cubaanse raketcrisis Wij vinden het maar vreemd dat Rusland zich zo druk maakt om vreemde kernwapens in haar achtertuin.

Waarbij vaak wordt vergeten dat de wereld eerder op de rand van de afgrond stond en dat was toen Rusland kernwapens in de buurt van Amerika wilde plaatsen.


Het volgende artikel is een bijdragen van Erick van Dijk, met aan het eind een door hem in het Nederlands ondertitelde video.

Wat ge niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet. Zo simpel is het. Klaar met die oorlog.

Het is al vaak opgemerkt door degenen die zich wat meer hebben verdiept in de achtergrond en geschiedenis van het conflict in Oekraïne. Spijtig genoeg wordt het door de “eerlijke en gebalanceerde” westerse gevestigde media niet opgepikt en verspreid. Wat zou Amerika doen als Rusland vriendjes zou worden met Mexico, aan de Amerikaanse zuidgrens, en daar Russische kernwapens zou plaatsen die binnen no time grote delen van de VS zouden kunnen treffen?

Zoiets zou niet worden toegestaan. Denk maar eens terug (of zoek het op als je jong bent) aan de Cubaanse Raketcrisis in 1962.

Het eiland Cuba ligt zo’n 130 kilometer uit de Amerikaanse kust. In die tijd, nu nog, trouwens, heerste er een marxistisch-leninistische staat. Zeg maar communisten. En als je “communisten” zegt dan denk je … niet aan Rusland maar aan de voormalige communistische Sovjet Unie.

Tussen haakjes, hoe de zogenaamde Russische Revolutie in 1917, het begin van communisme, werd gefinancierd met Amerikaans geld is weer een ander verhaal, maar zeker interessant om wat verder uit te pluizen, mocht je verder niets nuttigs te doen hebben. Misschien een andere keer.

Ook nog, Amerika was behoorlijk pissig op de leider van de revolutie op Cuba, Fidel Castro. Voorheen was Cuba een door Amerika ingepikt eiland dat was omgetoverd tot een soort speelplaats voor criminelen en corrupte politici. Met de revolutie kwam daar een einde aan. En dat vonden ze daar in Amerika niet zo leuk.

Terug naar de crisis. Amerikaanse spionagevliegtuigen hadden waargenomen dat er lanceerplatforms op het eiland werden gebouwd. Castro was vriendjes met de Sovjets. De Sovjets en de Amerikanen waren geen vriendjes, integendeel.

Er bleek een vloot onderweg te zijn met Sovjet kernwapens richting Cuba. Kernwapens in Amerika’s achtertuin …

De Amerikaanse zeemacht wierp een zeeblokkade op. De Sovjets leken niet te willen wijken. Dreigende taal werd uitgewisseld. Noch Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov, noch toenmalig President John F. Kennedy wilde van geen wijken weten en de wereld leek af te stevenen op een eerste nucleaire uitwisseling tussen de VS en de Sovjet Unie.

Dertien dagen lang hield de wereld zijn adem in. Spreekwoordelijk natuurlijk, anders was iedereen binnen een paar minuten dood. Ook een oplossing …

Uiteindelijk kwamen ze er met onderhandelingen uit. De Sovjets zouden rechtsomkeert maken als Amerika op de Sovjet Unie gerichte kernwapens terug zou halen uit Turkije en Italië. Wat gebeurde.

Moraal van het verhaal, een hele boel heisa van Amerikaanse zijde bij de dreiging van plaatsing van nucleaire wapens in hun achtertuin. Een beetje vreemd in dit licht dat zij niet begrijpen waarom Rusland zich bedreigd voelt als Oekraïne deel uit zou gaan maken van de NAVO, wat mogelijk maakt dat er kernwapens worden geplaatst aan de grens van Rusland.

Beetje hypocriet, eigenlijk. Vind ik althans. Maar ja, dat ben ik dan weer ...



Videolink