Epstein verzamelde elites om zich heen die een oprechte interesse hadden in perverse en illegale seksuele handelingen. 

De daden zelf fungeerden als een systeem van wederzijdse gegarandeerde vernietiging (mutually assured destruction).

Wat hierna volgt is het verslag van een onderzoek door Taylor McMahon

Toen ik aan dit onderzoek begon, had ik niet meer dan een klein, onderbelicht nieuwsbericht over Jeffrey Epstein die eeuwenoude, heilige rotsen – zogenaamde petrogliefen – uit de woestijn van New Mexico had gestolen. Ik dacht dat het een voetnoot was over een rijke man met vreemde hobby's. Wat ik in plaats daarvan aantrof, was duisterder dan alles waarop ik vooraf had gerekend. Het is de geheime sleutel tot deze hele saga, en niemand praat erover.

Epstein was meer dan alleen een overheidsinformant. Dat was simpelweg zijn dekmantel. Zijn échte werk was fungeren als het publieke gezicht voor elitefamilies die geïnteresseerd zijn in iets dat veel sinisterder is dan pure macht. Ze willen toegang tot iets waarvan de meeste mensen niet eens geloven dat het bestaat. Ze willen een spiritueel wapen, en dat komt met een prijs die de meeste mensen nooit bereid zouden zijn te betalen. Hun operatie draait niet om chantage in de traditionele zin van het woord. De chantage is impliciet aanwezig, maar het is niet het werkelijke doel. Het is puur een verzekeringspolis.

Dat vreemde verhaal over de petrogliefen bleek de toegangspoort tot iets veel groters. Het loopt via elitaire netwerken van begunstiging, mensenhandel en ritueel misbruik. In het absolute centrum hiervan staat het doelbewust verzamelen van heilige objecten waarvan wordt geloofd dat ze de eigenaar bovennatuurlijke krachten schenken. Dit exacte patroon duikt al eeuwenlang telkens weer op. Je kunt het herleiden tot het 15e-eeuwse Frankrijk, het 17e-eeuwse Parijs en opnieuw tot de 20e-eeuwse Verenigde Staten. Epsteins eigendommen, en de objecten waarmee hij ze vulde, waren nooit willekeurig. Hij was decennialang bezig ze te verwerven. En dat deed hij om een reden die even bizar als angstaanjagend is.

De Petrogliefen-keten

Dit verhaal begon voor mij met een obscuur artikel in de Santa Fe New Mexican. Daarin werd uitgelegd hoe Jeffrey Epstein petrogliefen had weggehaald van het land rondom zijn landgoed in New Mexico, de Zorro Ranch.

Petrogliefen zijn eeuwenoude stenen waarin religieuze symbolen zijn gekerfd; ze worden meestal gebruikt bij rituelen of ceremonies. De stenen die Epstein meenam, waren heilig voor de vroege Pueblo-bevolking van New Mexico. Je kunt deze stenen vergelijken met Stonehenge, met het verschil dat het hier niet gaat om gigantische, onbewerkte megalieten, maar om kleinere stenen die voorzien zijn van inkervingen en tekeningen. Juist die inscripties maken ze heilig.

Toen het Amerikaanse ministerie van Justitie (DOJ) in januari 2026 de Epstein-documenten vrijgaaf, zaten daar verschillende vreemde e-mails bij van Epstein aan zijn personeel. Hij droeg hen op om de woestijn rond zijn huis in te trekken, deze heilige rotsen te verzamelen en ze naar zijn ranch te brengen om ze daar te installeren.

Dit verhaal kreeg destijds nauwelijks media-aandacht, omdat de ernst van zijn andere misdaden het volledig overschaduwde. Maar mij liet het niet los. Ik begreep niet waarom hij deze oude religieuze stenen wilde hebben. De weinige verslaggeving die er was, hield het erop dat Epstein gewoon een vreemde snuiter was die van rare dingen hield. Ik was echter meteen achterdochtig. Werkelijk al Epsteins eigendommen zijn van top tot teen bedekt met symboliek. Ik wist dat er een diepere reden moest zijn waarom hij juist déze stenen wilde.

Het oudste document in het DOJ-dossier stamt uit 2001. Dat is acht jaar vóór zijn arrestatie in Florida. In dat jaar stuurde een vastgoedbeheerder een memo naar het personeel met de tekst: “Petrogliefen-rotsen verplaatst naar het hoofdgebouw. JE laat ons nog weten wat de grootte en locatie moeten zijn, en hoeveel rotsen hij wil.” Dezelfde beheerder stuurde een paar dagen later een follow-up: “Jeff wil grotere rotsen vinden.”

Elf jaar later, in 2012, was Epstein nog steeds met exact hetzelfde project bezig. Hij mailde zijn ranchmanager: “Ik wil ook dat Steve een paar wegen bulldozert. Richting de indianenruïnes.” De manager reageerde vervolgens met details over hoe ze dit gingen aanpakken.

In een andere e-mail schreef Epstein: “Ja, mooi. Het zou geweldig zijn om een paar grote te krijgen met petrogliefen. Nog beter.” De rotsen met inkervingen werden als het meest heilig beschouwd, en Epstein maakte er een punt van om specifiek die te selecteren voor verwijdering.

Twee jaar later, in 2014, stuurde Epstein een e-mail naar ene Nathan Myhrvold. Myhrvold is de voormalige CTO van Microsoft. Na zijn vertrek daar gebruikte hij zijn fortuin om de meest productieve T-Rex-jager en archeoloog ter wereld te worden. Deze man heeft in zijn eentje meer T-Rex-botten gevonden dan iedereen in de hele eeuw daarvóór bij elkaar. Epsteins e-mail aan hem luidde: “Hoe zaag en polijst ik de grote rotsblokken op het eiland, of het graniet met petrogliefen op de ranch?”

Tegen 2014 was Epstein dus niet meer alleen stenen aan het verplaatsen. Hij was ze actief aan het verzagen en bewerken om ze fatsoenlijk tentoon te stellen op zijn ranch. En hij vroeg een uiterst invloedrijke miljardair om technisch advies. Een aanwijzing waarom hij deze rotsen überhaupt wilde, ontbrak nog steeds.

De Ranch

Alles wat Epstein deed, was doordrenkt van diepere symboliek. Ik wist dat deze petrogliefenverzameling iets moest betekenen. De logische plek om te beginnen met zoeken, was de locatie waar hij ze liet plaatsen. Een betere vraag is wellicht: waarom kocht Epstein de Zorro Ranch in de eerste plaats? Is de locatie van dit landgoed symbolisch belangrijk? Absoluut.

Epstein kocht de Zorro Ranch in 1993 van de gouverneur van New Mexico, Bruce King. De ranch ligt zo'n vijftig kilometer ten zuiden van Santa Fe in het Galisteo Basin. Het Galisteo Basin herbergt de allerhoogste dichtheid aan heilige locaties van de inheemse Pueblo-voorouders in het hele Amerikaanse Zuidwesten. Dit land is cruciaal omdat er twee verschillende occulte bloedlijnen samenkomen. Het landgoed van Epstein ligt daar precies tussenin.

De eerste lijn is de Pueblo-traditie zelf, wat logisch is gezien de petrogliefen waar we het net over hadden. Dit land werd al als heilig beschouwd lang voordat er ooit een Europeaan voet aan wal zette in Noord-Amerika.

De tweede lijn voert rechtstreeks naar de meest invloedrijke occultist van de 20e eeuw: Aleister Crowley. Crowley was lid van een geheim genootschap genaamd de Hermetic Order of the Golden Dawn. Dit genootschap putte uit de kabbala, tarot, alchemie en ceremoniële rituelen. Hun doel was om de kracht van deze tradities daadwerkelijk te kanaliseren en via rituelen tastbare veranderingen in de echte wereld teweeg te brengen.

Crowley verbrak in 1904 de banden met de Golden Dawn. In datzelfde jaar claimde hij in Caïro (Egypte) een bovennatuurlijke boodschap te hebben ontvangen van een niet-menselijke entiteit. Crowley noemde deze entiteit Aiwass. Aiwass dicteerde de tekst die bekend zou worden als The Book of the Law (Het Boek van de Wet), het fundamentele schrift van Crowleys nieuwe religie: Thelema. Dit is ook de bron van de inmiddels beruchte wet: ‘Do what thou wilt’ (Doe wat je wilt). Die regel werd het centrale gebod van het moderne satanisme en elke stroming die daarop volgde.

Crowley nam uiteindelijk een bestaand geheim genootschap over, de Ordo Templi Orientis (OTO). Hij vormde dit genootschap volledig om rond Thelema, met seksuele rituelen als belangrijkste middel.

Een van de prominentste leden van Crowleys OTO was Jack Parsons. Parsons was een raketwetenschapper en medeoprichter van wat later NASA’s Jet Propulsion Laboratory werd. Hij was ook de man die L. Ron Hubbard, de latere oprichter van Scientology, inwijdde in Crowleys Thelema-lijn.

Van januari tot maart 1946 voerden Parsons en Hubbard een reeks seksuele rituelen uit die bekendstaan als de Babalon Working. Het doel van deze rituelen was om een Thelemische godin in de materiële wereld op te roepen. Hubbard fungeerde tijdens deze rituelen als schrijver. Volgens Parsons slaagde het ritueel daadwerkelijk.

En hier komt die bloedlijn weer samen met het land van Epstein. Ongeveer 130 kilometer ten oosten van de Zorro Ranch ligt een locatie genaamd Trementina Base. Trementina Base is de plek waar de Church of Scientology de fundamentele geschriften van L. Ron Hubbard bewaart op titanium platen. Epstein kocht dus niet zomaar land in de buurt van oude heilige Pueblo-sites. Hij kocht land dat op een steenworp afstand ligt van de plek waar de beroemdste Amerikaanse discipel van Crowley zijn geschriften letterlijk in metaal liet graveren.

Er lopen dus twee volstrekt verschillende spirituele elementen door dit ene stuk grond. Onder de oppervlakte liggen de heilige locaties van de Pueblo. En tachtig mijl verderop ligt een directe lijn naar Crowleys traditie van seksmagie opgeslagen in titanium. Epstein koos dit land niet per ongeluk. En zijn eigen boekenkast bevestigt dat, waar ik zo op terugkom.

Het eiland en de tempel

De Zorro Ranch was niet het enige eigendom dat Epstein met dit soort intenties selecteerde. Zijn tweede verblijf was een privé-eiland in de Amerikaanse Maagdeneilanden: Little Saint James. Dit eiland is op vergelijkbare wijze bedekt met vreemde lagen symboliek.

Epstein voltooide de bouw van zijn inmiddels beruchte tempel op het eiland rond 2012. Dit is het gebouw aan de waterkant met de blauw-witte horizontale strepen en de gouden koepel. Het wordt geflankeerd door grote gouden vogelbeelden op het dak en heeft aan de voorkant een terras met een labyrintpatroon. Als je foto's van Little Saint James hebt gezien, is dit het gebouw dat iedereen bijblijft. De voor de hand liggende vraag is: wat is dit gebouw precies?

Merkwaardig genoeg vertoont het gebouw geen enkele gelijkenis met de blauwdrukken die Epstein in 2010 bij de autoriteiten indiende. De architectonische plannen die hij destijds overhandigde aan de regelgevers van de Maagdeneilanden spraken over een “Music Pavilion” (Muziekpaviljoen). Het had een achthoekig gebouw moeten worden met een laag dak en een stenen constructie. Maar wat hij daadwerkelijk bouwde, wijkt daar volledig van af. De tempel is hoger, heeft de vorm van een kubus en is opgetrokken uit heel andere materialen dan goedgekeurd. Elke afwijking van de plannen was dus een bewuste, specifieke keuze van Epstein.

Wat veranderde hij? Het gebouw heeft in de echte wereld een heel specifieke architectonische tweelingbroer. De structuur waarop Epstein zijn ontwerp baseerde, heet het Hammam Yalbugha-badhuis. De Hammam Yalbugha is een gebouw uit het Mamlukken-tijdperk in Aleppo (Syrië), gebouwd aan het einde van de 14e eeuw. De Mamlukken waren een militaire kaste in het Midden-Oosten die voornamelijk Turkse en Circassische kinderen rekruteerden, die tot slaaf werden gemaakt en werden opgeleid tot soldaat. De Hammam Yalbugha was een openbaar badhuis dat werd gebruikt als een rituele reinigingsplaats voor deze kindslaven. Epsteins tempel is een bijna exacte replica van een badhuis dat werd gebouwd om kindslaven te zuiveren voordat ze ten strijde trokken.

Naast de gelijkenis met het badhuis, heeft het exterieur een heel specifieke visuele bron. De blauwe en witte horizontale strepen op de tempel zijn identiek aan de strepen op de tallit, de traditionele joodse gebedsmantel die al duizenden jaren wordt gebruikt. Deze kleuren zijn tevens de directe visuele blauwdruk voor de Israëlische vlag. De Talmoed verklaart de symboliek van deze kleuren rechtstreeks: het wit vertegenwoordigt de hemel, het blauw fungeert als een visuele ladder naar de lucht. Het is aannemelijk dat Epsteins tempel bedoeld was als een plek waar men naar de hemel kon klimmen – het ontmoetingspunt tussen hemel en aarde.

Het tweede opvallende element van de tempel is de gouden koepel. Die koepel is een rechtstreekse visuele verwijzing naar de Rotskoepel in Jeruzalem. De Rotskoepel staat boven op de Al-Aqsa-moskee, die weer is gebouwd op de Fundementssteen van de verwoeste Tempel van Salomo. Dit is de plek waar moslims geloven dat de profeet Mohammed opsteeg naar de hemel tijdens zijn Nachtreis. Het is ook het punt van waaruit kabbalisten geloven dat de hele schepping uitstraalt. Voor hen is deze plek letterlijk het centrum van de wereld.

Het interieur van de tempel vertelt een soortgelijk verhaal. Op foto's zijn twee zuilen te zien: één is recht, de andere is gedraaid. Deze zuilen worden beschreven in het Bijbelse Boek der Koningen. Het zijn de twee pilaren van de Tempel van Salomo, genaamd Jachin en Boaz. Epstein voegt hier echter een eigen esoterische draai aan toe. In de Bijbel worden de twee zuilen als identiek beschreven. Het idee dat de ene recht is en de andere gedraaid, of dat de ene licht is en de andere donker, is pas veel later ontstaan binnen esoterische tradities. Kabbalisten, vrijmetselaars en de tarottraditie voegden in de loop der tijd hun eigen symbolische lagen toe aan de zuilen van Salomo. Wanneer Epstein dus één rechte en één gedraaide zuil in dit gebouw plaatst, verwijst hij specifiek naar de occulte traditie, en niet rechtstreeks naar de Bijbel. In die occulte traditie markeren deze zuilen het pad tussen goed en kwaad – het pad waarvan kabbalisten geloven dat het hen met het goddelijke verbindt.

En nu wil ik even stilstaan bij één specifiek detail van dit gebouw. Als je maar één ding onthoudt van dit hele verhaal, laat het dan dit zijn:

De deur van Epsteins tempel – de deur die je op elke foto ziet – is nep. Hij is erop geschilderd. Het is een platte optische illusie van een deur op de zijkant van het gebouw. Bovendien nam hij de vreemde beslissing om een slot op deze nepdeur te schilderen. Maar hij schilderde het slot aan de verkeerde kant: aan de buitenkant.

Denk eens na over wat dat betekent. Als een slot aan de buitenkant van een deur zit, is de deur niet ontworpen om mensen buiten te sluiten. Hij is ontworpen om iets binnen te houden. Dit is het allerbelangrijkste symbool dat Epstein aan zijn eiland toevoegde. Wat Epstein ook in deze tempel bewaarde of opriep, het moest daar binnen opgesloten blijven.

Het wordt nog erger, want de geschilderde deur is gericht op het noorden. In de ceremoniële magie van Crowley is de windrichting waar de ingang van een tempel naar wijst van extreem groot belang. Elke richting is gekoppeld aan andere elementen, andere entiteiten en andere krachten die de ruimte in worden geroepen. De oriëntatie van een tempel verraadt wat je aan het oproepen bent. Epsteins beslissing om de deur naar het noorden te richten is veelzeggend. In de westerse religieuze traditie is het noorden namelijk de richting van het kwaad en de duisternis. Het noorden is de richting van waaruit demonische entiteiten en wezens uit de onderwereld traditioneel worden aangeroepen. De aartsengel die in het systeem van de Golden Dawn aan het noorden is toegewezen is Uriël, maar in de oudere christelijke traditie waar de Golden Dawn uit putte, was het noorden de richting die geassocieerd werd met de zondeval. De Bijbel zelf noemt het noorden als de richting waar het kwaad vandaan komt. Jeremia 1:14 zegt: “Vanuit het noorden zal het onheil losbreken.” Tijdens middeleeuwse dopen openden kerken doelbewust hun noordelijke deur, zodat de demonen die aan het kind vastzaten na de reiniging van de erfzonde via die noordelijke deur konden ontsnappen. Het noorden is de richting waarlangs je het kwaad naar buiten laat, maar het is ook de richting waarlangs je het kwaad binnenroept.

Neem al deze elementen nu eens samen: er is een deur die niet open kan. Hij wijst in de richting die geassocieerd wordt met het oproepen van demonen. En het slot op deze deur is bedoeld om alles wat in zijn tempel wordt opgeroepen, erin te verzegelen. Dit zijn stuk voor stuk doelbewuste en weloverwogen keuzes van Epstein. Hij laat hier zijn methode zien.

En het gaat nog verder. Het gebouw zelf staat op het zuidwestelijke punt van het eiland. In diverse esoterische tradities is het zuidwesten de richting die gekoppeld is aan verborgen kennis, de onderwereld en de lagere sferen. Epstein installeerde bovendien twee beelden buiten de tempel. Het zijn beelden van twee mythologische Griekse zeewezens, Aphros en Bythos. Dit waren de metgezellen van Aphrodite, de godin van de erotische liefde. Epstein positioneerde zijn tempel dus in de richting van de onderwereld, en liet de ingang bewaken door de dienaren van de godin van de seks.

Epsteins collectie: Het samenbrengen van tradities

Dezelfde logica die achter de architectuur van de tempel zat, stuurde ook Epsteins jacht op objecten aan. Er bestaat een eeuwenoud principe in magische tradities dat de Wet van Besmettelijkheid (Law of Contagion) wordt genoemd. Dit principe stelt dat een object de spirituele lading absorbeert van iedereen die het heeft aangeraakt. Hoe intenser de devotie, hoe groter de lading die het object draagt. Epstein leek volgens dit principe te handelen. Hij verzamelde objecten uit zoveel mogelijk heilige tradities. Het idee is dat wanneer een object door genoeg intense religieuze toewijding is aangeraakt, die lading permanent in het object gecodeerd blijft. Het object wordt een soort spirituele batterij; het absorbeert en slaat de intenties op van iedereen die er ooit energie in heeft gestoken. Hoe meer tradities je samenbrengt, hoe sterker de batterij wordt.

Herinner je je de petrogliefen nog? Dat was pas het begin. De volledige collectie die Epstein aanlegde, was vele malen groter.

In 2007 kocht Epstein in dezelfde maand twee specifieke boeken. Het eerste boek was Secrets of Western Tantra van Christopher Hyatt. Het tweede was Modern Sex Magick van Donald Michael Kraig. Beide boeken leggen exact het raamwerk uit dat we zojuist hebben doorgenomen.

Christopher Hyatt, de auteur van het eerste boek, was een ingewijde van de Negende Graad binnen Crowleys OTO. Dat is exact dezelfde inwijdingsrang als die van Jack Parsons, de raketwetenschapper die in 1946 de Babalon Working uitvoerde met L. Ron Hubbard. Hyatts boek leert je exact hoe je seks als wapen kunt inzetten om spirituele kracht op te roepen.

Donald Michael Kraig schreef met zijn boek in feite een handleiding. Het boek herleidt de lijn van kabbalistische seksmagie rechtstreeks van de Tempel van Salomo naar de Tempeliers, en zo via Aleister Crowley naar het heden. De binnenkant van de omslag belooft de meest zeldzame instructies van Crowleys seksmagie te onthullen. Beide boeken, in dezelfde maand door Epstein aangeschaft, zijn operationele handleidingen voor de exacte traditie waarin hij actief was.

Dit is wat ik denk dat Epstein daadwerkelijk aan het doen was: hij bouwde een soort spiritueel portaal of altaar. Hij had een fysieke ruimte nodig, opgeladen met heilige objecten uit zoveel mogelijk religieuze tradities, ontworpen om via rituele seks entiteiten in de materiële wereld op te roepen. Hij probeerde exact te reconstrueren wat Jack Parsons en L. Ron Hubbard in 1946 deden tijdens de Babalon Working. Als je het door die bril bekijkt, begint elk bizar object dat hij na 2007 verzamelde opeens op zijn plek te vallen.

Neem bijvoorbeeld de Kiswah. Tien jaar nadat hij die boeken kocht, arriveerden er drie stukken textiel op zijn adres in Florida, waarna ze direct werden doorgestuurd naar zijn eiland. Op de een of andere manier had Epstein iemand zo ver gekregen hem drie stukken van de Kiswah te sturen. De Kiswah is het zwart-gouden kleed dat de Kaäba in Mekka bedekt. De Kaäba is de allerheiligste plek binnen de islam. Moslims geloven dat de Kaäba oorspronkelijk door Adam, de eerste mens op aarde, werd gebouwd als het allereerste gebedshuis. Binnen in de Kaäba bevindt zich een zwarte steen. De islamitische traditie bespreekt dat deze steen door de engel Gabriël uit de hemel naar Adam is gebracht. De steen was oorspronkelijk herkenbaar wit, maar heeft in de loop der millennia zoveel zonden van de mensheid geabsorbeerd dat hij volledig zwart is geworden.

De Kiswah die dit alles bedekt, wordt elk jaar volledig vervangen. De specifieke stukken die Epstein wist te bemachtigen, waren dus tot op het moment dat ze werden losgesneden in actieve religieuze cultus gebruikt. Volgens de vrouw die het doek voor hem regelde, was dit specifieke stuk tijdens zijn tijd in Mekka aangeraakt door wel 10 miljoen moslims van verschillende stromingen.

Epstein wist blijkbaar ook de Las Trampas Dodenklok (Death Bell) te bemachtigen, die hij tentoonstelde op zijn Zorro Ranch in New Mexico. Deze dodenklok werd exclusief gebruikt bij katholieke uitvaartrituelen in een missiekerk die gebouwd was in 1760. De klok werd tijdens een restauratieproject in de jaren 30 van de vorige eeuw uit die kerk gestolen en bleef bijna een eeuw spoorloos. En op de een of andere manier eindigde hij in het huis van Epstein. Je kunt je voorstellen wat voor een spirituele energie er kleeft aan een klok die louter voor begrafenissen is gebruikt.

Dit zijn volstrekt gescheiden heilige tradities uit totaal verschillende uithoeken van de wereld, en Epstein bracht ze allemaal samen op één plek. Dat is het Crowley-concept: hoe meer tradities je samenbrengt, hoe meer spirituele lading zich ophoopt in de ruimte. Epstein verzamelde niet zomaar vreemde spullen; hij bouwde de meest spiritueel opgeladen kamer die hij maar kon construeren.

Een conciërge, geen chantage

De standaardverklaring voor dit alles is chantage. Maar die theorie heeft één gigantisch probleem: we hebben geen enkel concreet bewijs dat hij ooit daadwerkelijk iemand heeft gechanteerd. Misschien deed hij het wel, maar het verklaart de rest van dit verhaal nog steeds niet. Een puur spionage- of chantage-netwerk bouwt geen spirituele portalen om entiteiten op te roepen met behulp van religieuze artefacten.

Wat de feiten in het dossier werkelijk beschrijven, is een conciërge-operatie. Epstein verzamelde elites om zich heen die een oprechte interesse hadden in perverse en illegale seksuele handelingen. De daden zelf fungeerden als een systeem van wederzijdse gegarandeerde vernietiging (mutually assured destruction). Dat was de lijm van hun relaties; het was een gitzwarte oefening in het opbouwen van onderling vertrouwen. De mensenhandel en het witwassen van geld voor overheden waren simpelweg de diensten die de lichten voor hem brandend hielden.

Epstein was geen belastend materiaal aan het verzamelen om de machtigste mensen ter wereld in zijn greep te houden; hij leverde een dienst. Dat structurele verschil is van enorm belang, want het impliceert dat ze allemaal terdege wisten waar ze mee bezig waren. Chantage is een eenmalige transactie: je zet het in, en de operatie stopt – niet alleen voor die ene persoon, maar voor de hele elite met wie hij in contact stond.

Met deze kennis kunnen we concluderen dat ze instemden en op zijn minst een redelijk vermoeden hadden van wat er gaande was. Waarom is hun instemming zo belangrijk? Omdat in bijna elke traditie die serieus heeft nagedacht over hoe het kwaad de wereld binnenkomt, één principe rotsvast overeind blijft: je hebt de instemming nodig van de persoon die bezeten raakt. De entiteit kan niet binnenkomen zonder uitnodiging. En die uitnodiging vereist geen volledige kennis van waar je precies ja tegen zegt.

De mensen die deelnamen aan de activiteiten op Epsteins eiland, hebben die deur zelf opengezet. Ze waren zich volledig bewust van de seksuele misdrijven die ze begingen. Ze wisten ook dat ze hiermee toegang kochten tot een niveau van invloed en macht dat buiten elke reguliere instantie omgaat. Ze wilden toegang tot de families, de instituten en het bovengrondse systeem dat boven overheden staat. Ze kenden Epsteins volledige intenties wellicht niet, maar ze sloten een overeenkomst om deel te nemen aan zijn constructie om te krijgen wat hij bezat.

De vampier kan de drempel van het huis niet oversteken tenzij hij wordt uitgenodigd. Epstein was de Renfield voor de Dracula van eeuwenoude krachten. Hij was de deurwachter voor een kwaad dat al veel langer in het volle zicht opereert dan welke overheid of instantie op aarde dan ook. De elites hoefden niet te weten wat die naar het noorden gerichte deur betekende, waarom de koepel verwees naar de Fundamentssteen, of wat die vreemde zuilen voorstelden. Ze stapten simpelweg door de deur en werden partners van iets hondsbrutaals, antieks en diep kwaadaardigs dat duizenden jaren teruggaat.