Sponsors





Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie

Poll

Evacueer jij met buitenaards ruimteschip als ze je uitnodigen?
Anunnaki, onze Goden - (deel 185) - De ‘Vorstelijke Palts van Zutfen’ - deel 17
Zondag, 04 maart 2018 12:15
PDF Afdrukken

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.


De Slag bij Ane - deel 5

Zoals ik eerder reeds aanhaalde ben ik sinds de kerstdagen aan het sukkelen. Alles wat er toe deed in mijn leven ligt achter me; alles is afgewikkeld en mijn taken zitten er op. Ouders overleden, huis leeg gemaakt en hun bestaan administratief afgewikkeld en nu tot rust gekomen lijkt het wel dat ik, als een oude stoomlocomotief, in de remise moet voor onderhoud, doorsmeren en zelfs reparatie. Nà de kerstdagen was ik moe moe moe en lag ik vier dagen en nachten in bed... op oudejaarsdag kwam ik weer tot leven; ik bezocht enkele naasten en familie, kocht oliebollen (noemen ze krentenbollen) en appelbeignets (luxe appelflappen), die ik deelde met Alex. Voor het eerst vierde ik Kerst & Oud en Nieuw alleen. Op nieuwjaarsdag leek alles nog normaal maar in de dagen die volgden...

bleek dat niet zo te zijn. Ik kreeg koorts en hevige pijnen in mijn bovenlichaam. In de borst en opzij in de weke delen (Lever, Nieren en onderrug) en in mijn maag. Ook bij diep ademhalen voelde ik scherpe steken in mijn borst en mijn maag en buik was opgezet. Bij elke kuch of te diepe ademhaling voelde ik de steken. Ik dacht aan mijn longen omdat ik slijm met bloed ophoestte ‘s morgens (de eerste keer op 10 september). Dat kon in verband staan met mijn val van de trap op 24 september (achterwaarts door onbalans). Nadien hoestte ik nog twee keer slijm op met bloed... dus dacht ik in januari meteen aan die val en de pijnen in de weke delen... en koppelde ik het opgeven van slijm met bloed daar ook als vanzelfsprekend aan.


xxx

Nieren


xxx

Lever


xxx

Longen


xxx

Milt


xxx

Gal

Een slok op een borrel...

En de pijnen en koorts dan?! Tja dat kon griep zijn... maar de pijnlijke steken opzij deden vermoeden dat het om de Nieren en de Lever ging en niet de longen. Inmiddels ben ik, door twee vrienden aangezet, naar de huisarts geweest en die verwees me door naar de longspecialist. Hij wilde dat er longfoto’s gemaakt zouden worden; gedaan. Foto’s lieten iets onduidelijks zien; dus de scan in. CT-Scan van mijn longen gemaakt;

toonde wel wat aan - vocht. Dus volgde een longpunctie en werd 50 cc. vocht uit mijn long onttrokken;oranjekleurig. Ik zag het en maakte daar nog een opmerking over, maar de longspecialist reageerde daar niet op. Pas een week later herinnerde ik me een voorval; ik likte de rand van een flesje schoon en zoog daarbij een beetje...

fffeuppp... en kreeg daardoor een slok sinaasappelsap binnen. Niet in mijn slokdarm, maar rechtstreeks in mijn long. Ik hield bij het likken (en automatisch zuigen) het flesje ietwat schuins waardoor de vloeistofspiegel hoger kwam en ik met mijn zuigen een slok binnen kreeg. Ik bleef staan... kon geen adem halen, was benauwd en voelde me verstarren. Ik ging dood. Na minuten, zo leek het, kon ik weer een beetje ademhalen en besefte ik mijn wel heel domme actie. Een soort van gekruk waar Guust Flater een zielige stumper bij leek... ik overleefde mijn stuntelige daad. Ik keek mijn agenda na, maar ik had het kennelijk niet genoteerd. Toch kwam de herinnering terug na de longpunctie en leek met het sinaasappelsap een logische verklaring voor oranjekleurige ‘longvocht’.

Ziekenfondsen kun je maar één keer melken...

Zo meende ik het helder te hebben. Ik vertelde het de long-specialist maar die reageerde niet; gaf geen uitsluitsel welke kleur longvocht moest hebben (wat ik hem eerder al vroeg). Nu is alles weer prima! Geen last van de longen, al sinds 12 januari geen bloed in het ochtendslijm en geen pijnen meer. Desondanks wil de long-specialist graag dat ik de komende week naar de KNO-arts ga (keel, neus- en oren...) omdat hij graag wil dat mijn neus en voorhoofdholte onderzocht worden. Ik doe het onder protest en dat heb ik ook gezegd. Ik doe nog één rondje mee en dan is het afgelopen. Volgens een kenner worden in de Nederlandse ziekenhuizen het voorjaar (eigenlijk al vanaf januari) meer onderzoeken gedaan dan in de rest van het jaar (tot eind december).

De beschikbare gelden van de ziekenfondsen zijn vanaf januari inbaar en in de loop van het jaar raken die potten leeg. Niet echt leeg, maar meer geld krijgen de ziekenhuizen/specialisten dan niet omdat het niet binnen de geraamde budgetten valt; tenslotte moeten de ziekenfondsen wel miljarden winst maken nietwaar?! Ziekenhuizen en specialisten zuigen dus meteen alle ziekenfondsgeld uit het systeem en ben je later in het jaar ziek en behoeftig; dan heb je pech, want de geldpotten zijn dan leeg. Dan moet je de winter zien te overleven, want vanaf januari vloeit het geld weer rijkelijk! Wat veel relevanter is dan mijn neus en voorhoofdholte te bekijken, is mijn Lever aan een onderzoek te onderwerpen. Daar voelde ik de messcherpe steken...

Waterzuiveringscentrale

die ook letterlijk voelde alsof er een mes in mijn lijf werd omgedraaid. Ik erken het niet graag maar mijn Lever is sinds 1980 danig op de proef gesteld; heeft overuren gedraaid tijdens mijn dieptepunten in dit leven. Ik ben noodgedwongen gaan matigen in dit jaar en ben sinds weken alcoholvrij. Ik knap der van op en binnenkort ga ik een driedaagse kuur volgen; detoxen schijnt dat te heten. Veel water drinken en driemaal daags douchen (zonder zeep uiteraard) om de lading af te voeren... dat werkt reinigend. Ik deed zoiets al wel eens op ‘maandag-wasdag’. Staande onder de waterstraal dankte ik het water voor haar onbaatzuchtige opstelling en dat zij bereidt was mijn vuil en mijn lading af te voeren door het putje. ‘Dank je wel lief water, ik hou van je’...

zei ik dan als het wegstroomde in de afvoer. ‘Je gaat nu tijdelijk het duister in, maar je komt der zo weer uit in de watercentrale, waar je wordt ontdaan van je niet-eigen stoffen... en daarna kom je in je eigen element; de rivier’. ‘Dank je wel, het ga je goed’. Dat was een methode om ‘schoon’ te worden, met daarbij woorden als; ‘Deze douche is heilzaam voor mijn lichaam en mijn geest. Ik wil alle stoffen die niet van mij zijn afvoeren. Stoffen die ik heb binnengekregen met mijn eten en drinken, met medicijnen of op andere wijze... en die ik niet nodig heb voor mijn geestelijk en lichamelijk welzijn. Ga er uit en kies daarvoor de geëigende kanalen; urine, zweet, tranen, haar- en nagelgroei, snot, spuug/slijm en ontlasting. Ga uit mijn lijf. Ik dank je voor je werking en nut...


xxx


xxx

Anneke Tanneke is de Drenthse AN

maar verlaat nu mijn lichaam’. Dat voelde schoon... en ik weet dat het werkt. Dat zouden we wekelijks moeten doen. Dus onder de lekker warme stralen stappen, het water danken voor haar rol en de niet-eigen stoffen verzoeken je lijf te verlaten en te danken voor hun eventuele werking... Ik was de vorige aflevering blijven steken bij de godin Tanfana en de Hellehond van De Lutte. Tanfana, Anneke Tanneke Toverheks lijkt mij de zelfde figuur als de Drenthse An; die we ook kennen als de godin InAnna, Ishtar en Isis (Ast, Atarte en Astoret). Drenthse An wordt ook Spin-An genoemd en ‘spinwieffie’ (Spiderwoman) en Anansi (Afrika). Drenthse An is de schoonzus van Marduk. Beiden streken neer in de lage landen en legden een vliegbasis aan op het Drenths-plateau.

‘Het gebied van de Tankenberg heeft een mystieke energie. Een andere dimensie, die van de ongeziene wereld, is hier duidelijk voelbaar. Je waant je in een tempel gevormd door de natuur, waar nimfen, elfen en kabouters bij bronnen vertoeven en waar lichtverschijnselen kunnen worden waargenomen’.


xxx

Tegel met wapen van Drenthe


xxx

Postzegels met moeder en kind

Anneke Tanneke ofwel de Drenthse godin An heeft duidelijk overeenkomsten met de Egyptisch Isis. Isis/Inanna vluchtte met haar zwager Marduk/Ra naar Drenthe... en dat heb ik al eens besproken in deze serie afleveringen. Zij is een ‘oermoeder’. Ze was betrokken bij de schepping(en) van de mens. Vandaar de afbeeldingen waarop ze te zien is als moeder. De latere Maria met kindeke Jezus is de zelfde als Inanna met de nieuwe mens; die van nà de zondvloed. Ik kwam nog wat tegen over de ‘kardoeshond’ tijdens mijn zoektocht. Op een site, met daarbij enkele reacties van lezers,  las ik het volgende (hieronder). Dat was het voor deze week; meer de volgende keer...

Evert Jan Poorterman

Delen tekst zijn overgenomen uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1933 - ...), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO



Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl