Anunnaki, ònze Goden - deel 275 - Corona, een geschenk uit de Hemel - deel 23

Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.

Over de komst van een ster en vooral zijn bewoners die al sinds 445.000 jaren álles, maar dan ook écht alles op onze planeet bepalen.




Opnieuw wandelen met Enki...

Vrij recent geleden, te weten donderdag 5 november, hadden Enki en ik weer een ontmoeting in het Engelander Bos (heet Kampsbergen en grenst aan het Spelderholt en ligt aan de overzijde van de Engelanderweg, tegenover het Engelanderholt) en is onderdeel van in Engeland bij Beekbergen... en we wilden het hebben over de stand van zaken van dat moment. Enki had een andere gemoedstoestand gevoeld bij mij en besloot me te bellen voor een ontmoeting en wandeling. Wat was het geval; ik herinnerde me op zondagavond 1 november dat de tweede ster eerder komt dan normaal... en dat wist ik al uiteraard. Het was me ontglipt in de jaren die vergingen en ook al schreef of vertelde ik erover; het was naar de achtergrond verschoven in mijn systeem...

mede omdat ook ik ben overdonderd door de onverwachte ‘move’ van de machthebbers met hun introductie van Corona! Zo was het uit beeld dat de tweede ster eerder komt dan verwacht en daar spraken we onder andere over. Overal in het bos demonstreerde de herfst zich in geel, bruin en rood en rezen paddestoelen uit de bodem of kleefden aan de stammen. Wij zagen veel Vliegenzwammen en spraken over John M. Allegro (1923-1988) die het boek; ‘De Heilige Paddestoel en het Kruis’ schreef. Een zeer omstreden boek omdat hij Jezus Christus gelijk stelde aan de Vliegenzwam. John Allegro was een Engelse archeoloog en deed onderzoek naar de ‘Dode-Zee-rollen’ en werkte mee aan de publicatie van de meest controversiële rollen; de ‘persjariem’.

evert jan poorterman

Van de ‘hoed en de rand’ weten kan slaan op mystieke kennis van de werking van de Vliegenzwam... maar ook van een andere ‘paddestoel die snel opschiet uit de bodem’; de penis.

Eet mijn lichaam, Drink mijn bloed...

Zijn werk maakte hem beroemd, maar de beruchtheid van het genoemde boek zorgde uiteindelijk voor het einde van zijn carrière en val in de wetenschappelijke wereld! John Allegro beweerde dat het christendom ontstaan is uit een sjamanistische cultus. Hij beweerde dart Jezus codetaal was voor de hallucinogene paddestoel; de Vliegenzwam en dat het christendom het product was van een vruchtbaarheidscultus. De historische Jezus heeft bijgevolg nooit bestaan volgens John Allegro. Verder stelde hij dat de auteurs van de evangeliën niet op de hoogte waren van de betekenis van de rollen. De kritische reacties van vele academici zorgden er uiteindelijk voor dat John Allegro ontslag moest nemen (met dank aan Wikipedia). De hostie en de wijn zijn...

in feite de paddestoel (steel) en de hoed. Het witte vlees (hostie) is mijn lichaam en water in de hoed gevangen (wijn) is mijn bloed. Alex vertelde dat water dat in de omgekrulde hoed blijft liggen, gedronken kan worden. In hoed en steel zit de stof DMT en dat maakt mogelijk dat je ‘tijdruimtereizen’ kunt maken. Enki vertelde dat hij veel contacten heeft over de wereld en dat hij de laatste tijd veel gesprekken voert met ‘zijn contacten’ over waarnemingen van UFO’s en dat die contacten ook opeens bezig zijn met de ‘eindtijd’. Hijzelf is er uiteraard ook mee doende en hij meent dat we niet gek moeten op kijken als we heel snel verrast worden door een ongenode gast; de tweede ster. Tja... aan wie zegt hij dat!? Zoals gezegd ben ik daar ook al een tijdje mee bezig!

Hardlopers zijn doodlopers en hardfietsers zijn bofkonten...

Ergens in 2006 of 2007 (eerder al eens verteld in aflevering) fietste ik van Zutphen naar Brummen en liet de stad achter me. Zutphen heeft een sterke aantrekkingskracht en laat je niet zomaar los. We hebben dat eens ‘gevoeld’ onder leiding van geomanticus Dick van den Dool. We liepen door de stadspoort van Zutphen de stad uit en ook de stad in... en dan met name het kleine poortje van de Berkelruïne. De dikke muren bieden bescherming en dat voel je. Alles binnen de muren heeft een andere energie dan de ruimte buiten de stadsmuren. Zutphen heeft een sterke ‘vrouwelijke’ energie... en dat staat allemaal te lezen in zijn boek; ‘Magie langs de IJssel’, ontdek de verborgen geschiedenis van de Hanzesteden (2007). Goed ik keek bij de scheiding...

niet precies halverwege, maar duidelijk zichtbaar een knik in de weg van Zutphen naar Brummen. Rechtsaf bij de Dikke Boom (grote oude Eik). Daar verlaat je de energie van Zutphen en kom je in de energie van Brummen. Ik was enkele tientallen meters de afslag ingereden en keek nog eens om; ik word niet graag voorbij gereden door andere fietsers. Ik meende een wielrenner te ontwaren ter hoogte van de dikke Eik... en besloot de sokken der in te zetten. Ik wilde niet voor de volgende bocht ingehaald worden. Ik versnelde, keek toch om en zag de renner dichterbij komen. Ik reed harder en keek nog maar eens om en verdikkeme hij kwam dichterbij. Hij zou me zeker voor de bocht inhalen en zodoende moest ik mijn doel opnieuw afstemmen. De bomenrij rechts.

evert jan poorterman

De Dikke Boom, halverwege (gevoelsmatig) tussen Zutphen en Brummen... Ik ken het verhaal ook, maar dat wijkt wel af van wat Gerrit heeft genoteerd. In mijn versie gaat het om twee broers die verliefd zijn op Megje! De afgewezen broer verhangt zich aan een sterke tak van de oude Eik. ‘En met noordenwind kun je, als je heel goed luistert, het touw nog horen schuren en knarsen om de tak, waaraan de doodongelukkige jonge boer zich heeft verhangen’... zo vertelde mijn vader menig keer. Ik ben er een keer ‘s nachts geweest om middernacht en met volle Maan. Wind gierde door de windgaten van de stal en kettingen rammelden als de Koeien bewogen. De spookboerderij is tegenwoordig een pannekoeken-restaurant. Hier de versie van Gerrit de Graaff:

‘Toen ik een jaar of twintig geleden op zoek was naar monumentale bomen, maakte een oude mevrouw in Brummen mij attent op een dikke Eik buiten het dorp. Een paar dagen later stond ik met haar onder de Eik: stamomtrek ruim 6 meter en ongeveer 350 jaar oud. Niet ver van de boom is een boerderij. Ze vertelde het verhaal dat ze vroeger van haar vader heeft gehoord. Ongeveer 170 jaar geleden woonde boer Kremmer met zijn vrouw en hun zoon Antoon in de boerderij, vlakbij de oude Eik. De beide mannen verzorgden de grote veestapel. Antoon had verkering met Megje Wamelink, maar dat was niet naar de zin van de boer. Het is half januari 1841 en het vriest dat het kraakt. Vader en zoon Kremmer zitten bij de potkachel in de huiskamer. Als Antoon weer eens over zijn Megje begint barst de boer in woede uit: ‘Als je maar weet dat je nooit toestemming krijgt om met die meid van Wameling te trouwen. Zij is niet van onze stand.’ Antoon kijkt zijn vader verbaasd aan en raakt helemaal van slag. Zijn moeder die alles heeft aangehoord probeert de ruzie te sussen, maar de boer is onvermurwbaar. ‘Moeder, ik hou van Megje, nooit zal ik haar in de steek laten.’ De boerin slaat haar arm om haar zoon en zegt: ‘Het is morgen weer vroeg dag, jongen. Welterusten...’ Bij het verlaten van de woonkamer kijkt hij ontredderd naar zijn moeder en zegt zacht: ‘Welterusten’. ‘Als je maar weet dat daar ongelukken van kunnen komen...’, zegt de boerin tegen haar man.

De volgende ochtend staat de boer om vijf uur op om met Antoon de koeien te gaan melken. Hij roept Antoon, maar geen antwoord en ontdekt tot zijn verbazing dat het bed van Antoon onbeslapen is. De rillingen lopen over zijn lijf als hij dit aan zijn vrouw moet vertellen. ‘Vrouw, Antoon is weg en zijn bed is onbeslapen’. De boerin kijkt hem verschrikt aan. Beiden blijven uren wachten in de woonkamer, terwijl de koeien ongeduldig beginnen te loeien vanwege hun volle uiers. De boer verlaat de kamer om de beesten te gaan melken. Als het licht begint te worden ziet hij in de verte iets in de eikenboom hangen. Zijn bange vermoeden wordt waar als hij zijn zoon aantreft, hangend aan een koetouw. Thuis gekomen opent hij met bevende handen de deur en stamelt: ‘Vrouw, onze zoon is dood, hij heeft zich opgehangen aan de Eik’. De boerin lijkt door het droevige nieuws ineens twintig jaar ouder: ‘Ik wist het. Had gisteravond maar naar hem geluisterd. Het is jouw schuld’. Boer Kremmer heeft nadien geen leven meer. Hij kan niet meer van zijn zoon loskomen en wordt ’s nachts steeds wakker door vreemde geluiden. Ten einde raad besluit de boer met zijn vrouw de boerderij te verlaten om rust te vinden. Een jonge boer uit de streek wil de boerderij wel verder runnen. Hij is niet bang voor die vreemde geluiden en de spookverhalen, maar als op een nacht alle deuren van de boerderij tegelijk open gaan, houdt hij het voor gezien. Ondanks dat verschillende mensen in de spookboerderij hebben ‘proefgeslapen’ is er nooit meer iemand permanent gaan wonen. De boerderij staat al meer dan honderd jaar leeg.

evert jan poorterman

Pannekoeken-restaurant De Reuvershoeve op de plaats van de ‘spookboerderij’ bij de dikke Eik... (foto Mega-projecten)...Wel jammer dat ze het restaurant niet de Dikke Boom hebben genoemd. Voor iedereen hier al ruim een eeuw en begrip! De Dikke Boom is de grens tussen Zutphen en Brummen. De Dikke Eik mag ook, maar Reuvershoeve slaat helemaal nergens op! Die bestaat niet en bestond ook niet. Wel de Reuversweert; vervallen landhuis tegen de IJssel aan. Gelukkig hebben ze door ‘macaroni-tijd’ een bezorgdienst opgezet en is opeens de Dikke Boom verschenen in hun logo! en dat was eerst een koekepan in een ronde pannekoek!

Dikke ‘metafoor’ op een snorfiets

Ik besloot niet meer om te kijken en fietste dat het een lieve lust was en... opeens werd ik voorbij gereden door een dikke man in een rood jasje, gezeten op een snorfiets. Niks atletische en afgetrainde wielrenner; een papzak met hulpmotor! En met dat ik hem zie vanuit mijn ooghoek, weet ik het; het is een metafoor voor de rode ster. Die komt eerder dan iedereen hem verwacht. Ik zag beelden van mensen die de Curling-sport bedrijven. Curling gleed majestueus over het witte gladde ijs en twee mannetjes met bezempjes maakten het ijs warm en maakten de weg vrij voor de Curling! Dat was het; hij komt eerder, zijn pad is geëffend! Jaren later ontvang ik een e-mail van Desiree Lookers. Zij hoorde een stem in haar hoofd.

In een ‘gewascirkel’ (grasformatie) in Hoeven (NB) en dat was ergens in april 2010! Zij was met anderen in de verse formatie en hoorde een stem in der hoofd. Ze snelde naar de auto, pakte pen en papier en schreef op wat ze hoorde. het was een versje leek het wel in een haar onbekende taal. Het klonk als een ‘indiaanse’ taal (van de nativ-Americans) en ze besloot het uit te zoeken. Dat lukte haar niet zo besloot ze het mij te te sturen. Ik zat in een heel slechte periode; waas bijna dood (zwarte magie heks) en pas een jaar later stuurde ik haar de vertaling van de eerste versregel! Daaruit kwam naar voren dat de tweede ster eerder komt dan verwacht en ook dat hij dit keer minder schade zal berokkenen dan de vorige keren! Nou dat is goed nieuws lijkt me.

evert jan poorterman

Toen ik dat weer voorbij liet komen, viel er een last van me af. Mogelijk geen vaccinaties, mogelijk zelfs nog acties van Q-Anon (eerst zien en dan geloven) en dat de ‘machts-elite’ hun plannen niet volledig kunnen uitrollen, eenvoudigweg omdat ze in tijdnood komen. Dat gaf me ruimte en dat pikte Enki op. Zodoende liepen we enkele dagen later door de bossen van Engeland. Enki meende dat de baan van de tweede ster wel eens een dubbele ellips zou kunnen zijn; zowel links als rechts van de Zon diep de ruimte in... en ik vermoed al jaren dat dat zo zou kunnen zijn, maar dan met een ‘flip’ in de baan. Een ‘achtbaan’ dus (een rollercoaster) en dan doel ik op het ‘eeuwigheidssymbool’ de lemniscaat! Meer de volgende keer...

Evert Jan Poorterman

Delen tekst zijn uit de Statenvertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap Haarlem - 1987 (350 jaren Statenvertaling 1637-1987). Ik dank Carolus Verhulst; oprichter van Uitgeverij Mirananda te Wassenaar, voor het uitgeven van Sitchin's boek en voor zijn bijdrage als vertaler van de tekst, mijn ouders, mijn gidsen en onderzoekers en schrijvers als Immanuel Velikovsky, Erich von Däniken, Robert Charroux, Zecharia Sitchin, Alan Alford, Ernst Gideon, Iman Wilkes, de schrijvers danwel samenstellers van het Oera Linda Boek en tal van andere pioniers zoals Jan van Gorp (Iohannes Goropius Becanus, geboren te Hilvarenbeek, 1518-1572), Simon Stevin van Bruggen (Brugge, 1548-1620), Berend Willem Hietbrink (Maastricht 1943-...), Hylke Welling (1930-2020), Michel de Nostradame (St. Rémy, 1503-1566), Pieter van der Meer en Alex Onbekend en Ansi mijn mentor en taalmeester en anderen die mij inspireerden...

Voor vragen en/of suggesties kun je Evert Jan rechtstreeks mailen op evertjan(apestaart)niburu.co

EVERT JAN POORTERMAN/NIBURU.CO

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl