Het lijkt erop dat er een soort grens is bereikt in wat de bevolking nog allemaal accepteert op woninggebied. Zo staan er in Amersfoort meer dan 3.000 mensen in de rij die hebben gereageerd op 14 beschikbare woningen.
Heel veel gemeenten in ons land gaan over op wat ze onorthodoxe maatregelen noemen.
En die onorthodoxe maatregelen betekenen dan dat voorlopig alle beschikbare sociale huurwoningen naar statushouders gaan.
Veel mensen zijn inmiddels helemaal klaar met deze eigen-volk-laatst-politiek van linkse partijen zoals de PvdA. pic.twitter.com/LbjhTg0ZKY
— Kritische Patriot (@KritischePatri) July 13, 2025
Gemeenten zijn verantwoordelijk voor hun huisvesting, maar door de krapte op de woningmarkt en achterstanden in de taakstelling (het verplichte aantal statushouders dat per gemeente gehuisvest moet worden) duurt dit proces vaak langer dan gewenst.
Wat er dan ook gebeurt is dat er minder en minder autochtone inwoners een woning kunnen bemachtigen.
En als er dan ergens een paar woningen beschikbaar komen, dan krijg je de volgende soort taferelen.
71 vierkante meter in oppervlakte. Twee slaapkamers. Twee wc’s. Zonnepanelen op het dak. Een bodemwarmtepomp in de meterkast. Vrij parkeren voor de deur. Met de specificaties van de eengezinswoningen die op dit moment worden gebouwd op het terrein van de voormalige Bilalschool op de hoek van de Leusderweg met de Timorstraat is niets mis. Maar heel bijzonder? Nee, dat zijn ze nou óók weer niet.
Daar denken veel woningzoekenden dus anders over. Heel veel woningzoekenden zelfs. Want met een verwachte huurprijs van tussen de 682 en 900 euro in de maand (precies binnen de bandbreedte van de sociale huursector), zijn de huizen op de Komodohof duidelijk een buitenkansje. In een maand tijd zijn namelijk liefst 3713 reacties binnengekomen op een inschrijving, die woningcorporatie De Alliantie heeft doen uitgaan. Omgerekend gemiddeld 265 per woningen, dus.
Tot zover de berichten.
In de praktijk betekent dit dan ook dat het grote merendeel van mensen dat op zoek is naar een sociale huurwoning geen schijn van kans maakt.
Nog even en dan moeten mensen die in aanmerking willen komen voor een bejaarden aanleunwoning hun kind bij de geboorte inschrijven voor een dergelijke woning.
Het woningprobleem wordt ieder jaar groter, dit omdat er vanwege allerlei beperkingen nauwelijks wordt gebouwd en de bevolking door de niet aflatende asiel instroom en aanhang, groeit als kool.
Er gaat een punt komen waarop de bom gaat barsten. Een punt waarop de permanent achtergestelde Nederlander dit niet langer pikt. Wat er dan gebeurt weet niemand, maar wel dat de emoties heel hoog zullen oplopen omdat mensen simpelweg niet meer in staat zijn om een eigen leven op te bouwen met een eigen woning en gezin. Mensen die hun leven zien verpieteren omdat ze nooit aan de beurt komen.
Bijzondere is dat de politici die verantwoordelijk zijn voor de omvolking en het gigantisch woning tekort zelf in kasten van huizen wonen, iets waar de wachtende Nederlander alleen maar van dromen.
Als deze dan weer ruw wakker schrikt en ziet dat er in de pas gebouwde mooie nieuwbouwwoningen alleen maar statushouders wonen, dan zal er op een gegeven moment iets knappen.
En dat moment is misschien dichterbij dan we denken.