Het hele systeem lijkt ontworpen om ons zo ver mogelijk weg te leiden van de oeroude kennis die nodig is om te komen tot die betere wereld waar een groot deel van de mensheid al naar snakt sinds het begin van haar bestaan.

 Het is het spijtige van de mensheid, al duizenden jaren bevechten we elkaar omdat we verschillende opvattingen hebben over God en onze herkomst.

Het volgende artikel is een bijdrage van Erick van Dijk:

Dit is een video die me zowel blij als bedrukt maakt. Blij omdat het de zoveelste bevestiging voor mij persoonlijk is dat ik met al het onderzoek dat ik in mijn leven deed mijn tijd niet heb verprutst, het begrip van de wereld dat het me bracht en hoe dat me heeft geholpen fier overeind te blijven in de waanzin die we de wereld noemen. En bedrukt omdat ik me voor de zoveelste keer realiseer, kijkend naar de wereld van nu en de staat van de mensheid, hoever we verwijderd zijn van wat nodig is om de wereld eerlijker en rechtvaardiger te maken. 

Het hele systeem lijkt ontworpen om ons zo ver mogelijk weg te leiden van de oeroude kennis die nodig is om te komen tot die betere wereld waar een groot deel van de mensheid al naar snakt sinds het begin van haar bestaan. 

Het is het spijtige van de mensheid, al duizenden jaren bevechten we elkaar omdat we verschillende opvattingen hebben over God en onze herkomst. Het onvolprezen humoristisch en maatschappijkritisch duo Van Kooten en De Bie had er al een liedje over, Onze God is de beste. 

Het is de wortel van vele conflicten waarvan sommige voortduren tot de dag van vandaag. Het is ook het onderwerp waar ik me het meest in verdiepte. Religie. Zelf heb ik het liever over spiritualiteit omdat religie over de millennia een nare bijklank heeft gekregen. 

Mijn interesse begon in het klaslokaal van de lagere school toen ik een jaar of zeven was, met de twee wekelijkse lessen godsdienst van de kapelaan. Ik wilde priester worden en goed doen. Slechte omstandigheden in mijn tijd als kind veranderden mijn gedrag en dwaalde ik af van het goede pad. Uiteindelijk besloot ik dat het allemaal flauwekul was en werd op 11-jarige leeftijd atheïst. 

Het paranormale is zeker onderdeel van spiritualiteit, en dat werd het volgende deel van mijn studie. Hierna volgde esoterie, kennis voor ingewijden, of het occulte, verborgen kennis, sjamanisme en magie. Experimenten met geestverruimende middelen leidden me naar de spiritualiteit van oorspronkelijke volken, met name de Hopi. 

Ik ging opnieuw kijken naar Christendom en Islam, en naar hun onbekendere varianten, Gnostiek en Soefisme. Overal vond ik dingen die mee zeer aanstonden. In de geschriften tenminste. Misschien niet zozeer in de praktische uitvoer door mensen. 

Na het innemen van al die informatie en na voldoende uitgezoomd te hebben was voor mij duidelijk dat wel er sprake moest zijn van van een oeroude gemeenschappelijke bron. Er waren gewoon veel te veel overeenkomsten in scheppingsverhalen, mythen en legenden om dat te ontkennen. 

Uiteindelijk, ik was inmiddels 29, stuitte ik op de oeroude geschriften van India, de Veda’s. Ik begon te lezen en leek zo’n beetje alles tegen te komen dat ik eerder aantrof bij al die andere. Het voelde alsof ik door al die jaren was geleid door een vooropleiding om uiteindelijk de Veda’s te kunnen bevatten. En weet je wat het grappige is? Het Sanskriet woord “vedanta” betekent “het einde van kennis.”

 Prachtige video!

Voor diegenen die de volledige tekst van de ondertiteling willen downloaden, kunnen dat hier doen.