Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Planeet Nibiru snel zichtbaarder voor blote oog vanaf 23 september 2017?
Zo krom is recht in Nederland voor dwarsliggers
Donderdag, 05 oktober 2017 15:49
PDF Afdrukken

Ons land kent verschillende soorten recht, afhankelijk van welke positie je bekleedt in de maatschappij en hoe lastig je bent voor de autoriteiten.

Wim Dankbaar met zijn publicaties valt in de lastige categorie en wordt dan ook prompt veroordeeld tot het betalen van een half miljoen euro schadevergoeding.


Nederland is een heel gevarieerd land en net zoals het land is ook de rechtspraak heel verschillend en kan het letterlijk vriezen of dooien, afhankelijk van een aantal factoren.

Er zijn soms hele goede rechters, die absoluut doen wat ze horen te doen, maar die lopen dan ook alweer snel het risico een ongeluk te krijgen. Dat het Nederlands Openbaar Ministerie, het instituut dat misdadigers hoort te vervolgen, zo onvoorstelbaar corrupt is dat ze de rechtbank soms smeken om een crimineel niet te hoeven vervolgen, is zo langzamerhand een bekend feit.

Van het OM naar de rechterlijke macht is eigenlijk maar een kleine stap omdat je bij beide mensen tegenkomt die zich begeven in dezelfde cirkels en vaak elkaar al kennen vanuit de studietijd via gezellige clubs zoals Miverva.

Daarmee ontstaat dan een situatie dat leden van dezelfde clan posities bezetten in overheid, Openbaar Ministerie en rechterlijke macht, waardoor mensen die bijvoorbeeld de overheid onwelgevallig zijn, kunnen worden aangepakt via de andere instituten zoals OM of rechterlijke macht.

En dat is wat er nu lijkt te gebeuren met een luis in de pels van de overheid, Wim Dankbaar. Zo langzamerhand bekend bij velen als de man die onvermoeibaar strijdt tegen de nog altijd gesloten Marianne Vaatstra doofpot. Hij pakt dit niet altijd even handig aan en stelt zichzelf dan ook bloot aan de aasgieren die op hem loeren zoals de togamisbruiker die de reputatie heeft als "het corrupte advocaatje", Yehudi Moszkowic.

Volgens zijn vijanden is Yehudi Moszkowicz nog steeds schatgraver, maar dan in de portemonnaie van zijn klanten (slachtoffers), die hij als advocaat op ge(moszko)wiekste maar legale wijze van hun geld berooft en berooid en ontredderd achterlaat.

Wanneer dit soort "ratten in pak" zoals Steve Brown ze zou noemen, de voorzet geeft, dan is het vrij gemakkelijk in te koppen door een rechter die bij de top van Nederland graag in een goed blaadje staat.

Dan zal het misschien ook niemand verbazen dat we het volgende soort absurde berichten zien:

De Overveense publicist en zelfbenoemd onderzoeksjournalist Wim Dankbaar moet de moeder van de vermoorde Marianne Vaatstra, Maaike Terpstra, een schadevergoeding van 500.000 euro betalen. Dat heeft de Haarlemse rechtbank in kort geding bepaald.

De rechter kent de schadevergoeding toe omdat Dankbaar zich niet heeft gehouden aan de eisen die hem in een eerdere veroordeling werden opgelegd.

De publicist zou van zijn website een aantal berichten over de moeder moeten verwijderen en daarnaast andere uitspraken rectificeren.

In het volgende stuk legt Wim Dankbaar uit waar Moszkowicz mee bezig is en voor welke "vreselijke vergrijpen" Dankbaar een half miljoen euro moet gaan betalen.

Evident is dat Yehudi Moszkowicz nooit en nimmer de vermeend verbeurde dwangsommen als de bedoelde prikkel tot nakoming heeft aangewend. Integendeel! Hij heeft exact gedaan wat de Hoge Raad heeft verboden! Niet mij op de hoogte gebracht dat ik in zijn visie dwangsommen verbeurde, maar stil blijven zitten tot ik in zijn visie het maximum aan dwangsommen had verbeurd.  Dwangsommen zijn voor Yehudi een doel op zich geworden, geen prikkel tot nakoming, geen waarschuwing vooraf. Zo heeft hij dit in de afgelopen vier jaar steeds gedaan, maar ondanks dat rechters bepaald hebben dat het onrechtmatig was, blijft hij hardleers. Daarbij moet ook nog gezegd worden dat de door hem door mij vermeende “overtredingen” helemaal geen schade berokkenen aan Maaike Terpstra. Hij laat het immers reeds vier jaar lang toe dat het dagboek van Maaike op diverse websites door andere personen dan ik openbaar is gemaakt!  Terwijl ik dat nooit heb gedaan! Hij zegt zelfs dat hij met Maaike heeft besproken – het staat zwart op wit – dat de openbaarmaking van het dagboekje, eind 2013 door Micha Kat mocht blijven staan! Hetgeen dus een toestemming tot openbaarmaking inhoudt. Micha Kat met wie Yehudi vervolgens een convenant sloot om elkaar niet in rechte te betrekken. (zie bijlage) In ruil voor intrekken tuchtklacht en aangifte poging tot doodslag. Tegenprestatie van Yehudi: Kwijtschelden 250.000 euro aan dwangsommen. Hoezo geen belangenverstrengeling?

Ik heb aan het vonnis van collega Smit voldaan. Punt uit! Het gaat om drie punten. De rectificatie zou niet volgens het vonnis zijn omdat ik er een klik tussen gezet heb om verder te lezen. Deze klik heeft geen enkel gevolg voor de leesbaarheid en aandacht die de rectificatie vraagt. Aan het doel dat de rechter bedoelde is voldaan. Het gaat dus puur om een spijker op laag water. Daarvoor eist Yehudi 240.000 euro aan dwangsommen. Zonder mij te zeggen dat het niet naar zijn zin was. Nee, hij heeft even gewacht om 240.000 euro te kunnen claimen. 240.000 euro voor een klik? Daar koop je een huis of een Ferrari voor.  De redelijkheid en proportionaliteit zijn volledig zoek. Net of ik die klik er moedwillig tussen heb gezet. Net of ik opzettelijk 240.00 aan dwangsommen wilde verbeuren! Als de dwangsommen niet als doel op zich, maar als prikkel tot nakoming waren aangewend, dan had Yehudi gewoon kunnen zeggen: Prima Wim, maar haal even die klik weg want ik wil dat alle rectificaties op de landingspagina staan. Niets aan de hand!

Het tweede punt gaat over de entry van “Brief Maaike 2” op mijn facebook pagina. Ja, die heb ik over het hoofd gezien. Maar opzettelijk? Het is slechts een link naar een artikel op rechtiskrom, dat ik heb verwijderd. Ook dit is een spijker op laag water. Hard zoeken naar mogelijke overtredingen. De adjudant van Yehudi  mr. Hoogendoorn betoogde dat ik deze entry niet over het hoofd had mogen zien, omdat er op facebook een zoekfunctie bestaat. Dit is klets. Er is op facebook geen zoekfunctie naar oude berichten op een persoonlijke pagina. Hoe het ook zij, dit was ook geen opzettelijke overtreding. Yehudi had mij ook hier kunnen zeggen dat ik deze entry vergeten was, waarop ik hem terstond had verwijderd. Niet gedaan.  Maar toch wil Yehudi hier 120.000 euro voor beuren?

Het derde punt gaat  over dat ik niet meer mag zeggen dat Maaike gechanteerd wordt door haar haar familie. Ik moest een rectificatie plaatsen, wat ik heb gedaan. Het vonnis van 7 augustus gebood mij niet om de uitlatingen  uit het verleden te verwijderen. Men kan het vonnis juist zo lezen dat de referenties uit het verleden juist niet moesten worden verwijderd. Dus ook hier heeft Yehudi geen zaak. De rectificatie maakt deze publicaties ongedaan. Ook hieromtrent had Yehudi mij even kunnen mededelen: Wim, hoewel het vonnis dit niet zegt, wil ik  wel even dat je de referenties uit het verleden ook verwijdert. Niets aan de hand! In plaats daarvan wil hij ook hiervoor 240.000 euro aan dwangsommen beuren? En dat gebeurt allemaal op instigatie en met instemming van Maaike? Mijn voormalige strijdmakker?  Het gaat Yehudi gewoon om geld, niet om recht. Hij gebruikt de dwangsommen waarop hij niet eens recht heeft, als doel op zich, niet als prikkel tot nakoming. VIJF TON! Een half miljoen!

Dit is niet anders uit te leggen dan als een achterbakse streek van een achterbakse advocaat en een rechtelijke macht die in opdracht van hogerhand nu eindelijk korte metten wil maken met lastposten zoals Dankbaar. Dit heeft niets te maken met recht, maar alles met de zoveelste aanval op waarheidszoekers.

En mocht moeder Vaatstra in de waan verkeren dat ze ooit zou kunnen beschikken over dat geld, dan blijft dat een droom die nooit zal uitkomen. Het geld zal van de rekening van Dankbaar worden geplukt en rechtstreeks verdwijnen naar de "derdengeld"-rekening van de togacrimineel. En daar blijft het formeel een hele lange tijd staan, voor het geval Dankbaar het hoger beroep mocht winnen.

Wat is de kans dat het er na afloop van het hoger beroep nog steeds staat?

We herhalen nog maar even de conclusie van de NRC Ombudsman:

Volgens zijn vijanden is Yehudi Moszkowicz nog steeds schatgraver, maar dan in de portemonnaie van zijn klanten (slachtoffers), die hij als advocaat op ge(moszko)wiekste maar legale wijze van hun geld berooft en berooid en ontredderd achterlaat.


Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl