd, ons immuunapparaat verzwakt steeds meer en dat op zich is al genoeg om chronische ziekten en kanker te veroorzaken.

Er is nu langzaam maar zeker een eetrevolutie gaande, na de bewegingsrevolutie volgt nu het gezonde biologische eten met veel gezonde vetten, geen geraffineerde suikers, geen frisdranken, geen alcohol (zeker niet bij het eten) en geen verpakte voedingsmiddelen.

Ja gezellig, elke dag een glaasje (of 2 of 3) bij het avondeten, slechter kan jij niet voor je lichaam zijn (je gooit dan 4-6 scheppen suiker door je maaltijd). Natuurlijk mag je weleens een feestje vieren met alcohol en junk food, maar het systematisch naar binnen werken van die shit ga jij je lichaam niet aandoen.

Ja, wij kunnen die chronische ontstekingsziekten en kanker op een afstand houden.

Meer hierover bij de bespreking van het spijsverteringskanaal.

Als je de diagnose kanker krijgt te horen, kan je makkelijk in paniek raken, ook omdat jouw omgeving je opeens zielig vindt. Je ziet in hun ogen dat de dood boven je hoofd hangt. Plots word je onzeker over je toekomst, voor de eerste keer ervaar je dat het leven eindig is, ook voor jou.

Je weet hoe het is gegaan bij anderen met kanker die jou voor gingen in je directe omgeving. Je hebt gezien of gehoord hoe zij hebben geleden, hoe hun gezin heeft meegeleden tot ze uiteindelijk alleen nog in het bijzijn van hun allernaaste familie zijn ingeslapen. Soms toch nog roepend ‘help me dan’ of ‘waarom helpen jullie me niet’, waarna met nog meer morfine de rust weerkeert en de geest het gefolterde lichaam kan verlaten.

Deze nachtmerrie wil jij niet meemaken, maar heb je een keuze. Tot het moment dat je de diagnose kanker hoorde heb je daar nog nooit over nagedacht. Of beter gezegd, nog nooit over durven nadenken en eigenlijk is dat jammer. Het zou je een hoop ellende kunnen besparen als je weet dat er een grote kans is dat ook jij vroeg of laat met dit probleem te maken krijgt.

Hoe ga je reageren, laat jij je ook direct gek maken, raak je in paniek en neem je plotseling ondoordachte beslissingen?

Kijk ernaar als elke andere levensbedreigende ziekte of situatie. Laat je niet alleen door emoties overspoelen en ga niet mee met je angst.

Neem vooral de tijd om jouw situatie te analyseren, laat je goed voorlichten wat deze vorm van kanker nou eigenlijk betekent.

Vraag een kopie van het onderzoeksrapport van de radioloog (echo’s, foto’s en scans), van de patholoog anatoom en van het bloedonderzoek. Zoek op het internet naar jouw vorm van kanker of andere levensbedreigende ziekte, informeer jezelf, het is jouw probleem, jouw verantwoordelijkheid hoe hiermee om te gaan.

Laat je goed informeren, vraag desnoods een ‘second opinion’. Steek je hoofd niet in het zand, blijf bij de les, het gaat om jou, je hebt echt geen haast, die kanker zit er al 2, 3, 4 jaar en voorlopig ga je er niet aan dood.

Bij een acuut ontstekingsproces (zoals een long- of blindedarmontsteking) heb je haast, bij chronische ontstekingsprocessen (zoals bij auto-immuunziekten) en kanker absoluut niet.

Keuzes op basis van emoties en angst zullen altijd blijken de verkeerde te zijn.


Voor de rest van het verhaal van Dr. Roel en de opties die hij ziet, verwijzen wij naar zijn rubriek op de website van gezondheidswebwinkel Orjana.


Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl