woedende burgers  Er wordt over van alles en nog wat gesproken tijdens de verkiezingscampagnes.

Maar, over misschien wel het allerbelangrijkste onderwerp blijft het doodstil.




Een groot deel van Nederland maakt zich op om over enkele dagen weer naar de stembus te gaan en een kruisje te zetten bij de kandidaat en partij van hun keuze.

Er heerst een soort opgewonden stemming in het land, want de verkiezingen zijn ongemeen spannend en iedereen hoopt dat het paard waarop zij hebben gewed als eerste over de finish zal gaan.

In de aanloop wordt tijdens de verkiezingscampagnes over van alles gesproken en vooral ook over het feit dat een groot deel van de burgers ieder vertrouwen in de politiek kwijt is.

Alle partijen geven aan dat ze er alles aan willen doen om het vertrouwen van die burger terug te winnen.

Maar, hoe kan een burger ooit nog vertrouwen hebben in een systeem waarbij de overheid iets anders doet dan het parlement wenst?

Toch gebeurt dat en alle partijen zijn druk bezig met nieuwe beloftes die ze ongetwijfeld zullen breken, maar aan de talkshows wordt niet gepraat over het feit dat wij de slavernij kunnen worden ingevoerd omdat het kabinet de wens van de Tweede Kamer aan haar laars heeft gelapt.

Dankzij het verraad van Van Huffelen heeft ons land ingestemd met de komst van een Europese Digitale Entiteit (eID).

De Tweede Kamer wilde het niet, het kabinet heeft er toch mee ingestemd en zoals het er nu naar uitziet is er geen weg terug: het Europees digitaal identiteitsbewijs gaat er komen en de Tweede Kamer heeft geen middelen meer om het eindresultaat goed- of af te keuren.

Daarmee is ook de weg vrijgemaakt voor de CBDC.

De Tweede Kamer wilde het niet en toch heeft het kabinet ermee ingestemd.

Laat dat eens goed inzinken. Dat is dan klaarblijkelijk de basis waarop wij straks een nieuw kabinet gaan krijgen.

Een kabinet dat zonder verdere gevolgen kan tekenen voor van alles en nog wat, en dat tegen de wens van de Tweede Kamer en waarschijnlijk al helemaal tegen de wens van de bevolking.

Waarom wordt Van Huffelen niet op staande voet ontslagen en wegens landverraad verbannen naar Rottumeroog?

Waarom wordt dit niet door de media gebracht als de grootste politieke crisis ooit en wordt dit niet het belangrijkste thema bij de verkiezingen?

Er is natuurlijk een heel simpele oplossing voor bovenstaand probleem.

Een bindend referendum waarbij de overheid en het parlement ieder belangrijk besluit door het volk moeten laten goedkeuren.

Wat zou er gebeurd zijn als er een bindend referendum was gehouden in ons land over het wel of niet tekenen voor de Europese Digitale Identiteit?

Wat zou er gebeuren als er een bindend referendum zou worden gehouden met de vraag of boeren wel of niet onteigend kunnen worden op basis van een vage stikstofcrisis?

In Amerika kennen ze de uitdrukking ‘bipartisan’. Dat zijn belangrijke politieke besluiten waarbij zowel de Democraten als de Republikeinen achter staan.

Iets dergelijks zou bij ons het bindend referendum zijn. Iets dat alle burgers aangaat, ongeacht of ze wel of niet een politieke partij aanhangen.

Een situatie waarbij het kabinet een verbod krijgt om internationale verdragen te tekenen zonder goedkeuring van de burgers via een bindend referendum.

Als er weer massale protesten komen in dit land, misschien zouden ze daarover moeten gaan.

Het vinden van een manier waardoor de burger echt wat in de melk heeft te brokkelen en niet voor de zoveelste keer met een kluitje het riet wordt ingestuurd.