Anunnaki, ònze Goden - deel 272 - Corona, een geschenk uit de Hemel - deel 20

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.





An Englishman in France et Hollande...

Ik begon de vorige aflevering met enkele ‘aanwijzingen’ uit de Kosmos, van mijn gidsen en/of vriend AN.SI. (hybride verwant aan mij?!) door me tijdens bepaalde momenten iets te herinneren... en die herinneringen kwamen later samen en boden zicht op een verleden van mij; in dit geval mijn voorlaatste leven in Engeland. Ik heb mijn oudste zus weer ontmoet; zij heet in dit leven Lenie en ik heb de ‘verdronken’ nicht ontmoet (de zwarte heks) en zelfs de tuinman van toen die nu door het leven gaat met de voornaam Jan. Der zullen nog wel meer figuren mijn pad gekruist hebben uit dat leven, maar die heb ik niet opgezocht! Het begon met de Russische zwart-wit beelden van het ontruimen van een Duits concentratiekamp, met landhuis in Engeland en...

met de Engelse TV-serie Colditz, met het scheef glijden van een Ui, tijdens het snijden, het kopen van een Laguiole mesje in Frankrijk (zou ik aan een Franse dame geschonken hebben... ik zag het in een vitrine liggen in een Brique et Braque in Foulain en ik moest het hebben! Roestig en vies en voor C 4,00 werd ik de nieuwe bezitter... en ik voelde meteen de verbondenheid), de onthulling van mijn naam; Tom en dat ik niet doorgeslagen zou zijn tijdens ‘harde verhoren’, waarbij ik het leven liet tijdens het laatste. Harde trappen in mijn rug door Duitse laarzen. Dat is ook in dit leven een zwakke plek (en kennelijk voor iedereen! want daar lopen essentiële zenuwbanen van schedel naar bekken en benen)... en tussendoor een pendelsessie bij Ellie thuis.

evert jan poorterman

calmels A Laguiole HORS Concours... damesmesje...

Laat die auto maar staan... koop een andere!

Dat was ergens in 1997 toen wij een leven ontdekten in Tecklenburg, in de 13e eeuw. We zaten op een avond bijeen. Ellie en haar dochter Mariëlle, José mijn vriendin en ik. José pendelde en wij stelden vragen... we kregen die avond dertien ‘zielen’ door van grootouders, ouders, broers en zussen en als laatste een monteur. Ik was destijds behoorlijk ‘helderruikend’ en toen we klaar waren rook ik vet of smeer zoals we dat kennen uit een werkplaats of garage. Er was nog een entiteit door gekomen; het was een monteur. Mariëlle had haar autootje in de stad laten staan. Had kuren en liet het afweten. De monteur kwam door om haar te waarschuwen. Zijn boodschap luidde; ‘laat die auto staan, ruil um in en koop een ander en beter tweedehandsje’. Einde sessie.

In die sessie werd ons bekend gemaakt dat Mariëlle en een onbekende en ik... die drie Engelse officieren waren die bij Empe (Brummense kant van de IJssel tegenover Zutphen/Eefde) die tijdens hun vlucht ‘s avonds door de Duitsers werden verrast. De onbekende werd al aan land gepakt en doodgeschoten en Mariëlle tijdens het zwemmen. Terwijl we pendelden zagen we Mariëlles hoofd een opdonder krijgen... dat was het schot in de duisternis van de avond... en zo was ik de enige overlevende op dat moment. Die onbekende bleek al sinds 1999 als hulpgids te zijn toegevoegd aan mijn ‘team van gidsen’ of begeleiders. Hij wilde als voormalig collega en verbindings-officier waken over mijn taalontdekking Kwando en voorkomen dat ik het (te vroeg) wereldwijd bekend zou maken.

evert jan poorterman

Een Chippewa, ik was er zelf een in de 16e eeuw... de Chippewa gingen later op in de Cree en de Cree in de Chippewa. Hun gezamenlijke vijand waren de Blackfeet...

Wat moet ik toch met die Wolzaklaan?!

Ook een Chippewa werd destijds aan mijn ‘team’ toegevoegd; ook hij was een specialist op taalgebied, communicatie en geheime codes. Ik kreeg hen als ‘bij-gidsen’ om te waken over mijn veiligheid en mijn verse ontdekking; die van de oertaal... ofwel de tweede taal van de ‘anunnaki’... die als voertaal Diets spreken. Eerder al tijdens mijn vrije jaren als ondernemer (de term ZZP’er bestond nog niet; = Zelfstandige Zonder Poen) reed ik meermalen door Eefde en zag ik het straatnaambordje; Wolzaklaan. Ik was ontwerper, tekenaar, illustrator en reclameman en kocht veel grafische artikelen in Deventer bij Joop Stoop. Agfa-Gevaert film- en fotopapier, ontwikkelaar, tekenstiften, schetsblokken, lettervellen, papier en allerhande artikelen en zo reed ik dan tweemaal door Eefde.

Heen en terug. En elke keer triggerde die naam me. Jaren... totdat het duidelijk was. Later zou blijken dat al die vage ‘herinneringen’ zouden leiden tot het bewust worden van een leven in Engeland... in de eerste helft van de vorige eeuw. Een leven dat abrupt zou eindigen in Duitse gevangenschap. Zoals aangehaald; mijn kinderen en kleinkinderen kunnen nog in leven zijn en het landhuis nog in familiebezit! De een ziet het, de ander niet. Dat heeft uiteraard ook te maken of je wèl of niet geloofd in ‘reïncarnatie’. Ben je daar afzijdig van dan herken je ook de ‘ijkpunten’ niet, de momenten dat je iets wordt aangereikt en je meer mag weten. Het kan heel verhelderend zijn zoals in mijn geval; dat ik zo jong al gebiologeerd keek naar die zwart-wit documentaires...

evert jan poorterman

Altijd al een dwarsligger geweest!

en dat ik met ‘tegenzin werd geboren’. Ik lag in stuitligging en wilde er niet uit; levensangst! Mijn slechte ervaringen met medemensen had de fut der wel uit gehaald en ik wilde niet geboren worden. Ik moest er uit en mijn moeder leed veel pijn. Mijn vader zag een piemeltje en ik kwam er dus achterwaarts uit. Mijn moeder sloot nadat mijn rompje met gevouwen beentjes eruit was en kneep mijn keel dicht. Mogelijk de reden dat ik Astma ontwikkelde en later altijd gevoelig bleef voor ‘ademnood’. Happen naar lucht... bang voor verstikking had ik ook toen ik verkeerd om onder de dekentjes lag in mijn ledikantje. Alles donker, kon er niet meer uit en schreeuwde, niemand hoorde me. Helemaal vast onder een strak dekentje door gespannen dekenklemmen.

Dus altijd angst voor stikken en dat bleek terecht want in februari 1994 kwam ik tweemaal, binnen veertien dagen, bijna om het leven; de eerste keer zwol mijn tong op tot het formaat van een kippe-ei en de tweede keer werd mijn keel zette mijn keel op en strottenhoofd en werd mijn luchtpijp dicht geknepen. Werd angst bewaarheid, of was angst de motor?! Goed twee bijna-bijna-doodervaringen die te koppelen zijn aan mijn ervaringen in mijn vorige leven en de stuitgeboorte. Daarom zie ik de nabije toekomst dan ook met ‘lede ogen’ tegemoet. Zal ik wederom strijden tegen de ‘krachten der duisternis’?! Of houd ik me stil en verroer ik me niet?! Ik heb geen zin weer gemarteld te worden en om doodgetrapt te worden, maaarrr... onverwacht kan moed groeien...

evert jan poorterman

Ik had der geen zin in... en nog steeds niet!

Wederom de strijd aangaan met het Kwaad?!

en wordt verzet krachtiger. Krachten die gevoed kunnen worden door een gemeenschappelijke drijfveer en verlangen om eindelijk in vrede te kunnen leven! Ik weet dat we der bijna zijn; het licht zegevierde al bijna 11.000 jaren geleden en daarom moesten de ‘anunnaki’ ondergronds gaan wonen en leven... Ze kunnen het licht niet verdragen. Dat was de eerste slag die de Galactische Federatie aan hen toebracht; nu is het zaak hen definitief van de planeet te verwijderen. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan; de ‘anunnaki’ zullen de ‘verschroeide-aarde-techniek’ toepassen. Als wij de planeet niet kunnen behouden, dan laten we niets over voor jullie (de mensheid en de Galactische Federatie) en ik zie in ‘corona’ dan ook een laatste offensief van de ‘anunnaki’...

die zal uitmonden in een wereldwijd gebonden mens, onderworpen aan regels en wetten. Geld wordt afgeschaft, de persoonlijke chip zal aangebracht worden, de Grote Verdrukking zal aanvangen en de wereldleider zal zeven jaren regeren; bestaande uit twee perioden van 42 maanden (3,5 jaar van voorspoed en 3,5 jaar van tegenspoed) waarin de ‘christenen’ vervolgd zullen worden (en uitgemoord) ten faveure van een ‘wereldreligie’ te vergelijken met het communisme in de vorm van persoonsverheerlijking van de Grote Leider. Ik zag eens een Zweedse documentaire over de anti-Christ en zij toonden beelden van Steve Ballmer; hij zou achter de schermen de ware kracht zijn. En ik zie dat ook; vriendje Bill Gates als de ‘antichrist’ als marionet van Het Kwaad.

evert jan poorterman
>
evert jan poorterman
Bill Gates wordt de publiekslieveling voor 3,5 jaren en zal als een blad aan de boom omslaan en de daaropvolgende 3,5 jaren ware terreur uitoefenen en de mensheid volkomen onderwerpen en alle christenen laten uitroeien... maar de werkelijke genius van het Kwaad zou Steve Ballmer zijn, die op de achtergrond alle macht heeft!

Evert Jan Poorterman

Delen tekst zijn uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1930-2020), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl