Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Planeet Nibiru snel zichtbaarder voor blote oog vanaf 23 september 2017?
Anunnaki, onze Goden - (deel 156) – Het spoor van de beestmens... (27.0)
Zondag, 09 april 2017 10:24
PDF Afdrukken

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.


De Zon en de bij-Zon (slot 37)

Het spoor van de beestmens...

De cryptozoöloog Dr. Karl Shuker werpt nieuw licht op de zoektocht naar de Sasquatch, (de Big Foot) de Yeti en andere zogenaamde ‘harige beestmensen’ en toont ons fotografisch en tastbaar bewijsmateriaal. Het onderstaande komt van X-Factor en is geschreven en bewerkt door Paul Harmans van UfoWijzer (en een beetje door mij...).

Op 20 oktober 1967 filmde veefokker Robert Patterson een ‘woudwezen’ en die beelden gingen de hele wereld over. Samen met zijn compagnon Bob Gimlin reed hij te paard langs de Bluff Creek in Noord-Californië, toen de mannen aan de overkant van het water iets groots en harigs zagen. De paarden werden schichtig, het wezen ging rechtop staan en bleek een reusachtig, gorilla-achtig beest te zijn, met goed ontwikkelde borsten, donkerbruine vacht en een opvallend spitse kop. Het beest ging er op de achterpoten snel vandoor en keek nog even om naar de twee verblufte ooggetuigen, alvorens in het omringende bos te verdwijnen. Maar Patterson rende er te voet achteraan en kon er met zijn filmcamera nog wat kleuropnamen van maken.

Deze beestmens, ook bekend onder de inheems-Indiaanse naam Sasquatch (= wildeman en Big Foot), is in veel gebieden van de VS en Canada waargenomen, maar vóór de Patterson-film hadden slechts weinigen buiten Noord-Amerika er ooit van gehoord. Tegenwoordig is de Sasquatch echter een van ’s werelds bekendste (zij het ook schuwste) beestmensen, die door honderden ooggetuigen is gesignaleerd. De Sasquatch wordt meestal beschreven als een zeer krachtig gebouwd, aapachtig wezen van twee tot vier meter lengte, dat vrijwel rechtop loopt. Het heeft een donkere huid die meestal bedekt is met een diepbruine of zwarte vacht, een wijkend voorhoofd, een brede, platte neus, opvallend lange armen die tijdens het lopen heen en weer zwaaien, krachtig gespierde poten...

Hillary, de beroemde Yeti-jager

geen staart en zeer grote voeten die vijftenige afdrukken tot een halve meter lengte achterlaten (hoewel ook drie- en viertenige afdrukken zijn gesignaleerd). Het wezen schijnt allerlei planten te eten, inclusief wortels en bessen, maar ook dieren zoals herten. Het houdt zich op in dichtbegroeide bosgebieden, soms ook in familieverband, en is berucht om zijn schuwheid en ongrijpbaarheid. Sommige cryptozoölogen geloven dat de Noord-Amerikaanse Sasquatch een Nieuwe-Wereldversie is van de uitgestorven reuzenprimaat Gigantopethicus. De Experts hebben als theorie dat een klein aantal van deze wezens is blijven bestaan en in Europa en Azië bekend is geworden als de ‘verschrikkelijke’ sneeuwman, oftewel de Yeti.

Westerse onderzoekers hebben lange tijd aangenomen dat er slechts één Yeti-soort bestond, maar in 1960 onthulde sir Edmund Hillary, de beroemde bergbeklimmer (en Yeti-jager) van de Mount Everest, dat de Nepalezen zelfs drie verschillende soorten kenden. De kleinste daarvan is de Tehlma, ongeveer één meter groot, met een rode vacht en kleine voeten. Dit wezen houdt zich op in de betrekkelijk warme valleien op de flanken van het Himalaya-gebergte in Nepal en Tibet en lijkt op een primitieve vorm van de menselijke Pygmee. De ‘echte’ Yeti, het bekende type dat in de meeste verslagen voorkomt, is de Mehteh. Hij woont ook in Nepal en Tibet en heeft een manshoog voorkomen met een kegelvormige kop en een roodbruine vacht.



xxx

Voetafdruk in de sneeuw


xxx

Gipsvorm van een voetafdruk

Nepschedel voor Hillary

Dit wezen verblijft meestal in de dichtbegroeide bergwouden. Als hij op grotere hoogten kale sneeuwvlakten moet oversteken laat de beroemde ‘Sneeuwman’ zijn voetsporen met twee grote tenen achter. De grootste van de drie Yeti’s is de Dzuteh, ook wel Rimi genoemd, die tot drie meter lang schijnt te zijn. Deze heeft een ruige, donkere vacht en zeer grote voeten, met afdrukken die op mensenvoeten lijken. In tegenstelling tot voorgaande twee soorten, leeft de Dzuteh  in de hoogste, meest onbegaanbare gebieden van Tibet, Myanmar, noorden van Vietnam en in Mantsjoerije (China). Sommige onderzoekers denken dat deze grootste Yeti een overlevende nazaat is van de Gigantopethicus en verwant is aan de Sasquatch.

In de afgelopen eeuw zijn talloze expedities op zoek geweest naar de ongrijpbare Yeti. Ze werden op touw gezet door beroemdheden als Sir Edmund Hillary, Lord Hunt, kolonel John Blashford-Snell, de Texaanse oliemiljonair Tom Slick en de Britse alpinist Chris Bonington - maar veel bewijzen heeft het allemaal niet opgeleverd. Zelfs de roemruchte Yeti-schedel, die Hillary in 1960 in bruikleen kreeg van het Nepalese Khumjung-klooster en naar Engeland meenam, bleek later te zijn vervaardigd uit de huid van een geitachtige bergantilope, de Serow. Nog in 1996 ontdekten twee Australische artsen tijdens hun trektocht door de Himalaya een afgelegen grot bij de waterval van Yalung La, waarin ze een strobed aantroffen.

Verdwenen gemummificeerde Yeti’s

Hun sherpa’s beweerden dat het hier om een rustplaats voor Yeti’s ging, maar de Yeti’s zelf waren in geen velden of wegen te bekennen. Ironisch genoeg is het waarschijnlijk allerbeste bewijsstuk voor het bestaan van minstens één Yeti-soort blijkbaar vernietigd, nog vóór de wetenschap er kennis van kon nemen. In 1953 beweerde de Tibetaanse lama Chemed Rigdzin Dorje Lopu dat hij in verschillende kloosters twee gemummificeerde exemplaren van de reuzenyeti of Dzuteh had onderzocht. De Tibetanen staan bekend om hun mummificeringstechniek en deze bewaard gebleven Yeti’s hadden de zoölogie dus het lang verwachtte antwoord kunnen geven op de vraag of de ‘reuzenyeti’ inderdaad een overlevende nazaat van de Gigantopethicus was.

Maar nadat Tibet in 1959 door China onder de voet was gelopen, werden duizenden kloosters geplunderd, waarna er helaas niets meer is vernomen over de door Lopu gesignaleerde Yeti-mummies. Naast de Yeti schijnen er ook meerdere types van de Chinese wildeman of Yeren rond te lopen. Tegenwoordig neemt men aan dat de kleinste versie daarvan een ongewoon groot type Makaak-aap is. Voor het bestaan ervan is al geruime tijd bewijsmateriaal aanwezig, in de vorm van een geconserveerd handenpaar, afkomstig van het lichaam van zo’n dier nadat het in mei 1957 dood werd aangetroffen op een berg in Zhejiang. In 1985 ving men in de buurt van de berg Huangshan, in de provincie Anhui, zelfs een levend exemplaar dat in de dierentuin van Hefei werd tentoongesteld..

C 50.000,00 voor de winnaar

Ook nu weer beschouwen sommige onderzoekers deze Yeren als een overlevende nazaat van de Gigantopethicus. Anderen houden het op de mogelijkheid dat het om een Orang Oetan-type gaat - een diersoort die in China officieel al lang uitgestorven is. Feit is dat het zogenaamde Yeren-haar na analyse aan geen enkele bestaande diersoort kan worden toegeschreven. Aangemoedigd door zulke positieve bevindingen, benoemde de Chinese regering in 1994 de Onderzoekscommissie voor Vreemde en Zeldzame diersoorten, met als speciale taak het onderzoek naar de Yeren. In juni 1997 meldden wetenschappers in Shennongjia dat ze daar honderden Yeren-voetsporen hadden aangetroffen, sommige tot 38 cm lang...

samen met nieuwe haarmonsters die het ongrijpbare wezen had achtergelaten. Een belangrijke reden voor de hardnekkigheid waarmee Chinese wetenschappers achter de Yeren aanzitten, is de beloning van ruim 50.000 euro die de plaatselijke VVV heeft uitgeschreven voor inlevering van een exemplaar. Geen wonder dat het inmiddels beroemde beestmens nogal wat premiejagers naar het gebied heeft gelokt. Sceptici doen de beestmens-verslagen af als foutief beoordeelde waarnemingen van Beren of Apen - of als volstrekte bedenksels van de zogenaamde ooggetuigen. Om hun mening kracht bij te zetten beweren ze dat deze wezens, als ze al bestaan, reeds lang geleden door de wetenschap ontdekt zouden zijn.

X Factor vraagt

Dit standpunt houdt echter geen rekening met het feit dat zulke wezens, mochten ze werkelijk bestaan, vrijwel zeker naaste familieleden van de moderne mens zijn. Als zodanig zijn de beestmensen niet alleen de intelligentste mysterieuze wezens (ook wel cryptiden genoemd) die momenteel op ontdekking wachten, maar tegelijkertijd ook de cryptiden die zich het moeilijkst laten vangen. Dus waarom zouden wij mensen moeten aannemen dat er tot op heden slechts één soort overleefd heeft? Beroepsfotograaf/alpinist John Cleare organiseert al sinds het midden van de jaren ’70 expedities naar de Himalaya. X Factor vroeg hem of hij tijdens zijn reizen bewijzen heeft gevonden voor het bestaan van beestmensen. ‘In oktober 1978 stuitte ik in Nepal op voetsporen...

die ik alleen maar aan de Yeti’s kon toeschrijven’, zegt John Cleare. ‘Ons basiskamp lag op grote hoogte en we moesten onze spullen 305 meter hogerop naar een col dragen (een col is een richel tussen twee bergtoppen.) Dat was minstens 2 tot 3 uur sjouwen geblazen; de col was alleen bereikbaar via een razend lastige helling met smeltsneeuw. En daar hebben we die voetsporen gezien’. X Factor; ‘Waarom dacht u aan Yeti-sporen’? John Cleare; ‘Het was een tweevoeter, maar we zaten heel hoog, dus het kon nooit een Beer geweest zijn... Beren komen nooit zo hoog. Wij zaten zo hoog omdat we ons basiskamp buiten bereik van plaatselijke dieven wilden houden. En omdat we elke dag die klim moesten maken, hadden we langzamerhand de beste route naar de col uitgestippeld.

Een tweede langere teen...

We kwamen er achter dat degene die de voetsporen had achtergelaten óók die route had gebruikt. Dat betekende dus dat het een intelligent wezen moest zijn’. X Factor; ’Komt de plaatselijke bevolking ook wel eens Yeti’s tegen’? John Cleare; ‘Toen we aan de plaatselijke Tibetanen, de sherpa’s, vroegen waar die voetsporen vandaan konden komen, zeiden ze: van de Yeti’s. Maar sherpa’s nemen de toeristen soms flink in de maling; Europeanen zijn altijd op zoek naar Yeti’s, en iedereen kent wel iemand die een Yeti heeft gezien’. X Factor; ‘Maar zijn die voetsporen dan genoeg bewijs’? John Cleare; ’In zo’n desolaat landschap loop je gauw iets mis. Ik heb sporen van de sneeuwluipaard gezien, maar nooit het beest zelf.

In het uiterste westen van Nepal hebben ze pas in 1970 Draviden ontdekt (nomadisch volk dat in het zuiden van India en op Sri Lanka leeft... en in Pakistan) en dat zijn beslist geen ‘wilden’ of beestmensen. De beroemdste Yeti-voetsporen werden in 1951 gefotografeerd door de Britse alpinist Eric Shipton, op de Menlung-gletscher bij de Nepalees-Tibetaanse grens. Op sommige foto’s staat bij wijze van schaalaanduiding een pikhouweel afgebeeld; uit de reeks blijkt het voornaamste verschil tussen Yeti- en menselijke voetsporen: de Yeti schijnt een opvallend lange en brede tweede grote teen te bezitten. Het verhaal gaat (in Nederland) dat mensen bij wie de tweede teen langer is dan de grote teen, nazaten zijn van de Asen. Oud noords volk, type Scandinaviër; groot blank en blond.

Sasquatch komt niet van hier...

Zouden de Yeti’s met hun grote tweede teen dan verwant zijn aan de grote blonde noorderlingen?! Is dat een overeenkomst met Gilgamesh en zijn vriend Enkidu?! Zijn we dan meteen beland bij Chewbakka?! Verder met wat Eric Shipton te zeggen heeft. ‘Veel van de voetafdrukken die aan de Sasquatch worden toegeschreven zijn door de wetenschap intussen afgedaan als nep, maar een paar ervan lijken toch wel echt te zijn. Bij die afdrukken zijn dunne richels op de voetzolen en onder de tenen zichtbaar, ongeveer zoals bij vingerafdrukken. Zoiets is niet alleen lastig na te maken... maar het is bovendien een lichaamskenmerk van hogere primaten - dus geen afdruk van een Beer, het dier dat scepticie steeds noemen als het om de identiteit van de Sasquatch gaat’.


xxx

Voetafdruk gefotografeerd door Eric Shipton.

Tal van onderzoekers, onder wie de antropoloog prof. Krantz, zijn er van overtuigd dat de Sasquatch in feite een vermoedelijk lang uitgestorven reuzenprimaat is, die bekend staat als de Gigantopethicus. Fossielen van dit dier, dat wordt beschouwd als een hoogontwikkelde aap, of als een aapachtig familielid van de mens zelf, zijn tot nu toe alleen in Azië aangetroffen; de jongste ervan is 300.000 jaar oud. In die tijd was Siberië door een landtong met Alaska verbonden, zodat sommige populaties van de Oude naar de Nieuwe Wereld konden trekken. Het geheimzinnigste aspect in de geschiedenis van de Gigantopethicus is de vraag waarom hij uitgestorven zou zijn. De conclusie is dat hij zijn verspreidingsgebied heeft uitgebreid en geleerd heeft de mens te mijden.

Waar of niet waar?!

De Amerikaanse Calen (https://youtu.be/edtONPxXXxQ) vertelt in een radioprogramma voor drie weken te hebben geleefd met een Sasquatch. Zij ging op ‘camp’ in de moerassen van Louisiana (zuiden van de Verenigde Staten van Amerika) en tijdens baden in een riviertje gebeurde het; ze werd onwel en ze werd later wakker in een donkere grot. Ze was meegenomen door een Sasquatch-man. Ze hebben telepathisch contact terwijl ze ook met elkaar praten. Zijn stem heeft iets zachts en is aangenaam. Zij noemt de ‘beestmens’ of wildeman gewoon ‘people’ (volk) en dan bij hun naam Sasquatch. Hij vertelt haar dat 90.000 jaren geleden een ruimteschip neerstortte. Het was op weg naar een ‘prison-planet’ met aan boord 700 Sasquatch...


xxx

(en dat zou heel goed onze eigen planeet kunnen zijn, want die schijnt ook een ‘gevangenisplaneet’ te zijn). Ze komen van de planeet Enuva genaamd in het Eris/Iris?-stelsel. Haar verhaal over de herkomst van het Sasquatch-volk wijkt af van het onderstaande verhaal. Hier een lap tekst van een Amerikaanse website (xxx.bigfootlunchclub.com), met daarin meer over de vermeende ‘buitenaardse’ afkomst van de Bigfoot op onze planeet. En mogelijk verklaart dat ook waarom Bigfoot vaak worden waargenomen als er lichten en vreemde objecten in de lucht worden gezien. Verwachten zij weer opgehaald te worden?! Hebben zij kennis van ‘leven in de Kosmos’?!

The Habits and Whereabouts of the ‘Sasquatch’ aka ‘Bigfoot’

Posted by Mai-Li_Featured_, BigfootThursday, April 5th, 2012

This past week, I had several wonderful conversations with a gentleman named Thomas Hughes. Thomas has been communicating with numerous Sasquatch since his first encounter in April 2008. He has a wealth of knowledge about their existence and whereabouts, some of which he shared with me. Sasquatch are gentle and playful giants. They range in height from 6-15 feet and live to an age of approximately 120-140 years. They are natural pranksters and are caretakers of Mother Earth. What I mean by caretakers is that they have adapted themselves to the planet instead of trying to change the environment to suit them. These beings have the ancient knowledge of plants and the way this planet operates.

Like humans, there are a variety of different species and they reside all over the world mostly in the mountain areas. Obviously, they prefer dense forest areas where they can thrive and be hidden from human populations. Sasquatch are highly intelligent, multi-dimensional beings who used to reside on a planet called Malduk, which is now the asteroid belt. When their planet was destroyed approximately 300,000 years ago, they migrated to other planetary systems by teleportation through the use of pyramids, and some by space ships. These beings live mostly in small, close-knit communities. Their decisions are based on how it would affect the whole group and not just the individual.

They have the ability to raise their frequency just enough to be able to become invisible to humans. They fear humans – seeing them as their greatest threat. So, most of the time, they go invisible when humans are around to avoid being hunted and killed. Sasquatch are aware they are seen from time to time. Some Sasquatch communicate with humans who are not perceived as a threat. The method of communication is similar to the way channelers communicate with other multi-dimensional beings. Respect, trust and accepting them as equals are tools to gaining their trust. The Sasquatch tends to sleep during the day, but are usually up and about by the late afternoon. So, when you’re in forest areas at those times, have your camera ready. You’ll never know what you’ll capture on film.

I asked Thomas questions regarding their eating habits, mating, and how they act as a species overall. He said that they eat both meat and vegetation. They do eat animals when hungry and will leave the scraps for other animals to feed upon as well. I asked if they would kill and eat humans. The answer was a loud no. With their giant size and strength, they could squash us with one blow. However, unnecessary violence is not part of their nature and is unacceptable in their culture. Instead of having a confrontation with a human, they will run away faster than one can ever imagine. In general, Sasquatch’s do not kill unless they are being threatened or are hungry. However, there are a few who are outcasts and cannibalistic. These outcasts are shunned by their own kind.

Their genetic and emotional make-up is very similar to that of the human race. Most have mates, with some having more than one. Unlike many humans, they highly respect Mother Earth and blend in with the elements of nature. Sometimes, these giants can be heard imitating nature sounds. And, they are also able to speak multiple languages in addition to their own. Another question I asked Thomas is that I heard their odor was unbearable to smell. He said this was true, for the reason that dirt acts of kind of a protective coating for them during the different seasons. Bathing is not as important to them as it is to us. Dirt is just another natural element - like the air that they breathe.

For those skeptics that do not believe they exist, there is actually an ordinance in Skamania, WA prohibiting the

...premeditated, willful and wanton slaying... of a Sasquatch. See Skamania County Ordinance No. 69-01: Skamania County Ordinance Ordinance No. 69-01: Be it hereby ordained by the Board of County Commissioners of Skamania County: Whereas, there is evidence to indicate the possible existence in Skamania County of a nocturnal primate mammal variously described as an ape-like creature or a sub-species of Homo Sapiens; and Whereas, both legend and purported recent sightings and spoor support this possibility, and Whereas, this creature is generally and commonly known as a ‘Sasquatch’, ‘Yeti’, ‘Bigfoot’, or ‘Giant Hairy Ape’, and has resulted in an influx of scientific investigators as well as casual hunters, many armed with lethal weapons, and Whereas, the absence of specific laws covering the taking of specimens encourages laxity in the use of firearms and other deadly devices and poses a clear and present threat to the safety and well-being of persons living or traveling within the boundaries of Skamania County as well as to the creatures themselves, therefore be it resolved that any premeditated, willful and wanton slaying of such creature shall be deemed a felony punishable by a fine not to exceed tenthousand Dollars ($10,000) and/or imprisonment in the county jail for a period not to exceed five years. Be it further resolved that the situation existing constitutes an emergency and as such this ordinance is effective immediately. ADOPTED this 1st day of April, 1969. The above ordinance was partially repealed and amended in 1984 by Ordinance 1984-2. The ordinance was amended to make the crime a gross misdemeanor, punishable by up to one year in the county jail and/or a $1000 fine. The new ordinance also created a million-acre refuge within the County. The truth is that Bigfoot/Sasquatch do reside on Earth. This is their home. They have been spotted on nearly every continent and have been given over 100 different names around the globe (here’s a list of global names for Bigfoot). They are highly intelligent and compassionate beings that are not so different from you and me. So, be kind to them.

Evert Jan Kommee(t)man

Delen tekst zijn overgenomen uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1933 - ...), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO



Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl