Anunnaki, ònze Goden - deel 273 - Corona, een geschenk uit de Hemel - deel 21

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.




Frrrans mesje...

Ik ontving de afgelopen week een bericht van een lezer. Een reactie op mijn laatste aflevering. Iemand zag duidelijk een overeenkomst met mijn verhaaltje over hoe ik in het bezit kwam van het Franse Laguiole mesje... en dat ik sterk het gevoel had het eerder in handen gehad te hebben. Ik zou dus de gulle gever zijn die een Franse dame het mesje heeft geschonken... En hoe toevallig is het dat twee personen een dergelijke gebeurtenis meemaken?! Die kans is klein en zodoende zag de lezer een overeenkomst. Ik moet zeggen dat de inhoud van de e-mail niet zo helder was en ik niet geheel de insteek begreep. Dus vroeg ik om opheldering. De schrijver ging der van door zonder opheldering te verschaffen en liet mij verder onwetend achter.

Ik zou heel graag zijn/haar verhaal willen horen... en nu zit ik met een e-mail die niet af is; tekst wordt zomaar afgebroken en een afbeelding ontbreekt (waar wel naar verwezen wordt). Logisch dus dat ik de lezer niet geheel naar wens kon antwoorden. Dat heb ik wel gedaan; twee antwoordberichten zelfs, maar ik heb niets meer vernomen. Als u met mij wilt uitwisselen, als u mij iets wilt sturen; wees dan helder. Ik ben de beroerdste niet en beantwoord altijd de binnengekomen e-mails. Ook als die niet vriendelijk zijn of zelfs vijandig! Ik beantwoord altijd naar eer en geweten. Maar een half bericht, met ontbrekende tekst en afbeeldingen kan ik ook maar half beantwoorden helaas. Volgens de schrijver zou ik meer weten dan ik vertel in mijn afleveringen.

evert jan poorterman

Ik logeerde een week in Centre Lothlorien in Foulain... in de Haute Marne... en ging met Elsje naar de Brique et Braque (Emmaus) en kocht daar een oud mesje dat me toeriep; ‘koop me, je wilt me hebben’... en ik kocht het. Heel de weg terug in de auto hield ik het mesje vast in mijn hand... en er was een vage herinnering... aan iets.

Hoor wie klopt daar kinderen...

Hij/zij doelt op mijn ‘herinneringen’ aan vorige levens. Nou dat is niet zo; ik geef weer wat ik weet en dat is in deze gevaarlijke tijden al meer dan wenselijk is, maaarrr... de ‘tegenkrachten’ weten zeer waarschijnlijk al alles van mij. Ze houden me al jaren in de gaten en ik ben ook jarenlang afgeluisterd (en misschien nog wel). Ik werd door mijn gidsen uit de lucht gehaald in 2007 en kwam drie jaren later in 2010 weer terug op internet. Naar zeggen zou een Kazerne in de buurt van Rekken (achter Eibergen aan de grens met Duitsland) weer in gebruik zijn genomen in 2007. Waar men voorheen, tijdens de Koude Oorlog, de DDR, Polen, Tsjechië en Rusland pleegde ‘af te luisteren’ zouden nu dezelfde mannen en vrouwen ingezet zijn om alle berichten...

af te luisteren! Alle telefoon, alle telefax, alle e-mails en alle ander ‘verkeer’ door de ether. Opdrachtgever zou ‘Echelon’ zijn die databanken aanlegt en gaat (laat) zoeken naar lieden die op grond van ‘kernwoorden’ of moet ik zeggen steekwoorden in kaart zijn te brengen. Dus lieden die we nu kennen als de ‘complotgekkies’ en de ‘aluhoedjes’ en de staatsondermijnende elementen die een gevaar vormen voor Den Haag en het ‘koninkrijk’. Althans dat is mijn invulling. Misschien zijn ze wel op zoek naar oplettende intelligente medelanders om hen een kans te bieden hun ongeëvenaarde talent voor land en volk in te zetten?! De kazerne is gelegen tussen Eibergen en de Duitse grens en ligt niet bij Rekken wat ik dacht; daar zijn wel de Rekkense Inrichtingen.

evert jan poorterman

evert jan poorterman

evert jan poorterman
Het 1GNC CIS Battalion is binationaal. Ongeveer de helft van het bataljon is Duits, de andere helft is Nederlands. Zij bedient en installeert de communicatie- en informatiesystemen die het hoofdkwartier van het 1e Duits/Nederlandse Legerkorps uit Münster (Duitsland) nodig heeft om haar taak te kunnen vervullen. De staf van het bataljon en 1CIS Coy zijn gelegerd in Kamp Holterhoek in Eibergen. De andere verbindingscompagnie, 2CIS Coy is gelegerd op Legerplaats Stroe, centraal in Nederland.

evert jan poorterman

De Nationale Sigint Organisatie (NSO) was onder meer belast met het vergaren en analyseren van militaire en economische gegevens en het vastleggen hiervan in databanken. Hiervoor zijn momenteel een satellietgrondstation in Burum (foto boven) en twee communicatie- en data-interceptiestations in Eemnes en Eibergen (Kamp Holterhoek) als actieve faciliteiten beschikbaar.

Of was het toch Oldenkotte?!

Een oord voor heel zware criminelen met TBR. Later kwamen daar ook moeilijk opvoedbaren bij en alcohol- en drugsverslaafden en ook vrouwen met TBR. De Rekkense Inrichtingen liggen volgens mij in Oldenkotte, een gehucht tegen de Duitse grens aan. Nu worden dus sinds 2007 tal van ‘interessante figuren’ afgeluisterd en dat ik van internet verdween kan inhouden dat ik nèt niet in een dossier ben beland. Maar we zijn dertien jaren verder en nu geniet ik in kleine kringen enige bekendheid sinds ik op Niburu mijn afleveringen mag plaatsen. Vroeger was ik alleen bekend van Frontier Magazine, van het Frontier Symposium in Amsterdam en mijn lezingen in het land en nu heb ik sinds 2013 een geheel nieuw en ander publiek. Dus...

ja ben ik weer in beeld bij de ‘geheime diensten’. Omdat ze uiteraard Niburu in de gaten houden, ben ik der nu ook bij! Anderen die me in de gaten houden zijn de ‘anunnaki’... ‘Ja geloof je het zelf’, zei Suzanne eens tegen me! ‘Nou zo belangrijk ben je niet hoor’... en dat zou kunnen maar ik weet dat ik in de gaten word gehouden. Tweemaal maakte een driehoekig vliegtoestel contact me mij en de inzittenden lieten heel duidelijk weten dat het om mij ging. Ze maakten duidelijk contact. De eerste keer in 1983 in Dieren en de tweede keer in 2006 in Cortenoever (bij Brummen). Dat laatste contact bleek in relatie te zijn met Marc van Druten in Baarn. Die bleek het zelfde toestel te hebben gezien in zijn achtertuin. Het gleed door de nachtelijke lucht...

evert jan poorterman

evert jan poorterman

Driehoekig toestel maar dan met gebogen zijden zoals het plectrum voor basgitaar linksonder (zwart)... Het tekende zich donker af tegen de nachtelijke hemel; had geen boordlichten aan en ik hoorde geen geluiden...

Ik heb een UFO gezien! Ik ook!

in oostelijke richting... en werd enkele minuten later door mij waargenomen. Ik fietste van Zutphen (en mijn geliefde Berna) naar huis. Het was half een in de nacht en ik fietste onder de sterrenhemel in een vlak landschap en kon in alle richtingen kijken, zonder dat bomen, boerderijen en bosschages mijn blik beletten. Ik keek opeens naar rechts en zag in de westelijke hemel drie sterren in een perfecte gelijkbenige driehoek staan. Ik zei; ‘Dan kan niet’ en meteen maakte de bovenste ster zich los van de andere twee. Ik stapte af en het toestel kwam in mijn richting. Geen boordlichten, net als in 1983, geen geluid ook en het gleed op twee/driehonderd meter hoogte over me heen. En terwijl ik meekeek en dus recht omhoog, zag ik op dat moment een...

groot lijntoestel daarboven vliegen. Het vloog op grotere hoogte (kon hem niet horen) en alletwee vlogen ze gelijk over mij heen. Ik meldde het de volgende dag aan Marc en die bleek, wonder boven wonder, het zelfde toestel gezien te hebben. We konden de tijden van waarneming naast elkaar leggen; ze sloten aan op elkaar! In 1983 deed ik vaak boodschappen in Dieren. Had daar Albert Heijn, de Coop en de Aldi bij de hand (en Gall & Gall) en zo kwam ik op een vrijdagavond uit de Aldi. Het was begin maart en heel koud en 19.55 uur. Ik zette de doos met boodschappen op het dak van de auto... en stak de sleutel in het slot en opende de deur. Zette de doos met boodschappen op de achterbank en keek nog eens in het rond.

Getuigen bleken er ook te zijn!

Geen andere klanten op de parkeerplaats Iedereen was kennelijk nèt weg of nèt naar binnen. Ik keek in oostelijke richting en zag opeens een heel fel licht. ‘Dat kon wel eens een lijntoestel zijn’, dacht ik nog... want het vloog in de richting van Schiphol als ik het zo inschatte. Opeens werd licht feller en schoot het diagonaal naar Dieren. Het kwam in een ‘split second’ om het maar eens in goed Nederlands te zeggen, van Doetinchem naar Dieren. Ik bedacht me geen moment en stapte in, startte en reed weg. Van nieuw-Dieren naar oud-Dieren, langs de Gazelle Rijwielenfabriek, het spoor over en naar de Sluis. Daar meteen rechtsaf en uitstappen en ja hoor! Ik stond precies onder het driehoekige toestel! Ik maakte mijn wijsvinger nat en voelde...

in de avondlucht; geen wind en ook geen geluid... en ook geen verkeer! Geen lichten. Alleen maar het driehoekige toestel met daaronder mij. Zo stond ik wel een minuut en langer... en toen zei ik; ‘Neem me mee... ik wil een rondje meevliegen’... en meteen zette het toestel zich langzaam in beweging. Traploos versnellend was het in enkele seconden weg. Uit beeld verdwenen... in de richting van Arnhem. Ik reed snel naar huis om mijn verrekijker op te halen en het te melden aan mijn buurjongen en vriend. Ik was binnen vijf minuten thuis en reed mijn straat in... en zag voor mij een snelle fietser. Dat bleek mijn buurjongen te zijn! Hij gooide zijn fiets tegen de heg en riep; ‘Ik heb een UFO gezien’! ‘Ik ook’! riep ik hem toe... en beiden namen we onze verrekijker.

Hondje uitlaten in De Maten, Apeldoorn...

Hij zat destijds op de Schietvereniging Willem Tell in Brummen. Het clubgebouw en de schietbanen bevinden zich buiten get dorp, in de richting van Eerbeek. Hij had geoefend van 19.00 uur tot 20.00 uur en ze waren wat eerder klaar en zo stond hij om 19.50 uur al buiten bij zijn fiets. Hij reed alleen en daar waar er minder bomen stonden had hij zicht op de zuidelijke avondhemel. Hij zag opeens een heel fel licht dat zich verplaatste naar Dieren. Hij fietste snel naar huis om mij te kunnen vertellen wat hij had waargenomen... en zo reden we gelijktijdig de straat in. We hebben nog tot tien uur staan blauwbekken buiten Dieren aan het begin van de snelweg (A348) naar Arnhem. Het zou die nacht 8 graden vriezen! Die maandag vertelde ik het verhaal op mijn werk...

in Apeldoorn en tot mijn verbazing bleek Leo van der Meer het te kunnen beamen. Hij wandelde voor achten en de koffie met zijn hondje door de Apeldoornse wijk De Maten. Dat was een wijk in aanbouw... dus met veel kale velden. Wel reeds bouwrijp gemaakt, maar nog niet bebouwd. Hij keek naar de sterren en opeens zag hij een heel fel licht dat zich zeer snel verplaatste... en op maandag hoorde hij mijn verhaal en de waarneming van mijn buurjongen en vriend Alle. Drie mensen op drie verschillende plaatsen die alledrie hetzelfde hadden gezien; de verplaatsing van een vliegobject. Ik wist in 1983 en in 2006 dat ‘zij’ het waren die contact maakten. Er waren geen andere mensen ter plaatse; ik was alleen en ze wilden mij laten weten dat zij er zijn... en mij kennen! en ik hen!

Evert Jan Poorterman

Delen tekst zijn uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1930-2020), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl