Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Planeet Nibiru snel zichtbaarder voor blote oog vanaf 23 september 2017?
Anunnaki, onze Goden - (deel 162) – Als een ui afpellen...
Zondag, 04 juni 2017 12:25
PDF Afdrukken

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.


Als een Ui afpellen...

Uit een bericht van mij aan mijn lezers (20 november 2010) het onderstaande bericht. Mede nu tijdens het afpellen van de Ui (mijn verhaal) om weer tot de essentie van mijn betoog te komen; de sporen die de Anunnaki tot op heden achterlieten, waar zij bleven en wat hun invloed is en het bestaan van de ‘twaalfde pla... die een ster blijkt te zijn’ en zijn aanstaande wederkomst. De meeste zoekers, grazers, lezers en oprecht geïnteresseerden die willen weten hoe het nu zit met die tweede ster, zijn mogelijk klaar of moeten het doen met ‘nieuws’ dat geen werkelijk nieuws is. Steeds weer wordt oude meuk opgevoerd als zijnde ‘vers van de pers’ en spiksplinternieuw in het land en op internet. Ik bekeek twintig jaren terug al websites met ‘dubbelzonnen’ toen...

er al wel sprake was van de Twaalfde Planeet maar die nog niet in de buurt was. Zecharia Sitchin wilde niet antwoorden op de vraag van Robert Boerman (in de RAI, Amsterdam, 2000). Die vroeg hem; ‘Mister Sitchin, when can we expect the return of the Twelfth Planet’? Waarop Zecharia Sitchin zei; ‘I don’t want to talk about it’. Basta! en dat gezegd hebbende draaide hij zich om en stopte de korte ontmoeting. Sitchin had tot dan aan toe steeds volgehouden dat de Twaalfde Planeet 7400 jaren 3800 jaren vóór de jaartelling voorbij was gekomen en... dan moet‘ie der 200 jaren voor de jaartelling ook nog geweest zijn en zou hij pas over 1400 jaren terugkeren in het centrum van ons stelsel. Ikzelf geloofde Sitchin op dat punt helemaal niet omdat ik al heel gauw een link zag met...


xxx

Zecharia Sitchin in Amsterdam

de Exodus, met de uitbarsting van de vulkaan op het eiland Thera/Santorini en met het getuigenverslag van de Friezen in het omstreden Oera Linda Boek (volgens Gelein Jansen op Texel ook het ‘Oeral Inda Boek’, omdat de Friezen 1212 jaren in India woonden, in de Pangab aan de rivier de Indus... Dit voor de volledigheid!). Daarin staat beschreven dat de Friese vloot, gevlucht uit de Griekse stad Attica (later Athena), wordt gevolgd door hun belagers. Die belagers hadden hen de stad Attica afgenomen en wilden, ondanks dat de Friezen een vrije aftocht hadden bedongen, alsnog de vette buit hebben; de Friese vloot en de kostbaarheden aan boord... waaronder vrouwen en kinderen. De Friezen voeren door het Zeekanaal (heet nu Suez-kanaal) en eenmaal in de Rode Zee aangekomen...

begon de aarde te beven, de zee te beven en rolden grote golven over het water. Een vloed van water, zand, modder en grind overspoelde de achtervolgende vloot. Volgens het Oera Linda Boek in 1565 vóór het ‘jaar des Heeren’... ofwel de jaartelling. Een jaar later gingen ze kijken en bleek het Zeekanaal geheel te zijn dichtgeslibd. Van de achtervolgende vloot werd niets meer vernomen. Goed, dus is inmiddels al jarenlang veel zin en onzin te lezen en te zien over de tweede ster Nibiru die even halsstarrig steevast Nibiru wordt genoemd hoewel het GEEN naam is voor de plane... die een ster blijkt te zijn! maar een moment, een positie in zijn lange ellipsvormige baan om de Zon en door de tijd en de ruimte. Weinigen hebben de boeken van Sitchin goed gelezen en begrepen.

Oera Linda Boek

Zodoende staat er op internet zo veel onzin betreffende deze ster! En blijft men elkaar steevast na-apen en papegaaien. De afgelopen afleveringen (van 104 tot en met aflevering 161) staan in het teken van de Zon en de bij-Zon, ofwel ‘duo geel en rood’ en ook ‘duo geel en blauw’. Een groot deel van die afleveringen gaan over wat ik zoal kon vinden over de tweede ster en om hem bestaansrecht te geven. Een kleiner deel gaat specifiek over ‘reuzen en kabouters’ en over de kleuren-orde in het HeelAl. Sinds enige jaren begint internet te bollen en uit te dijen door berichten over Bigfoot, hun relatie met UFO’s en de vele filmpjes over ‘aliens’, over zeemeerminnen (en mannen), over de meest vreemde wezens en anomalieën in de natuur...


en dat komt uiteraard omdat wij sinds anderhalve eeuw fotograferen en filmen (respectievelijk sinds 1816 en 1896, hoewel het principe van bewegende beelden al in 1878 - foto’s van een galopperend Paard) en tegenwoordig dagelijks gebruik maken van optische beeldregistratie zodat er onnoemelijk veel beeldmateriaal verschijnt en dan ook nog eens vaak gemaakt tijdens natuurgeweld, expedities, onherbergzame gebieden enzovoorts... zodat we ook heel vreemde wezens vastleggen op foto en film. Ik wil er mee zeggen dat al die vreemde ‘snoeshanen’ der altijd zijn geweest, maar wij ze niet zagen en opmerkten! We hadden er eenvoudigweg geen weet van. Of komen ze nu massaal te voorschijn vanwege de komst van de tweede ster!


xxx

Hand van een ‘zeemeer-man’ tegen de ruit van een duikboot

Van onder hun stenen, uit hun spelonken en ondergrondse onderkomens... of we zien hen omdat de overgangen tussen de 3e dimensie en de 4e dimensie soms vervagen. Ze horen bij onze wereld en ook weer niet. Ik ga der vooralsnog van uit dat het schepsels betreft die hier leven en wonen en die door de trillingen en de ophitting van de planeet (van binnenuit) tevoorschijn komen... als het gaat om in de bodem levende soorten. In het geval van Sasquatch en Yeti komt het omdat de mens steeds meer hun leefgebieden binnendringt. Hieronder dan een korte samenvatting van ‘anomalieën’ die per ongeluk en bij verrassing werden gespot tijdens onderzoeken en ontdekkingen. De simpele mens van een eeuw geleden had geen notie van al de levende schepsels op deze planeet.

Trog, spelonk, grot, spelaion, gleuf, spleet, rif...

Speleologen dalen af in de diepten van de korst van moeder Gaia... ze hebben lef, durf, moed en doorzettingsvermogen en zijn op en top getraind. Anders kun je niet zulke gevaarlijke tochten en expedieties ondernemen. Ze zijn niet alleen afhankelijk van hun conditie maar natuurlijk ook van de betrouwbaarheid van hun teamgenoten en van hun hulpattributen zoals touwen, scheerlijnen, klampen, kleding, lampen, helmen, duikpakken en zwemvliezen... maar vooral van hun eigen inborstige vermogen... Robin stuurde onlangs een bericht en meldde dat er in Brazilië, in de Amazone een verloren stad moest liggen. De Nederlander dr. Anthonie Stolk, die schrijver is en medicus en bioloog, heeft verslag gedaan van zijn reisavonturen in Zuid-Amerika en de archeologische vondsten aldaar.


xxx

Hij stuitte op ruïnes, diep in de wouden van Brazilië tijdens zijn expedities in 1965 en 1965. In 1925 ging Engelsman en ontdekkingsreiziger kolonel P. H. Fawcett samen met zijn zoon Jack en Raleigh Rimell op expeditie naar het Centraal-Braziliaans Plateau. Fawcett zocht een 'verloren gewaande wereld'. Over de binnenlanden van de Mato Grosso is zeer weinig bekend. Blanken zijn er amper binnengedrongen. Van de expeditie van kolonel Fawcett werd niets meer vernomen. Fawcett volgde de route die hij in 1920 had gevolgd... Fawcett was op zoek naar een 'verloren' stad. Daarvan was al in de 18e eeuw voor het eerst melding van gemaakt. De verdwijning van Fawcett en zijn metgezellen wekte de interesse op van de Engelsman Peter Fleming (1907-1971), die...

