AIDS komt niet van apen, maar uit laboratoriumbuis
Vrijdag, 09 augustus 2019 12:41
Afdrukken

Aan het eind van de jaren 70, begin jaren 80 stak er een tot dan onbekende ziekte AIDS de kop op in Amerika en even later in Europa.

Een homoziekte werd het toen genoemd en het virus dat dit veroorzaakt zou afkomstig zijn van apen.




Vandaag de volgende in een reeks artikelen van chirurg Johan van Dongen over de werkelijke oorsprong van AIDS.

EERZUCHT HILARY KOPROWSKI BEWIJST; 

“AIDS KOMT NIET VAN APEN MAAR UIT LABORATORIUMBUIS” 

Niet snel zal ik het moment vergeten dat de Leidse hoogleraar, professor H.H. Cohen in 1978 op een conferentie over DNA-onderzoek in het Jaarbeurs Congrescentrum te Utrecht mij mijn tenen deed samenknijpen met zijn uitspraak: “Wij werken ook met het apen Aids-virus en wij weten welke risico's wij nemen”. Maar kennelijk zijn Cohen en de zijnen toch een aantal dingen ontgaan!

Wetenschappers van een dergelijk formaat kenden blijkbaar de enorme risico's die aan zo'n onderzoek kleven. Maar wij, biotechnici, microchirurgen en analisten, moesten het wetenschappelijk werk meestal uitvoeren, vaak zonder dat we op de hoogte werden gesteld van de gevaren die experimenten met zich brengen. Gaandeweg werd mij duidelijk dat de dieren waarop ik sectie verrichtte, niet alleen stierven aan afstotingsverschijnselen, maar vaak ook aan allerlei infecties. Er bestond een duidelijk relatie tussen het toedienen van medicamenten en een drastische afname van de weerstand tegen allerlei ziekten. Dit zou kunnen betekenen dat elke patiënt vroeg of laat stierf aan zeer uiteenlopende virale of bacteriële infectieziekten, of door het zeer toxische medicament.

Uiteraard verwerkte ik deze bevindingen in mijn verslagen, maar ik kon dit merkwaardige verschijnsel toen nog niet duiden. Om meer zicht te krijgen op deze problematiek besloot ik in 1972 contact op te nemen met collega's van TNO-Rijswijk. Deze deelden me mee dat zij dezelfde soorten infecties tegenkwamen. Ook vertelden ze me, in samenwerking met het Rijks Instituut voor de Volksgezondheid en Milieu RIVM, dat er al jarenlang met apen werd gewerkt aan het verbeteren van polio-vaccins door genetische manipulatie.

Toen ik in 1972 TNO voor een tweede keer bezocht, deed zich een uiterst merkwaardig incident voor. Paniekerige dierenverzorgers weigerden mij elke toegang tot de apenverblijven. Want, zo werd verteld, men had juist een aantal zwaar besmette apen uit België, waarschijnlijk van Janssen Farmaceutica, binnengekregen. Elk contact tussen mens en dier kon dodelijk zijn.

Dit was mijn eerste kennismaking met quarantaineruimten en angstige dierenverzorgers in ruimtepakken. Ik wist toen nog niet dat enkele jaren daarvoor in een onderzoekslaboratorium in de Duitse stad Marburg een groot aantal mensen geïnfecteerd was met het Ebola/Marburg virus waaraan zeven van de tweeëndertig besmette personen binnen korte tijd stierven.

En juist van dergelijke “Shotgun Experiments” begonnen mij steeds meer te irriteren. De uitkomsten waren zeer onvoorspelbaar wetenschappers konden doen wat ze wilden ondanks de vele waarschuwingen, zoals die van Paul Berg van de Stanford University in de Verenigde Staten.

xxx

Nobel-Prize Winner Professor Paul Berg Standford University USA 

Berg publiceerde in 1974 een artikel in het tijdschrift Science, waarin hij met name wees op het gevaar van het gebruik van tumorvirussen als het SV40-virus, bijvoorbeeld bij het maken van vaccins. Bovendien zei hij dat het koppelen van virussen aan bacteriën die normaal in de darm leven, levensbedreigend is en kunnen leiden tot onbeheersbare ziekten.

In minder dan 100 jaar tijd is de biotechnologie uitgegroeid tot een internationale aangelegenheid. In deze 'tak van sport' beconcurreren wetenschappers elkaar fel en worden er net als bij de Olympische Spelen, bij een handenklappend publiek, regelmatig prijzen uitgereikt. Ook al waarschuwen toonaangevende wetenschappers voor levensgevaarlijke uitwassen in de biotechnologie, zonder adequate regelgeving in die periode werd de Doos van Pandora zonder blikken of blozen geopend. En Edward Jenner, Robert Koch en Louis Pasteur gingen Paul Berg reeds voor, want zij verklaarden dat met de uitwisselingen van micro-organismen tussen mens en dier tot onvoorstelbare problemen zullen leiden.

En als de media dán toch opeens berichten over een uitbraak van een dodelijk virus in een laboratorium worden er meteen deskundigen als Viroloog Ab Osterhaus opgetrommeld om geruststellend mee te delen dat de wetenschap de vinger aan de pols heeft. Het publiek slaakt dan zucht van verlichting en vervolgens gaan die deskundigen terug naar hun laboratorium en trekken hun witte jas weer aan, want dat artikel in The Lancet moet af...

Halverwege de zestiger jaren arriveerden de eerste chimps’ in Rijswijk. Niet veel later nam de apenpopulatie er drastisch toe toen bleek dat de chimpansees van buitengewoon groot belang waren voor het ijken van serum voor menselijk gebruik en voor het aidsonderzoek. Het onderzoek van het menselijk immuunsysteem kan daardoor een hoge vlucht nemen waardoor TNO kon uitgroeien tot een wereldvermaard instituut. De vraag naar apen door derden was zelfs zodanig toegenomen, dat in 1967 werd besloten tot de instelling van een apart primatencentrum, dus los van het moederinstituut. Op die manier werd een situatie gecreëerd vergelijkbaar met researchcentra in de Verenigde Staten. Een volledig losstaande en zelffaciliterende ‘research unit’ met alles erop en eraan.

Die belangstelling voor het immuunsysteem en de in die tijd gedane studies naar de ontwikkeling van tumorcellen hadden (en hebben) natuurlijk alles te maken met het feit dat door de ontwikkeling van de kernenergie nogal wat virussen en bacteriën “ontspoord”.

Ik weet dat TNO toen continue kankercellijnen in kweek had zoals; de BHK 21 en de HeLa-cel ook al was bekend dat deze cellen niet meer gebruikt mogen worden voor de bereiding van virusvaccins voor menselijke toepassing. Ook volgens Luc Montagnier, die destijds in het ‘Institut du Radium’ in het Franse Orsay werkte, waren die inderdaad levensbedreigend voor mens en dier.

In Parijs presenteerde hij daarover een artikel waarin stond dat een kankerverwekkend ‘simian vacuolating virus SV40’ in het poliovaccin heeft gezeten dat met name door Hilary Koprowski in Afrika aan honderdduizenden onschuldige zwarten is toegediend.

Er zijn dus in het verleden besmette vaccins aangemaakt, terwijl men het gevaar ervan wel degelijk onderkende en er toch vaccins mee produceerden. In de periode die volgde op mijn eerste confrontaties met de gevestigde orde, stelde ik vast dat er in het metier absoluut het een en ander mis was.

Ik dacht nog lang erover na of ik ooit achter de waarheid zou komen van wat er zich precies op TNO met die besmette apen heeft afgespeeld. Maar pas op 13 juni 1978, 6 jaar later, kwam ik erachter. En die dertiende juni heeft de rest van mijn leven bepaald. Want op die bewuste dag organiseerde de dienst wetenschapsvoorlichting van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen KNAW een symposium over recombinant-DNA in de Jaarbeurshallen te Utrecht. En daar, tijdens de voordrachten van welbespraakte sprekers, viel ik van de ene verbazing in de andere. Het schipperen met godswonderen was al in een veel verder stadium dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.

Beurtelings kreeg ik koude rillingen en woedeaanvallen toen ik hoorde op welke manier de door mij tot dat moment altijd gerespecteerde onderzoekers, nota bene in het bijzijn van verantwoordelijke politici, uitleg gaven over hun bevindingen en verslag deden van het gesleutel aan genen en het inspuiten van ernstig gecontamineerde vaccins die tot AIDS hebben geleid.

Tijdens deze voor gewone zielen steriele en buitenaardse discussie bleek dat de apenverzorgers van TNO niet voor niets bang waren geweest. Kankerverwekkende apenvirussen rolden er als warme broodjes over de toonbank.

Met een glimmende badge op mijn revers verschafte ik me moeiteloos en incognito toegang tot het grijze-pakken-symposium. Ik installeerde me met een kleine taperecorder in een catacombeachtige ruimte, niet ver van het spreekgestoelte in de Jaarbeurshal om alle geleerde praat op te nemen. Een leek als ik moest toch de kans krijgen om al die geleerdheid thuis nog eens rustig te kunnen beluisteren. Niet?

Sinds dat symposium in Utrecht besefte ik dat ik jarenlang onschuldig en onwetend had meegewerkt aan dingen die helemaal niet zo onschuldig bleken. En dus kon ik mijn onschuld enkel maar bewijzen door van mijn onwetendheid af te komen. Ik begon fanatiek te lezen en ontdekte gaandeweg dat de jungle van de biotechnologie veel ondoordringbaarder en gemener was dan ik vermoedde. Fraude, plagiaat en falsificaties blijken gemeengoed. Scrupuleuze medici hebben in de voorbije honderd jaar op grote schaal kwaadaardige gezwellen overgeënt, dodelijke giffen ingespoten en zeer besmettelijke vaccins aan mens en dier toegediend. En ze deden dit in een tijd dat medische ethiek nog niet in hun vocabulaire was opgenomen. Ethiek die heden ten dage nog steeds niet veel meer blijkt dan een pseudo-regulator van het wetenschappelijk handelen met nauwelijks een rem erop. Ethiek is slechts een onderwerp voor borrelpraat achteraf, of op congressen en symposia.

Diepgaand onderzoek heeft aangetoond dat het zeer verdacht is dat de drie hoofdrolspelers in het aidsmysterie, Hillary Koprowski, Robert Gallo en Luc Montagnier, altijd geweten hebben dat kankerverwekkende virussen in besmette vaccins aids hebben veroorzaakt.

Thabo Mbeki was wel degelijk goed geïnformeerd over het feit dat aids niet zo maar uit het niets is ontstaan. Het zou toch echt van onderschatting getuigen hem een 'lunatic' te noemen, omdat hij vindt dat aids veroorzaakt is door een blank complot? En om het gelijk van Mbeki te ondersteunen is simpel op te sporen door in medische annalen te zoeken naar momenten wanneer Westerse belangengroepen in dat lugubere spel samenkomen.

Slechts één zo’n moment heb ik ontdekt toen (militaire) wetenschappers van 14 tot en met 18 december 1970, in samenwerking met de WHO, een internationaal congres organiseren over de toepassing van vaccins tegen virale, parasitaire en bacteriële ziektes bij mensen.

Het congres werd door niemand minder dan de farmaceutische gigant Merck, Sharp & Dome MSD gefinancieerd en door de crème de la crème van de biologische oorlogsvoering bezocht. Het congres vond plaats in de goed beveiligde vertrekken van de Pan American Health Organization, een afdeling van de WHO.

Tijdens dat door ons gewraakte congres wordt intensief gesproken over onverwachte problemen en geuite beschuldigingen over de vervaardiging van polio-vaccins in de media. De aantijgingen gingen over een uitbraak na een biologische experiment in de open lucht. Er bleken ziekmakende experimenten te zijn uitgevoerd op onwetende (homoseksuele) burgers en vooral zwarte gevangenen in San Francisco, Los Angeles en New York.




Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl