Volgens de berichten zijn er nog steeds tankers die onder Amerikaanse sancties vallen bezig met het laden van olie in Venezuela.Het lijkt alsof de BRICS landen zich weinig aantrekken van Amerikaanse sancties en het is dan ook de vraag wat Amerika gaat doen.
Onderstaand bericht op X zegt het volgende:
Zestien olietankers laden Venezolaanse ruwe olie. BRICS-landen zijn betrokken. Mexico ook. En ze doen het ondanks de Amerikaanse blokkade.
Dat alleen al vertelt je wat je moet weten. Dit is geen dramatische confrontatie. Geen toespraken. Geen bedreigingen. Gewoon schepen die stilletjes doen wat Washington zei dat ze niet mochten doen.
Amerikaanse sancties werken alleen als iedereen meedoet. Ze zijn geen wet. Ze zijn druk. Angst voor uitsluiting van de dollar. Angst voor secundaire sancties.
Wat we hier zien, is dat een groeiend aantal landen besluit dat de angst meer kost dan de trots. Dit is geen ideologische eenheid of anti-Amerikaanse houding. Het is praktisch.
China wil energiezekerheid. India wil goedkope olie. Rusland is al tot op het bot gesanctioneerd. Brazilië is zich aan het indekken. Mexico geeft aan dat nabijheid van Washington niet automatisch gehoorzaamheid betekent.
"Sixteen oil tankers are loading Venezuelan crude. BRICS countries are involved. Mexico too. And they are doing it despite the US blockade.
— tim anderson (@timand2037) January 9, 2026
That alone tells you what you need to know.
This is not some dramatic showdown. No speeches. No threats. Just ships quietly doing what… pic.twitter.com/ZwfpdZ7ZWC
Sinds begin januari zijn ongeveer twaalf olietankers met Venezolaanse ruwe olie en stookolie stilletjes vertrokken uit Venezolaanse wateren, ondanks de Amerikaanse blokkade op gesanctioneerde schepen.
Deze tankers staan allemaal onder sancties, varen zonder vlagregistratie, hebben geen geldige veiligheidsdocumentatie en sommige varen in “dark mode” (transponders uitgeschakeld), een bekende tactiek bij gesanctioneerde oliehandel.
Ongeveer de helft van deze schepen zijn supertankers die normaal olie naar China vervoeren. De schepen vervoeren samen naar schatting 12 miljoen vaten zware Venezolaanse olie.
President Donald Trump legde in december een blokkade op voor alle gesanctioneerde tankers die Venezuela binnen- of uitvaren.
Kort daarna werd Nicolás Maduro door Amerikaanse troepen gevangen genomen, maar Trump verklaarde dat het olie‑embargo volledig van kracht blijft. Een Amerikaanse functionaris zei dat er een “quarantaine” geldt voor gesanctioneerde schepen, maar gaf geen duidelijkheid over de vertrokken tankers.
De VS verstevigt directe controle over Venezolaanse olie.
De combinatie van Maduro’s arrestatie, de blokkade, de Amerikaanse controle over gesanctioneerde tankers, Chevron dat weer exporteert …wijst op een de facto Amerikaanse beheersing van Venezolaanse olie‑stromen. Dit is een enorme geopolitieke verschuiving. Venezuela heeft ’s werelds grootste bewezen oliereserves.
China wordt direct geraakt want China is de grootste afnemer van Venezolaanse olie en afhankelijk van deze stromen voor raffinaderijen die op zware olie draaien.
De tankers die nu vertrekken zijn grotendeels bestemd voor Azië, maar het is onduidelijk of de VS dit toestaat.
Dit creëert een strategisch spanningsveld:
Als de VS de olie‑stromen naar China beperkt is het een drukmiddel tegen Beijing. Als de VS ze toestaat als onderhandelingshefboom (“jullie krijgen olie, maar onder onze voorwaarden”).
Het gebruik van dark mode vlagloze schepen en gesanctioneerde supertankers …wijst op een Iran‑achtig parallel handelssysteem. Dit kan leiden tot: meer maritieme incidenten, hogere verzekeringskosten, meer confrontaties tussen Amerikaanse marine en schaduwvloot en groei van illegale of semi‑legale olie‑routes (zoals bij Iran en Rusland)
De VS heeft al een militaire opbouw in de regio, meerdere tankers onderschept en Maduro gearresteerd Dit verhoogt de kans op: maritieme confrontaties, diplomatieke escalaties met landen die Venezolaanse olie ontvangen en spanningen met Rusland (dat tankers en naphtha levert)
Energieprijzen kunnen volatiel worden, 12 miljoen vaten die plotseling de markt op gaan, gecombineerd met onzekerheid over toekomstige export en mogelijke Amerikaanse controle over Venezolaanse productie …kan leiden tot prijsvolatiliteit, vooral in zware olie‑segmenten.
Washington lijkt de olie‑stromen te willen herstructureren, niet stoppen. Dit is vergelijkbaar met Irak na 2003 en Libië na 2011, waar olie een instrument werd om politieke transitie te sturen.
Kortom het Reuters artikel beschrijft niet alleen tankers die vertrekken, het is een snapshot van een wereldwijde machtsverschuiving:
De VS neemt de controle over Venezolaanse olie.
China’s energiezekerheid komt onder druk.
Een schaduwvloot groeit.
Regionale militaire spanningen nemen toe.
De energiemarkt wordt instabieler.
Inmiddels is bekend geworden dat Amerika voorlopig gewoon doorgaat met het enteren van schepen:
Amerikaanse troepen hebben een vijfde olietanker uit Venezuela in beslag genomen. Het betreft een schip dat eerder Russische olie transporteerde en onder valse vlag voer.De militaire actie vond in de nacht van donderdag op vrijdag plaats in de Caribische Zee. Amerikaanse mariniers gingen met een helikopter aan boord, zo is op vrijgegeven beelden te zien.