in 1932 een artikel las over een expeditie naar de binnenlanden van Brazilië. Hij sloot zich aan en schreef een verslag van de expeditie. Dat resulteerde in zijn boek; 'Expeditie in Brazilië'. De Duitse schrijver Gerd von Hassler zette het 'zondvloedverhaal' in een ander perspectief door te stellen dat Noach zijn weg vond naar Zuid-Amerika. Hij schreef het boek; 'Noachs weg naar de Amazone' en daarin beschrijft hij het scenario van de reis van Noach naar de binnenlanden van de Amazone... Ook de held Gilgamesh zou volgens hem de Atlantische Oceaan zijn overgestoken en voet gezet hebben op het  zuidelijke deel van het Amerikaanse continent. Ik las zijn boek in de jaren '70 en daarin kwam ik voor het eerst tegen dat 'iemand' God omschreef als een klein en haarloos wezen.


xxx

Wodan, een klein en kaal manneke...

Geen Germaanse rijkbehaarde en bebaarde Wodan, maar een klein en kaal wezen, ook nog eens veel kleiner dan voorgesteld in beelden en op stèles in de antieke tempels en paleizen. Later pas, na het lezen van Zecharia Sitchin's boek; 'De Twaalfde Planeet' en de conclusie, ook na het lezen van boeken over UFO's en buitenaardsen, dat de goden zeer waarschijnlijk lijken op de Greys of grijzen, besefte ik dat von Hassler hier al over had geschreven. Even terug naar de 'speleologen' die zo dapper de diepten ingaan. In een boek van de Italiaan Peter Kolosimo; 'De onbekende planeet' kwam ik iets opmerkelijks tegen. Enkele citaten; 'Sedert de oudheid heeft de mensheid geprobeerd in de aarde door te dringen; in de middeleeuwen werd het bijgeloof...

dat er onder de aarde heksen, monsters en demonen leefden, getart door mensen die op zoek gingen naar legendarische schatten. Pas halverwege de 19e eeuw is men begonnen met het rijk van de eeuwige duisternis met wetenschappelijke doeleinden te onderzoeken'. Een wereld op zichzelf is die van planten en dieren die in het donker leven, troglodieten (planten en dieren die zich altijd in grotten ophouden), troglofielen (die er tijdelijk leven) en trogloxenen (levend in de onmiddelijke nabijheid van grotten). Troglofielen zijn vleermuizen waarvan de gewoonten merkwaardig zijn. Curieuzer bijzonderheden komt men onder troglodieten tegen. De kleine reptielen die in de aarde leven zijn bijna doorzichtig en hebben geen ogen (en pigment).

De vertegenwoordigers van de flora in de grotten zijn nogal bescheiden; zwammen en bacteriën. Een troglodiet brengt ons de prehistorische mens voor de geest, maar het is in biologische zin niet juist die mens als zodanig te definiëren. Zijn leven speelde zich voor een groot gedeelte in grotten af. Daaraan hebben wij het te danken dat de wetenschap sporen heeft kunnen volgen die anders verloren zouden zijn gegaan. Zo ontdekte de Duitse geleerde J. C. Fuhlrott in 1856 de botten, die acht jaren later door de Engelse anatoom King 'Neanderthaler' werden gedoopt. In 1866 ontdekte het dochtertje van de Spaanse advocaat Marvellino de Santuola de muurschilderingen van Altamira, 30 kilometer ten zuiden van de stad Santander.

Spelonk lonkt onderzoekers...

Overeenkomstige schilderingen zijn later in Algerije, westelijk Siberië, Zuid-Amerika en zelfs Australië aan het licht gekomen. Zeer oude muurschilderingen (plusminus 40.000 jaren oud) werden in 1956 in Frankrijk gevonden bij Rouffignac door twee professoren in de speleologie. Dat woord 'speleo' stamt van het oude Griekse woord 'spelaion' af, wat verdacht veel lijkt op ons Nederlandse (lees Dietse) woord 'spelonk'. Opgelost dus; alle talen stammen af van de Dietse Taal, de oertaal die eens door mensen gesproken werd en door hun scheppers, de goden. In februari 1955 werd Californië getroffen door een aardbeving die op sommige plaatsen scheuren in de aarde liet ontstaan van twintig tot dertig kilometer diepte.

De gevolgen van deze aardbeving waren weldadig, omdat het water dat uit de spleten omhoogborrelde grote stukken land vruchtbaar maakte. In Ierland daarentegen, in de buurt van Athlone, verdween in twintig minuten een meer van 9 kilometer lengte; later werd vastgesteld dat het in een onderliggende holte was gestort, door een spleet die het water van het meer zelf had uitgehold. Zouden er beneden ons geen onbekende wezens kunnen leven die zich aan hun omgeving hebben aangepast? De botten die ook op zeer grote diepte in grotten zijn aangetroffen, zouden een dergelijke veronderstelling kunnen bevestigen. Een Amerikaans tijdschrift vertelde van de vreemde ontmoetingen van een bezoeker van de grot van Karlsbad in Duitsland.

Griezels diep beneden in grotten

Deze bezoeker zou oog-in-oog hebben gestaan met een man van ongeveer twee-en-halve meter lang. Broodmager, bleker dan een spook, met een nauwelijks geaccentuëerde neus, met een zuignap als mond en ogen zonder pupillen die leken op grote rode lichtgevende schijven... Dit wezen zou bij de aanblik van de onvoorzichtige 'verkenner', onder het slaken van gilletjes zijn gevlucht. Op dat geluid zou een vrouw tevoorschijn zijn gekomen om de vreemdeling te bekijken. Een ander bizar detail is, dat de troglodiet zilverige haren zou hebben gehad en zijn vrouwelijke soortgenoot fonkelend lichtblauw haar. Een bewoner van de grot van Semriach, gesignaleerd aan het begin van WO II, zou over zijn hele lichaam blauwachtig zijn geweest en niet groter dan een halve meter hoog.

Een echt monster zonder voelsprieten weliswaar maar met een piekfijne groene 'drakekop' werd in de grotten van Schellenberg omstreeks de zelfde tijd waargenomen.

'En waar zullen wij de duivel zoeken?

In Gouffre Berger natuurlijk. De diepste grot ter wereld, voor zover bekend. Misschien is hij wel de zwarte schim die zich af en toe bij de ingang van de grot laat zien en de arme boeren uit de omgeving de stuipen op het lijf jaagt. Waarom zijn de speleologen dan ook, in 1956, zijn rust gaan verstoren', aldus Peter Kolosimo in zijn boek.

‘Men kan niet aan die Wodan voorbijgaan, zonder althans eenmaal een blik in de Germaanse mythologie geworpen te hebben. Misschien ontmoeten we hem daar immers klein, zonder baard en blootshoofds’...

aldus Gerd von Hassler in zijn boek. Daarom ook vermomde Wodan/Sinterklaas zich ook. Hij droeg een grote mantel, bond zich een 'schnurrbart' voor of een 'knevel' om te verhullen dat hij haarloos was en geen mens!

Ik haalde de informatie uit de volgende boeken; AMAZONAS, Dr. Anthonie Stolk, Uitgeverij NV Servire, Den Haag - 1966, EXPEDITIE IN BRAZILIE, Peter Fleming, Uitgeverij Hollandia BV, Baarn - 1989, ISBN 90-6410 012 8, NOACHS WEG NAAR DE AMAZONE, Gerd von Hassler, Forum Boekerij AD. M. C.Stok, Zuid-Hollandsche Uitgeversmaatschappij, Baarn - 1978? ISBN 90-235 0389 0, DE ONBEKENDE PLANEET, Peter Kolosimo, Uitgave en druk Hollandia NV, Baarn - 1971. Meer de volgende keer...

The Future is Bright, the Future is Orange

Evert Jan Kommee(t)man

Delen tekst zijn overgenomen uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1933 - ...), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO



Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl