Sponsors


Nieuwsbrief

Sponsors




Member of The Internet Defense League

Onderwerpen

 

 Open in nieuw venster

Promotie


 

Poll

Wist jij dat dikke bomen gekapt worden voor 5G?
Is het tijd om de welvaartsstaat op te doeken?
Dinsdag, 04 juni 2019 21:30
PDF Afdrukken

Als je wilt weten waar wij over een aantal jaren staan, is het goed om te kijken naar Zweden.

Een land met een welvaartssysteem waar de Zweden hard voor hebben gewerkt, maar dat nu haar ondergang dreigt te worden.




Het volgende is geschreven door een Zweed genaam Jon Nylander.

De Zweden lijden niet onder een communistisch juk. Wij zijn gelukkig een markt georiënteerde maatschappij, in het bijzonder op het platteland.

De Zweden zijn stoere individualisten en daarnaast verantwoordelijke burgers. Maar, we hebben te kampen met een enorme welvaartsstaat en dat vergiftigt onze maatschappij op dezelfde manier als een volledig communistische staat zou doen.

Nylander gaat verder door te zeggen dat hij naar de Zweedse welvaartsstaat zal kijken door de lens van de huidige multiculturele uitdaging die er ligt.

Hij begint met zich af te vragen of een multiculturele samenleving wel iets goeds is en concludeert dan dat wanneer dit gebeurt door vrijwillige interactie het dus iets goeds is. Dit, omdat het anders nooit zou gebeuren in een vrije maatschappij, maar als dit wordt afgedwongen dan werkt dit polarisatie in de hand en valt men terug op het primitieve stamgevoel.

En wanneer er sprake is van invasie, dan roept dit weerstand en bitterheid op. En wat er gebeurt in Zweden is uiteraard een gedwongen invasie, waarbij de welvaartsstaat een grote rol speelt.

Want, wanneer een welvaartsstaat steun biedt aan grote groepen mensen van andere culturen die geheel verschillend zijn van de originele cultuur en dit alles ook nog tegen de wens van de originele bevolking, dan is er sprake van een situatie die we niet anders kunnen omschrijven dan als een invasie.

Vervolgens ontstaat een enorm kruitvat dat wordt gevuld met weerstand. Mensen die niets liever zouden zien dat dat het hele systeem wordt opgeblazen zullen elkaar steeds vaker vinden en staan klaar met de fakkels in de hand.

Op zich is dit niets nieuws, want een in 2007 door Harvard socioloog Robert D. Putnam uitgevoerd onderzoek laat zien dat er een onherroepelijk verband is tussen multiculturele diversiteit en sociaal wantrouwen.

Hij concludeert dat dit heel erg weinig met racisme te maken heeft, maar dat mensen die in een multiculturele maatschappij wonen de neiging hebben om elkaar te wantrouwen, ongeacht kleur. Waar het dan uiteindelijk op neer komt is dat iedereen zich terugtrekt in “het eigen territorium” zoals schilpadden in hun schild. De eindconclusie is dan ook keihard: in de praktijk werkt een multiculturele samenleving niet en heeft het een heel negatieve invloed op de maatschappij als geheel.

Op zich heb je geen professor van Harvard nodig om dat allemaal te kunnen bedenken zegt Nyland, want in een homogene maatschappij is er veel meer vertrouwen en meer sociaal kapitaal. Mensen die dezelfde taal delen, tradities, religie, instituten en historie werken gemakkelijker samen en lossen onderlinge conflicten op zonder geweld.

Het moge duidelijk zijn dat mensen die niet de taal, traditie, religie, instituten en geschiedenis delen het moeilijker zullen vinden om samen te werken en vertrouwen te vinden. En er is geen enkele aanleiding om dit gegeven onder de noemer “racisme” te plaatsen.

En natuurlijk zijn er historisch gezien wel voorbeelden te vinden waarbij een “melting pot” uiteindelijk wel een succes werd, zoals bijvoorbeeld de stad New York, waar je allerlei etnische groeperingen had. Maar, toch was er een groot verschil met het Zweden van vandaag de dag, want die mensen kwamen daar allemaal vrijwillig en iedereen moest er een succes van proberen te maken en iets bijdragen aan de maatschappij, simpelweg om te kunnen overleven.

Dat is heel wat anders dan een gedwongen invasie in een welvaartsstaat zoals Zweden.

Het trekt allerlei mensen aan die op geen enkele manier ooit productief zullen worden en de last voor de autochtone Zweden om dit alles te kunnen betalen wordt steeds groter.

Dan ontstaat een welvaartsstaat die immigratie subsidieert ten koste van de originele bevolking. Omdat de vraag vanuit de pot steeds groter wordt door de aanhoudend toenemende groei van niet productieve immigranten, zullen de originele Zweden die zich in het zweet des aanschijns hebben gewerkt steeds minder krijgen uit die pot.

Jon Nyland is dan ook van mening dat de Zweedse welvaartsstaat door en door verrot is. En de vraag is vervolgens of hier niet eens goed naar gekeken moet worden, of zelfs misschien die hele welvaartsstaat opheffen.

Het zou natuurlijk wel de nodige problemen geven, vooral voor de immigranten. Deze hebben dan de keuze om of een productief lid van de maatschappij te worden of te verdwijnen.

Het is doodzonde als deze optie uiteindelijk gekozen zal moeten worden, maar omdat de Zweden besloten hebben dat het welvaartssysteem voor iedereen is zal het eindigen als een welvaartsstaat voor niemand.

De welvaartstaat heeft een heel negatief effect gehad op de maatschappij en nu moeten we de prijs betalen, links- of rechtsom. Maar, zo zegt Nyland: “Het breekt mijn hart om deze ontwikkelingen te moeten aanschouwen”. 

Is dit ook een keuze die ons straks staat te wachten? Dat de belasting op de pot zo groot wordt dat de enige mogelijkheid die nog over blijft is om die pot dan maar helemaal op te doeken?



Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl