stroom asielzoekers gaat door ondanks coronaAlhoewel een groot deel van West Europa te maken heeft met lockdowns zijn er sommige dingen die gewoon doorgaan.

De stroom asielzoekers uit Afrika en Azië gaat gewoon door en het enige dat daar is vertraagd is de registratie, niet de stroom.




Iets dat onverminderd doorgaat is de stroom mensen vanuit het Midden Oosten en Afrika richting het beloofde land, oftewel de Europese Unie.

Op het hoogtepunt in 2015 zagen we dat ruim 1,2 miljoen mensen asiel aanvroegen in Europa. Tegen 2017 was dat aantal met de helft afgenomen. Nu kruipt het aantal weer omhoog en in 2019 waren er alweer 613.000 asielaanvragen.

Waar alles op deze wereld stil ligt vanwege “corona”, zo gaat de stroom asielzoekers door. Het enige dat door covid-19 is vertraagd is de administratieve afhandeling/registratie, de instroom niet.

Jonge mannelijke Afrikanen wagen vaak de oversteek per boot richting Europa en komen dan aan de op de Spaanse stranden waar ze vervolgens worden geregistreerd als asielzoekers.

Het Italiaanse eiland Lampedusa is vaak het doel van asielzoekers uit Tunesië en Libië. Om het eiland niet helemaal te laten bezwijken onder de grote groepen asielzoekers, worden er regelmatig grote groepen verscheept naar het vasteland.

Ook vanuit Turkije komen ze nog steeds richting Griekse eilanden of Italië en dat kan zijn in gammele rubberbootjes of op volgepakte privéjachten.

Net zoals dat gebeurde in 2015 gaan in dit jaar 2020 duizenden jonge mannen via Griekenland, Servië en Bosnië naar West-Europa. Over dit alles wordt veelal gezwegen in de Westerse media.

Asielzoekers uit Afghanistan en Pakistan gaan richting Bosnië via Iran, Turkije, Griekenland, Macedonië en Servië. De Turken brengen de asielzoekers in bussen naar de grens met Griekenland. De Servische autoriteiten sturen de asielzoekers naar Bosnië. Serviërs die in Bosnië wonen transporteren vooral Aziaten naar Bihac, een moslimstad in Bosnië.

Bihac ligt dicht bij de grens met Kroatië en de mannen worden daar opgevangen in grote kampen. Dit alles heeft weer tot gevolg dat er grote spanningen ontstaan tussen de 30 tot 50.000 asielzoekers uit Afghanistan en Pakistan en de lokale bevolking.

Naarmate deze groep groter wordt zullen ze uiteindelijk een doorbraak forceren richting Kroatië. Veel van de asielzoekers zijn ongeduldig en willen zo snel mogelijk richting West-Europa.

Andere routes leiden via bergen en wouden en ook zo komen duizenden jonge moslimmannen in het Schengengebied. Wanneer ze eenmaal in het Schengengebied zijn gaan ze naar hun favoriete bestemmingen zoals Duitsland, Frankrijk en Nederland.

De Europese buitengrenzen zijn over het algemeen heel slecht bewaakt en dat alles betekent dat er sinds 2010 meer dan 5 miljoen asielzoekers de Europese Unie zijn binnengekomen. Een aantal vergelijkbaar met de totale bevolking van landen zoals Denemarken of Noorwegen.

Er komen iedere dag net zoveel asielzoekers de EU binnen als er kinderen worden geboren in Duitsland.

Hoeveel niet geregistreerde asielzoekers ondertussen in Europa rondzwerven weet niemand. Degenen die wel registreren en van wie de asielaanvraag wordt afgewezen blijven gewoon hier en gaan niet terug naar waar ze dan ook vandaan kwamen.

Om toch te kunnen overleven worden ze of crimineel of ze werken via digitale platforms zoals Uber.

Er zijn ondertussen miljoenen niet geregistreerde illegale Afrikanen en Aziaten woonachtig in Europa. Dit aantal groeit snel en zelden worden er illegalen gedeporteerd zodat de meesten hier voorgoed blijven.

Er zijn dan wel regels en wetten voor wat betreft immigratie, maar deze worden nauwelijks gehandhaafd. Je hebt een grotere kans om een bekeuring te krijgen voor het je niet houden aan de anderhalve meter, dan als illegaal om uitgezet te worden.

Uiteindelijk zullen de meeste van hen, inclusief hun kinderen, worden gelegaliseerd. Dit gebeurt in landen zoals Italië waar honderdduizenden illegale asielzoekers een verblijfsvergunning krijgen.

Veel steden en gebieden hebben allemaal hun eigen regels voor wat betreft het omgaan met illegale asielzoekers. Regels die vaak in strijd zijn met de nationale of Europese regels. Zo geven gemeenten onderdak, opleidingen en andere voorzieningen aan illegale asielzoekers.

Alleen al in een land als Pakistan wonen net zoveel jonge mannen als in de gehele Europese Unie. En dit aantal groeit als kool. Net zoals het aantal jonge mensen in Afrika explodeert.

De komende jaren zal de toestroom van asielzoekers richting Europa alleen nog maar toenemen. Tegelijkertijd zal het aantal autochtone jonge Europeanen drastisch afnemen.

Ze noemen dit verschijnsel met een mooi woord, de vervangingsimmigratie. Zo kan het dat in veel grote Europese steden de autochtone jongeren op dit moment al een minderheid vormen.

De stroom Afrikanen en Aziaten zal doorgaan en groter worden. Altijd en overal.



Dit alles gebeurt uiteraard niet bij toeval. Daarom hier nog eens een deel uit een eerder artikel van enkele jaren geleden:

In oktober 2015 werden de nieuwe actiepunten van de beruchte Agenda 2030 door de Verenigde Naties gepresenteerd in het bijzijn van de paus. Wij schreven daar destijds onder andere het volgende over:

De tot nu toe gebruikte term Agenda 21 wordt vervangen door een nieuwe: de 2030 Agenda. Dat is omdat de implementatie 15 jaar zal gaan innemen en het dan 2030 is. Vrijwel ieder land ter wereld heeft vrijwillig deze nieuwe wereldregering in vermomming ondertekend en jij zult eraan gaan deelnemen of je nu wilt of niet.

In het aangehaalde artikelen staan de 17 doelstellingen van de wereldregering, met daarbij een vertaling wat die punten in werkelijkheid betekenen.

Een vervolg daarop is het Marrakech Pact dat officieel als volgt wordt omschreven:

Het Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration (GCM), of de Internationale Overeenkomst voor Veilige, Ordelijke en Reguliere Migratie, in het kort Global Compact for Migration of "VN-Migratiepact", is een voorgesteld verdrag, uitonderhandeld onder toezicht van de Verenigde Naties, dat alle aspecten van internationale migratie beoogt te omvatten op een holistische en alomvattende manier.

Meestal zijn we het niet eens met wat columnist Leon de Winter schrijft bij de Telegraaf, maar dit keer heeft hij een aantal zeer interessante punten voor wat betreft dit Marrakech Pact, zoals de volgende:

Migratie is van alle tijden, beweert dit pact. Dat klopt, maar we leven niet in ’alle tijden’. Sinds de bestendiging van natiestaten is de nationale grens, en de nationale identiteit, een essentieel middel geworden om de staatsmacht en haar geografische bevoegdheden te definiëren. Op deze manier ordenen we ons samenleven en hebben we afgesproken welke regels en wetten op welke manier op ons grondgebied worden uitgeoefend.

Dit pact maakt die eeuwenoude staatsmiddelen, en het nationale zelfbeschikkingsrecht, poreus. Dit pact geeft migranten, ja laat ik het getaboeïseerde woord gebruiken: ’vreemdelingen’, rechten die zich onttrekken aan de staatsmacht. Er wordt een ander niveau van machtsuitoefening ingesteld die lijkt op die van Brussel of van andere internationale verdragen. De mogelijkheid om de rechten van de eigen burgers te beschermen, en het voordeel van hun geografische bestaan te behouden, wordt door dit pact ondermijnd.


Wat dit Pact dus in feite doet zijn de rechten van migranten overdragen aan de wereldregering.
Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl