Bij het lezen van deze titel slaat bij veel mensen de schrik om het hart. Want we zullen dan misschien wel alles verliezen en we kunnen dan ook geen spullen meer kopen.

Ja dat klopt, we kunnen spullen verliezen, heel veel spullen. Maar is dat een ramp of krijgen we er misschien wel iets veel mooiers voor terug?

Met iedere nieuwe dag komt de ineenstorting van het huidige corrupte financiële systeem een stap dichterbij. Het kan misschien nog even duren, maar komen zal het. En dit creëert een golf van angst bij de doorsnee mens.

Je leest regelmatig hoe bijvoorbeeld mensen in Griekenland al bij voorbaat zelfmoord plegen, uit angst voor de arme tijden die zullen aanbreken. En dat is triest, diep triest. Net zoals al die mensen die ’s nachts niet kunnen slapen en zich suf piekeren hoe ze in hemelsnaam al die schulden moeten terugbetalen. En al die ouders die zich in allerlei bochten wringen om dingen voor hun kinderen te kopen, omdat ze anders niet meetellen.

Om dingen in perspectief te brengen helpt vaak een beetje humor. Bekijk de volgende video van wijlen George Carlin. Het is een klassieker waarin wordt aangetoond hoe onzinnig wij mensen eigenlijk bezig zijn met “stuff”.... spullen.

De bedoeling van het leven is het vinden van een plek voor je spullen. Dat is wat je huis is, een plek om je spullen te bewaren en dat geeft jou dan weer de gelegenheid om op pad te gaan om nog meer spullen te kopen. Dat is ook de reden om een groter huis kopen: we hebben teveel spullen. Heb je wel eens opgemerkt dat de "spullen" van iemand anders "rotzooi" is en dat jouw "rotzooi", "spullen" zijn?

Het is humor, maar het roept een dringende vraag op: Is dit wat wij zijn?

Is dit onze essentie? Het antwoord lijkt nogal duidelijk

Kijk om je heen, naar al de moeite die dag na dag gedaan wordt om al dat spul, al die spullen, ons door de strot te duwen via de media, via advertenties, via sport en via nieuws. Als dat spul er allemaal niet meer was, zouden wij ons nog steeds gedragen zoals wij nu doen? Zouden wij dan nog steeds verlamd zijn van angst? Zijn er dan nog steeds alleen maar tegenstellingen? Zouden wij dan nog steeds mensen be- en veroordelen op basis van hoe ze eruit zien, wat ze dragen en hoe ze zich gedragen?

De wereld draait bij de gratie van spullen. Er moeten steeds meer spullen komen, want als er geen spullen meer zou zijn, dan zouden we terugkeren naar onze natuurlijke staat. Wij zouden weer worden wat we eigenlijk in essentie zijn. En omdat men dat niet wil, komen er spullen, meer en meer spullen. Als je naar de economie kijkt, als je kijkt naar hoe de wereld functioneert: het heeft zo ongelooflijk veel spullen nodig simpelweg om de huidige situatie in stand te houden.

Terwijl dit eigenlijk volkomen in strijd is met wie we zijn en hoe we zouden functioneren terug bij onze essentie,  als natuurlijke wezens. Als alle spullen weg zouden zijn, wat zou de wereld er anders uitzien. En juist daarom wordt er zoveel angst gecreëerd over wat er kan gebeuren als het systeem in elkaar zou storten. Want ze weten: op het moment dat dit echt zou gebeuren en de bestaande systemen zouden er niet meer zijn, dan is dat het moment waarop wij de angst kwijt zijn en we eindelijk weer vrij zijn.

We keren dan terug naar wat we zijn en gedragen ons ook weer als mens. Wij werken weer samen, we zijn we weer een gemeenschap en iedereen helpt elkaar waar nodig. Dus, zou dat een ramp zijn?

Bron:

The Shift Project