Maar die je wel elke dag gebruikt.

Er is een gave die de meeste mensen over het hoofd zien.

Er zijn gaven die we allemaal hebben, die we zelfs dagelijks gebruiken, zonder dat we er ons bewust van zijn.

Mijn zoontje liet mij iets zien..

Op een dag kwam mijn zoontje van drie op het idee dat hij een elektrische politieauto wilde hebben. Hoe hij daar bij kwam wist ik ook niet, maar hij wilde het duidelijk heel graag. Telkens vroeg hij mij om een foto van “zijn” elektrische politieauto op te zoeken op mijn telefoon. Vol blijdschap keek hij dan naar de politieauto op mijn telefoon. Zo ging dit een paar dagen door, waarin hij minstens twintig keer per dag aan mij vroeg om de politieauto op te zoeken.

Na een paar dagen vroeg hij er niet meer om. Wel vroeg hij elke dag: “Mem, is mijn elektrische politieauto er al?”

“Nee, die is er nog niet”, zei ik dan.

Ik kon mijn ogen niet geloven in wat er vervolgens gebeurde..

Anderhalve week later komt mijn vriend thuis van zijn werk. Die dag had een collega gevraagd of ons zoontje misschien een elektrische auto wilde hebben. Zijn eigen zoon was inmiddels al twaalf jaar en was er te groot voor geworden. Zijn collega wist niets van het verlangen van ons zoontje!

En zo geschiedde. We mochten de auto gratis ophalen. Je kunt vast wel raden hoe blij ons zoontje was toen mijn vriend ons huis binnen kwam met de elektrische politieauto van zijn collega. Vol enthousiasme riep ons zoontje: “mijn politieauto eindelijk!”

Hij had er geen seconde aan getwijfeld dat zijn politieauto zou komen.

Hij deed precies wat de wetten van het Universum ons vertellen over hoe we iets in onze realiteit kunnen creëren. Mijn zoontje wist al dat de politieauto van hem was. Hij noemde het telkens “mijn” politieauto. Hij maakte gebruik van het oeroude principe dat hij het al ontvangen had!

Het gaat hier om eeuwenoude principes die zelfs in de Bijbel staan beschreven:
“Geloof dat je het ontvangen hebt, en het zal je gegeven worden.” (Marcus 11:24).

Mijn zoontje keek niet naar de realiteit toen hij dacht aan zijn politieauto.

Hij dacht niet:
“hier heb ik het geld niet voor”
“ik moet het eerst verdienen”
“hier moet ik hard voor werken”
“ik vind het mezelf niet waard om dit te ontvangen”
“dit is voor andere mensen maar niet voor mij”

Hij laat ons zoveel zien als het om bewust creëren gaat:
- Hij claimde de auto alsof die al van hem was. 
- Hij twijfelde geen seconde.
- Hij was overtuigd.
- Hij liet los, wetende dat het zou komen.

In de Bijbel staat vast niet voor niets “Word als een kind”.

Mijn zoontje wist hoe hij zijn gave kon gebruiken. De gave die we als volwassenen ook allemaal hebben en niet verloren zijn, maar vaak wel vergeten zijn.

We hebben de gave om te spreken.
We creëren met onze woorden.
We hebben de gave om ons iets in te beelden.
We creëren met ons voorstellingsvermogen.
We hebben de gave om te denken.
We creëren met onze overtuigingen.

We kunnen bewust onze realiteit te creëren met de gaven die we hebben gekregen. We vergeten dat je creëert met je voorstellingsvermogen, je woorden en je geloof. Dit zijn de drie gaven die we allemaal hebben gekregen. De grootste kracht gebruiken we dagelijks en we hebben het niet eens door!

------------------------------------------------------------------------
Wil je de ook podcast luisteren? Beluister de podcast hier 🎧

Dit stuk is geschreven door Corry de Jong, coach, psycholoog MSc & healer. Voor een overzicht van eerdere door Corry geschreven artikelen klik hier.

Als je wilt reageren of meer wilt weten over Corry de Jong, kan dat  via haar website. (Voor reageren naar beneden scrollen).