Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Planeet Niburu snel zichtbaarder voor blote oog vanaf 23 september 2017?
Anunnaki, onze Goden - (deel 157) – Het verborgen onderzoek naar de wilde mens... (28.0)
Zondag, 23 april 2017 11:44
PDF Afdrukken

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.




De Zon en de bij-Zon (slot 38)


Siberië: Bewijs voor bestaan Sneeuwman

Uit De Stentor van 11 oktober 2011 haalde ik de onderstaande tekst. Het onderstaande artikel komt uit mijn BRIEF 578 van 23 oktober 2011.

MOSKOU - De regio Kemerovo in het zuiden van Siberië erkent het bestaan van het beroemde 'bergwezen' de Yeti, ook wel bekend als de 'verschrikkelijke' Sneeuwman. Volgens de lokale autoriteiten is er nu 'onweerlegbaar bewijs' dat de Yeti de bergen aldaar bevolkt. Zo zijn tijdens een zoektocht voetafdrukken en een vermoedelijk bed aangetroffen van het 'dier'. De verzamelde gegevens worden geanalyseerd in een speciaal laboratorium. In BRIEF 82 van 30 april 2004 heb ik al eens aandacht besteed aan dit 'bergwezen'... en dat was in de teevee-programma besprekingen (zie hieronder).

Yeti: Jacht op de wildeman

Maandag 3 mei 2004 - National Geographic - 20.00 uur: Yeti; Jacht op de wildeman. Een groep wetenschappers heeft voor het eerst toestemming om naar de Yeti te zoeken in Bhutan... De bekende Duitse Alpinist Messner beweert dat het beest niet bestaat, hij heeft, althans zo beweert hij, het geheim ontrafelt. Om meer te weten moet je dan zijn boek lezen, dat heb ik nog niet gedaan, dus weet ik het niet. Maar ik hecht meer geloof aan de uitspraken en de talloze verklaringen van de plaatselijke bewoners dan aan die van die van Messner. Ik schreef het al eens eerder; de Yeti, de Bigfoot, de Sasquatch en ook de Amati zijn de zelfden en komen overal in de onherbergzame gebieden van de wereld voor!

Hoewel er weinig beeldmateriaal is, is er geen reden om zijn bestaan te betwisten. Er zijn honderden getuigen-verklaringen en verhalen. Ook in de oudheid is er sprake van een groot behaard Aapachtig wezen. In het verhaal van de grote koning en held Gilgamesh bijvoorbeeld. Deze koning van Uruk wordt bevriend met Enkidu, een ruw en ongeciviliceerd wezen van de steppen. Het 'dier' wordt gedomesticeerd; een hoer wordt gestuurd om het wezen min-of-meer te domesticeren. Dagen achtereen maakt het ruigbehaarde dier gebruik van haar diensten. Ook uit de ervaringen en rapporten van UFO-onderzoekers uit de Sovjet-Unie komt naar voren dat deze grote wezens steevast opduiken als er ook UFO's werden gespot...

Ik denk dat dit wezen verwant is aan de Gigantopiticus, een reuzen-Aap van 2,5 meter tot soms wel 3,5 meter hoog. In het boek; 'Het Sovjet Dossier UFO', geschreven door kolonel dr. Marina Popovitsj (uitgegeven door Uitgeverij Tirion, Baarn - 1992), haalt zij aan dat tijdens UFO-waarnemingen ook de 'Sneeuwmens' of Yeti vaak werd gespot. In voor-Azië wordt dit wezen de Amati of Amasti genoemd, in Noord-Amerika Sasquatsh of Bigfoot. Marina schrijft; 'In Doesjambe wees de thermometer 40 °C aan; warmpjes dus. Wij werden er door inheemse mensen - nazaten van de Macedoniërs, lange knappe mannen met blinkende gebitten - enthousiast begroet en op uitgelezen nationale lekkernijen onthaald. We bezochten... ...en schaften nog allerlei andere smakelijkheden aan.



xxx

Marina Popovitsj en haar dochtertje Oksana

Spoedig daarna gingen we op weg naar het gebergte. We zetten koers naar het ravijn van Vorzobsk (uit hoofdstuk 3 - Yeti's in de Sovjetunie en tijdens de expeditie naar het Pamir-gebergte in 1982). De klim was inspannend. Ter plaatse wordt het 'Sneeuwwezen' Gosjoe genoemd en ook wel 'Berggeest'... Die avond hield ik met Oksana (haar 14-jarige dochter) en nog vier anderen de wacht. 's Nachts ontdekten wij tot onze grote verwondering dat in het sterrenbeeld Grote Beer een nieuwe 'ster' opdook. Hij leek helderder te schitteren dan de overige sterren van dat sterrenbeeld. Opeens maakte de ster zich van het sterrenbeeld los en werd groter. Een 'kunstmaan' dachten we allemaal en richtten onze aandacht weer op het kampvuur...

Dan zien Marina en de anderen dat de 'ster' was verandert in een vuurbol en deze richtte een vuurstraal naar de bodem, die het ravijn verlichtte alsof het klaarlichte dag was... en dan verdwijnt de bol achter de berg Metsjta. Een schijnsel achter de berg blijft gloeien en de mensen van het kamp zijn opgewonden. Uiteindelijk gaan ze slapen. 'In de bergen heeft de slaap zo zijn eigen bijzonderheden. Je slaapt er snel in, alsof je in een draaikolk verzinkt, en 's morgens ben je al even vlug wakker, je bent niet eerst nog wat soezerig maar meteen klaarwakker, in staat om met een helder hoofd te doen wat gedaan moet worden. Doch die nacht kon ik door de vele indrukken de slaap niet meteen vatten en ook vanuit de andere tenten was te horen dat de expeditieleden zich nog bezighielden met wat ze beleefd hadden.

Midden in de nacht schrok ik wakker. Ik tuurde de donkerte van de tent in en probeerde erachter te komen waar ik wakker van was geschrokken. Het volgende ogenblik had ik het gevoel alsof ik een elektrische schok kreeg; iemand had mijn wang aangeraakt!... en dan volgt een zenuwslopend verslag van de verdere gebeurtenissen. UFO-sightings in de Sovjetunie gingen dus vaak gepaard met het spotten van de grote 'Berggeesten' en ik denk dat het hier de Gigantopiticus betreft; een aapachtige met behoorlijk veel intellect en belangstelling voor de mens. Denk aan Chewbacca uit Star Wars, de ruigbehaarde grommerd. Anderen menen dat de Alma rechtstreeks afstamt van de Neanderthaler...


xxx

The Abominabele Sneeuwman

Bleek toch minder knuffelbaar dan aanvankelijk gedacht door de leden van een expeditie in de Himalaya. Een avonturier en een botanist gaan in de Himalaya op zoek naar de Yeti. Ze vechten tegen elkaar en de kou en ontdekken dan dat de beesten niet zo knuffelig zijn als ze lijken


Abominable Snowman (1957) door MargaliMorwentari

De film verscheen in 1957, met de bekende Peter Cushing (1913-1994) in de hoofdrol, die we ook goed kennen als Abraham Van Helsing, de Amsterdamse arts die Dracula het leven zuur maakte. De jaren‘50 film is behoorlijk amateuristisch, maar past helemaal bij de spanning die het stripverhaal van Hèrgé oproept, de beroemde tekenaar, die Kuifje en kapitein Haddock en hondje Bobby in Tibet plaatste.


xxx


xxx


xxx


xxx


xxx


xxx

Verschrikkelijke Sneeuwman Yeti bestaat in Nepal

Wetenschappers, avonturiers en journalisten hopen nog altijd om de Yeti te vinden. Al honderden jaren vertellen Nepalezen elkaar over deze Verschrikkelijke Sneeuwman die in de bergen leeft. De gure wind waait om de tent op een bergwand in de Himalaya. Terwijl je diep weggedoken in je slaapzak ligt, spookt het toch door je gedachten: zou de Yeti bestaan? Het is een van de grote mysteries van de wereld. Sluitend bewijs dat er een groot, tweevoetig, mensachtig wezen in het hooggebergte van Nepal leeft is er niet. Duidelijke foto's van de Yeti zijn nooit gemaakt. En toch wordt de ongrijpbare reus al honderden jaren gesignaleerd.

De eerste westerse bronnen over de Yeti stammen uit 1832. Toen zag bergbeklimmer B.H. Hodgson 'een harig, tweevoetig wezen, dat angstig wegvluchtte.' In 1925 observeerde N.A. Tombazi, gerenommeerd fotograaf van de Royal Geographical Society, de Yeti vlakbij de Zemu Gletsjer. Een minuut lang zag hij 'een onmiskenbaar mensachtig wezen, dat donker afstak tegen de sneeuw.' In de jaren vijftig van de vorige eeuw ontstond een ware Yeti-mania. Steeds meer westerlingen trokken door de Himalaya. Het aantal waarnemingen nam toe. En weer waren het niet de minsten die zeiden dat zij de Yeti of zijn sporen hadden gezien. Zelfs Sir Edmund Hillary, de eerste bergbeklimmer die de top van Mount Everest haalde, zag vreemde voetafdrukken in de sneeuw tijdens zijn tocht naar boven... Sceptici denken dat de Yeti gewoon een Tibetaanse bruine beer is. De bedreigde dieren lopen rechtop en leven op grote hoogte. De vreemde voetafdrukken zouden berensporen zijn, die door wind en bevriezing werden misvormd. Foto's van de voetafdrukken zouden een grap zijn van de bergbeklimmers. Veel van de bergbeklimmers uit de jaren vijftig waren berucht om hun practical jokes.

Tibetanen twijfelen niet. Al sinds de middeleeuwen waarschuwen zij elkaar voor de 'mensbeer' die in de sneeuw leeft. Veel sherpa's, de bewoners van de Himalaya, zeggen de Verschrikkelijke Sneeuwman ooit gezien te hebben. Maar het hoofd van de Nepalese Bergbeklimmers Associatie, Ang Tshering, gelooft niet in de Yeti. Hij denkt wel dat er een diersoort in de bergen leeft die de mens nog niet kent. 'Er leeft een mysterieus dier in de bergen, maar dat hoeft geen Yeti te zijn.' Inmiddels kent de hele wereld de Yeti. Er kwamen horrorfilms, boeken en stripboeken over het Tibetaanse monster. In Kuifje in Tibet ontdekt Kuifje dat de Yeti eigenlijk een zachtmoedig wezen is. De Yeti, Verschrikkelijke Sneeuwman, een onbekende diersoort, of toch 'gewoon' een bruine beer? We zullen het misschien nooit weten. Maar in de onherbergzame Himalaya zou zelfs een groot wezen zich makkelijk schuil kunnen houden. Volgens de legende klinkt het gehuil van de Yeti 's nachts door de valleien van de Himalaya. En zelfs de meest nuchtere scepticus zal er 's nachts in eentje in zijn tentje in Nepal toch nog eens over nadenken: loopt de Yeti op dit moment rond het kamp? (Gevonden op Gettaway Travel, xxx.azie.nl/nepal/reisgids/yeti).


xxx


Yeti Jagers

De Verschrikkelijke Sneeuwman herinner ik me vooral van Kuifje in Tibet, het album dat in China pas mocht worden uitgegeven als het de politiek correcte naam Kuifje in Chinees Tibet kreeg. In de Sneeuwman heb ik altijd een broertje gezien van het Monster van Loch Ness. Toen ik het jongste boek van Tjalling Halbertsma onder ogen kreeg, schrok ik daarom even. Heeft Halbertsma, die zijn sporen als archeologische detective in Mongolië en China heeft verdiend, zich tot flauwekul over de Verschrikkelijke Sneeuwman laten verleiden? Gelukkig niet. Yeti jagers is een spannend boek, dat niet zozeer over de Verschrikkelijke Sneeuwman gaat als wel over mensen die iets met het wezen hebben. Onder hen is Tjalling Halbertsma zelf.

Op een dag in 2001 las Tjalling Halbertsma in een Mongolische krant een berichtje over een vrouw die in het verre westen van het land door een Almas (wilde mens) zou zijn aangevallen. Dat werd de aanzet tot een grondige speurtocht. Halbertsma bezoekt her en der archieven, bibliotheken, antiquariaten, speurt naar fossielen in traditionele Chinese apotheken, praat met cryptozoölogen en vermeende ooggetuigen, trekt op met herders en jagers in de verre binnenlanden van Centraal-Azië, bestudeert schedels, kiezen en rotstekeningen. Hij raakt zelf lichtelijk bevangen door de ‘yetikoorts’. Maar meer dan door de Yeti zelf wordt hij geboeid door de jagers en hun drijfveren. Op de grens tussen wetenschap en fantasie bewegen zich de cryptozoölogen...

die jacht maken op levende exemplaren van soorten die volgens normale biologen al lang zijn uitgestorven. In de Sovjet-Unie bestond er een commissie van sneeuwmanonderzoek, en in het huidige China wordt de Yeren (wilde mens) al even serieus genomen. Een Chinese onderzoeker vermomde zich zelfs als harige aap om met dadels en andere vruchten waarvan de pitten in veronderstelde Yeren-uitwerpselen waren gevonden, een bronstig wilde-mensvrouwtje naar zich toe te lokken. Die sneeuwmannen, bestaan ze nu of niet? Zijn het misschien verwilderde mensen die zijn weggevlucht uit de maatschappij? Misschien is de Yeti een zeldzame beer, een overjarige Neanderthaler of een nazaat van de al lang uitgestorven, vrijwel onbekende Gigantopithecus.

Een onderzoek van twee vermeende yetiharen dat Halbertsma in Nederland liet doen, liep uit op een totale mislukking. Maar er is hoop. In juli wees een onderzoek van twee haren uit Noordoost-India uit dat ze toebehoren aan een onbekende biologische soort. Als het DNA-onderzoek dat bevestigt, zal er onder de cryprozoölogen gejuich uitbreken. Het artikel ‘Yeti Jagers’ werd geschreven door Jan van der Putten in de Groene Amsterdammer van 15 augustus 2008 (xxx.degroeneamsterdammer.nl/artikel/sneeuwman), over het boek van Tjalling Halbertsma (‘Yeti Jagers: Het verborgen onderzoek naar de wilde mens’). En hiermee sluit ik de perikelen af rond Sasquatch, Bigfoot, Yeti, Snowman, Alma, Amasti of hoe hij ook genoemd wordt, die begonnen vanaf aflevering 151/152.

Evert Jan Kommee(t)man

Delen tekst zijn overgenomen uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1933 - ...), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO



Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl