Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Leeft Assange nog en is Wikileaks overgenomen door de CIA?
Als je niet meer van nut bent voor de Nederlandse overheid (video)
Zaterdag, 11 maart 2017 16:50
PDF Afdrukken

Ook de Nederlandse overheid kent een gitzwarte geschiedenis, waarbij eigen- en handelsbelang voorop staan en mensen die niet meer nodig zijn aan de kant worden gegooid als gebruiksvoorwerpen.

Zo is er de mensonterende behandeling van de Molukse soldaten en hun gezinnen die op basis van valse beloftes van de overheid naar Nederland kwamen.


Er is door de eeuwen heen eigenlijk weinig veranderd bij de mensen die aan de touwtjes trekken in dit land. Het zijn nog altijd de studentensociëteiten zoals Minerva waar de toekomstige leiders van dit land worden gerekruteerd, die vervolgens precies doen wat hen wordt opgedragen.

Net zoals op het wereldtoneel de elite regeert, is die er ook in ons land en hun belangen dienen ten alle tijden gewaarborgd te worden. Als er dan her en der wat bijkomende schade optreedt, het zij zo.

De belangen van de elite lagen jarenlang in onze voormalige kolonie Nederlands Indië. Na de onafhankelijkheidsstrijd van de lokale bevolking na de Tweede Wereldoorlog was het na enkele jaren gedaan met de macht van de Nederlandse koopmannen en konden ze vertrekken, nadat er duizenden Nederlandse jongemannen nutteloos voor waren opgeofferd.

Tijdens de bijna vier jaar durende militaire aanwezigheid van Nederland in Indonesië lieten circa 5.000 Nederlandse militairen het leven, waarvan ongeveer de helft door gevechtshandelingen en de overigen ten gevolge van ziekten en ongevallen.

Binnen het Nederlandse leger was er een soort elitekorps van Molukse militairen. Deze waren goed, fanatiek en het meest gevreesd door de tegenstander. De nieuwe Indonesische overheid beschouwde deze soldaten dan ook als handlangers van de voormalige kolonisator en dus bevonden de Molukkers zich in een lastig parket.

De Nederlandse overheid zou dit allemaal wel even oplossen, maar dan moesten ze wel eerst naar Nederland komen, zodat ze te zijner tijd terug konden keren naar hun eigen soevereine Molukse republiek.

De Zuid-Molukkers kwamen in 1951 voor een tijdelijk verblijf naar Nederland, met de belofte van de Nederlandse regering dat zij op de Molukken hun eigen staat zouden kunnen stichten. Zij verbleven in kampen, waaronder Kamp Vught en Schattenberg, onder meestal matige tot slechte omstandigheden. Nadat zij een generatie - ruim 25 jaar - hadden gewacht op de inlossing van de beloften van de Nederlandse regering, wilden enkelen van de jongere generatie hun situatie niet meer accepteren en gingen over tot radicale acties.

In de jaren zeventig volgden er dan ook acties door een aantal Molukse jongeren die wanhopig probeerden aandacht te krijgen voor hun zaak. Eén van die acties was de beroemde treinkaping bij de Punt, waarover onze lezer Martin het volgende schreef (dank!):

Zo was er onlangs weer aandacht voor de Molukse treinkaping bij de Punt waar opnieuw de Molukkers werden afgeschilderd als de kwaaie pieten (politiek correct geen zwarte pieten dus), dit terwijl onze regering drommels goed weet wat het Molukse volk allemaal is aangedaan door onze regering en men een volk wat compleet alles tot aan hun land aan toe was kwijtgeraakt zwaar in de kou lieten staan. Opvang destijds voor dit ontheemde volk werd geregeld in ons oude concentratiekamp waar een Anne Frank ooit zat en op transport werd gezet.

Terwijl ik dit typ schieten mijn haren op me armen omhoog. Molukkers klagen niet meer en hebben zich min of meer geschikt in hun lot, als ze eens hun mond open doen wordt deze meteen gesnoerd en de herinnering aan de school en treinkaping opgeroepen.

De Nederlandse regering heeft bij de Punt destijds willens en wetens een aantal jonge mensen laten vermoorden en ingecalculeerd dat hierbij burger slachtoffers zouden vallen, hetgeen ook gebeurde.

Dit terwijl die jonge mensen alleen aandacht voor hun zaak wilden en gerechtigheid van onze overheid wilden.

Deze Molukse jongeren handelden uit wanhoop, niet uit wraakzucht.

Net als de zaak van Leonard Peltier een stinkende beerput die onze overheid nu nog het liefst dicht ziet met 4 ijzeren sloten eromheen.

Molukkers hebben inmiddels geleerd hun mond te houden.


De aandacht onlangs waar Martin op doelt, was een uitspraak van de rechtbank, aangespannen door de nabestaanden van de treinkapers.

Er komt een uitgebreid onderzoek naar de beëindiging van de treinkaping in 1977 bij De Punt. Daarbij kwamen zes kapers en twee gegijzelden om het leven. Duidelijk moet worden of het geweld dat mariniers gebruikten om de gegijzelden te bevrijden, rechtmatig is geweest.

De rechtbank wil tot in detail weten wat er bij de bevrijdingsactie is gebeurd en wat de instructie was aan de mariniers. Er is nu onvoldoende informatie beschikbaar om een oordeel te kunnen vellen over de rechtmatigheid van het geweld dat is gebruikt. Zo zijn de mariniers die erbij waren betrokken nooit officieel gehoord. Dat had meteen na de operatie moeten gebeuren, stelt de rechtbank. De autopsierapporten van de twee omgekomen kapers en deskundigenrapporten acht de rechtbank niet toereikend om tot een oordeel te kunnen komen. De rechtbank wil ook meer documenten van de Staat.

Aanvullend onderzoek, waarbij de identiteit van de gehoorde mariniers zal worden afgeschermd, moet de rechtbank inzicht geven in de vraag of de dood van de twee kapers een 'executie' was, zoals de nabestaanden beweren. Of dat er sprake was van 'honest belief' van mariniers; in het heetst van de strijd geen andere mogelijkheid zien dan dodelijk geweld gebruiken.


Iemand die zich al jarenlang met deze zaak bezighoudt is onderzoeksjournalist Jan Beckers.

Hij zegt het volgende:

Dat er aanvullend onderzoek komt naar de beëindiging van de Molukse treinkaping bij De Punt noemt Vlissinger Jan Beckers de ‘belangrijkste overwinning van de Molukse gemeenschap sinds 1977’.

Beckers heeft zich als journalist, samen met een kaper die het bloedbad overleefde en de zus van een omgekomen kaper, jarenlang gestort op onderzoek naar wat er is gebeurd in Bovensmilde. Beckers was woensdag zelf bij de rechtszaak aanwezig. “Het was een mooie en waardige, maar ook een emotionele zitting”, vertelt Beckers. Het tussenvonnis is volgens hem de . “De verjaring van de zaak is van de baan en de rechter erkent dat de verwondingen van de kapers zijn toegebracht door mariniers. De vraag is of dat opzettelijk is gebeurd of in de strijd.”


Uitsluitsel daarover kan nog jaren duren, verwacht Beckers. “Het gaat om waarheidsvinding. Om uit te zoeken wat exact in de trein is gebeurd. Daarom hoop ik niet dat de rechtszaak uitdraait op een schikking. Dit tussenvonnis was vandaag het hoogst haalbare. Ik zie het als een overwinning van de RMS en de eerste generatie Molukkers.”

Het verhaal van Jan Beckers is hier te lezen en onderstaand volgt een vierdelige documentaire Dutch Approach over de treinkaping bij De Punt.

Ook in deze zaak is het belangrijk om zelf onderzoek te doen, aangezien de pinokkio's in Den Haag er weer alles aan zullen doen om ook in dit geval het drama van het Molukse volk in de doofpot te laten verdwijnen.









Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl