De beschermende magnetische bubbel rondom de aarde geeft ons misschien toch niet zoveel bescherming als de wetenschap tot nu toe heeft gedacht.
Geladen zonnedeeltjes dringen op veel meer plaatsen binnen dan werd aangenomen…
Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat kleine scheuren in het magnetisch veld van de aarde continu zonnewind doorlaten (de stroom van magnetisch geënergetiseerd plasma), gelanceerd door de zon in de richting van de planeten.
Deze kan de magnetosfeer binnendringen op diverse locaties en onder verschillende magnetische veld condities, iets wat wij voorheen niet wisten, volgens Melvyn Goldstein, een astrofysicus bij NASA.
Geladen deeltjes in de zonnewind kunnen GPS-signalen verstoren en ook de elektriciteitsvoorziening, maar ook zijn ze in staat een prachtig noorderlicht tevoorschijn te toveren.
De magnetosfeer is de eerste verdedigingslinie tegen de wind. Wetenschappers wisten al dat dit plasma zo af en toe door de magnetosfeer brak bij de evenaar. Dat is waar het aardmagnetisch veld ongeveer parallel loopt met het magnetisch veld in de zonnewind.
Uit het nieuw onderzoek wat op 29 augustus werd gepubliceerd in de “Journal of Geophysical Research” bleek dat dit doordringen van het plasma in de magnetosfeer onder veel meer variërende condities plaatsvindt.
Volgens Goldstein kan dat wijzen op een soort “zeefeigenschap” van de magnetopause (de buitenste rand van de magnetosfeer) waardoor de zonnewind permanent de magnetosfeer kan binnenstromen.
Plasma draaikolken breken het magnetisch veld.
De vier satellieten van het European Space Agency, de Cluster Mission genaamd, vliegen in gesloten formatie door het aardmagnetisch veld en verzamelen gegevens die laten zien hoe de zonnewind erin slaagt om door te dringen. De satellieten zijn uitgerust met de laatste technologie om metingen te kunnen verrichten in elektrische en magnetische velden.
De Cluster satellieten vliegen in en uit de magnetosfeer en leggen de microscopisch kleine magnetische interacties tussen de aarde en de zon vast.
Vanaf 2006 ontdekten wetenschappers van de Cluster groep dat grote draaikolken van plasma langs de buitenrand van de magnetosfeer (magnetopause) de zonnewind hielpen om hierin door te dringen.
Deze plasma draaikolken zijn bekend onder de naam Kelvin-Helmholtz golven en ze hebben soms een diameter van ongeveer 40.000 kilometer.
Wanneer deze golven langs de magnetopause glijden kunnen ze een gigantisch grote vortex creëren, een beetje zoals wind die over de oceaan blaast golven kan veroorzaken. Deze enorme golven kunnen spontaan breken en andere verbindingen maken met de lijnen van het magnetisch veld waardoor de zonnewind naar binnen kan stromen.
Niet een perfecte bubbel.
Uit het nieuwe onderzoek blijkt dat deze breuken in het magnetisch veld ook kunnen voorkomen op momenten waarop de magnetische velden van de ruimte en de zon loodrecht op elkaar staan. Dit gebeurt op grote hoogte bij de polen.
De uitlijning van het magnetisch veld van de zonnewind en die van de aarde zijn sleutelfactoren.
Als ze loodrecht op elkaar staan zijn beide velden minder stabiel en is er meer kans dat er Kelvin-Helmholtz golven zullen ontstaan en dus meer breuken in het aardmagnetisch veld.
De eindconclusie is dat er veel meer plasma (geladen deeltjes) in de magnetosfeer van de aarde terechtkomt dan eerder werd aangenomen en dat het aardmagnetisch veld eigenlijk helemaal niet zo’n goede bescherming biedt als men dacht.
Bron:
Sott Net