De Tweede Wereldoorlog was natuurlijk een vreselijke periode, waarbij bij alle partijen de meest slechte kanten van de mens naar voren kwamen.

Nog steeds worden jaarlijks de slachtoffers herdacht en brengt een gedichtje van Anne Frank zomaar 140.000 euro op, maar er zijn ook slachtoffers waar bijna niemand aan denkt.



Het zijn altijd de winnaars van een oorlog die de geschiedenis schrijven en die bepalen wat er uiteindelijk in de geschiedboeken terecht zal komen.

Van jongs af aan worden wij dan ook al geprogrammeerd en geconditioneerd met een sterk anti Duits gevoel, want zij waren degenen die onze ouders en/of grootouders onderdrukten, de meest afgrijselijke misdaden pleegden en miljoenen Joden, zigeuners, gehandicapten en andere niet gewenste medemensen op wrede wijze vermoordden.

Vooral de holocaust was zo vreselijk, dat zelfs het in twijfel trekken ervan al door onze overheid strafbaar is gesteld. Want, het geloven in die holocaust is nog belangrijker dan de vrijheid van meningsuiting.

Wij worden groot gebracht met het zwart/wit denken voor wat betreft de geschiedenis. De geallieerden waren de “goeden” en de Duitsers waren de “slechteriken”.

Misschien is het tegen die achtergrond dat het ons land geen biet interesseerde wat er vlak na de oorlog met de Duitsers gebeurde, want wat het ook was, het was vast hun verdiende loon.

Echter, wat daar gebeurde was niets minder dan nóg een holocaust. Eentje waarvan het níet verboden is die te ontkennen.

Wij kwamen het volgende schokkende verhaal tegen en hoewel niet prettig vormt ook dit onderdeel van die vreselijke oorlog.

Bijna niemand weet wat er in Duitsland gebeurde nadat het bezet werd, ergens ook logisch, Europa lag in puin en andere landen hadden genoeg eigen zorgen.

Dit is een veelomvattend thema wat begon met het gevangennemen van alle Duitse soldaten en dat wat er op leek. Dit waren er tussen de zes- en acht miljoen en uiteindelijk zijn er vijf miljoen terechtgekomen in de zogenaamde "Rheinwiesenlager". Hieronder ook vrouwen, bejaarden en zelfs kinderen.

Deze kampen bevonden zich aan de oevers van de Rijn, een aantal van hen net over de grens bij Noord Limburg. Deze kampen waren niet meer dan open velden waar een groot hek omheen werd gezet, geen tenten, geen sanitair, geen drinkwater, niets! Het weer (april '45) zat niet mee, het was koud en nat en er viel vaak zelfs nog natte sneeuw. De gevangenen werden zelfs niet geregistreerd en aangemerkt als "ontwapende vijanden" om ze niet als krijgsgevangenen aan te hoeven merken. Het Rode Kruis en andere hulporganisaties kregen geen toegang tot deze kampen.

Ongetwijfeld zal het sterftecijfer ontzettend hoog zijn geweest, deze situatie duurde namelijk voor velen vele maanden, met hier en daar lichte verbetering zoals wat drinkwater en (te) kleine rantsoenen. Er wordt gesuggereerd dat er in totaal meer dan een miljoen doden zijn gevallen. De officiële lezing geeft een lager sterftecijfer (max. 10.000) dan die van de gemiddelde bevolking.

De gevangen groeven vaak gaten om beschutting te vinden, deze stortten vaak door de vele regen in en velen werden zo bedolven. Maar ook gingen de Amerikanen vaker met een bulldozer over de velden om de gaten te dichten, zonder erop te letten of er nog mensen in deze gaten zaten.




Eind 90er jaren hoorde ik hier voor het eerst van door Duitse collega's uit Rheinberg, beiden woonden in de wijk Annaberg die op de locatie van het kamp gebouwd is. Het schijnt dat veel bewoners menselijke resten en dergelijke in hun tuin hebben gevonden.

Nu vraagt men zich af, waar zijn die miljoen doden dan begraven? Het antwoord ligt mogelijk in Nederland. Er zijn geruchten dat een deel op de enige Duitse militaire begraafplaats van Nederland in Ysselsteyn (Limburg) begraven ligt en wel onder de reguliere graven die er staan. Een ander deel zou op een Duitse begraafplaats in Lommel net over de grens in België liggen.




De begraafplaats te Ysselsteyn (Limburg) ligt zeer afgelegen en de Amerikanen hadden in de nadagen een "Carte Blanche" in Nederland dat sowieso op haar gat lag. Het zal niemand echt geïnteresseerd hebben wat de Amerikanen destijds in dat afgelegen en nagenoeg uitgestorven gebied deden. Ik acht het daarom goed mogelijk dat er massagraven onder het reguliere grafveld verborgen liggen, een betere plek is haast niet te bedenken en niemand die vragen stelt over de lijkentransporten.

Was het de verdiende straf, of heeft Amerika hiermee aangetoond geen haar beter of zelfs slechter te zijn?
Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl