Ik was verslaggever bij Ongehoord Nederland — een jonge, rechtse journalist die geloofde in vrijheid van meningsuiting en kritisch denken. 

Maar na een reportage in Auschwitz begon er iets te wringen. Ineens merkte ik hoe sterk de Israël-lobby aanwezig was in het rechtse medialandschap.



Kort nadat hij een mini documentaire had gemaakt over Geert Wilders en de PVV werd Jonathan Krispijn van alle kanten aangevallen zoals we eerder schreven:

Direct na het publiceren van zijn mini documentaire die je hier kunt zien, was het raak en werd er door GeenStijl een soort hitpiece geplaatst waarin Krispijn heel erg zwart wordt gemaakt.

Zo staat daar onder andere:

Zo 'onthulde' hij laatst dat er in de Tweede Kamer, als alle camera's niet draaien, allemaal gemene dingen over Jezus worden gezegd, om later te 'onthullen' dat die onthulling over het Joodse PVV-Kamerlid Gidi Markuszower ging. Ahaaa, natuurlijk! U weet immers wie er verantwoordelijk waren voor de kruisiging van Jezus! Dezelfde verantwoordelijken als die van 7 oktober én NINE ELEVEN! Zucht.

Maar, zelfs hun eigen lezers trappen niet in dit verhaal, want zo staat er het volgende commentaar:

Gut oh gut. Hiermee laat geenstijl duidelijk zien hoe dik ze meedoen in de media. Hebben jullie even een opdrachtje binnen gehaald om Krispijn zwart te maken?

Dat was kort geleden en nu heeft Jonathan een nieuwe video gemaakt over de invloed van Israël in Nederland en schrijft hij:

Ik was verslaggever bij Ongehoord Nederland — een jonge, rechtse journalist die geloofde in vrijheid van meningsuiting en kritisch denken. Maar na een reportage in Auschwitz begon er iets te wringen. Ineens merkte ik hoe sterk de Israël-lobby aanwezig was in het rechtse medialandschap.

Hoe subtiel er druk werd uitgeoefend, hoe vanzelfsprekend het was dat “rechts” gelijkstond aan “pro-Israël”. In deze video vertel ik openlijk hoe ik dat heb ervaren: hoe ik als rechtse jongen langzaam doorhad dat mijn kijk op Israël niet van mijzelf was — en waarom ik besloot daar afstand van te nemen.

En als je je in ons land tegen Israël keert dan kan je het nodige verwachten.

Krispijn werkte als rechtse journalist bij Ongehoord Nederland en geloofde sterk in vrijheid van meningsuiting en kritisch denken.

Tijdens een reportage in Auschwitz begon hij te merken dat er iets schuurde in de vanzelfsprekende koppeling tussen “rechts” en “pro-Israël”.

Hij legt uit hoe subtiel de Israël-lobby aanwezig is in het rechtse medialandschap en hoe er druk wordt uitgeoefend om een bepaalde lijn te volgen.

Hij realiseerde zich dat zijn kijk op Israël niet echt zijn eigen mening was, maar grotendeels gevormd door de omgeving waarin hij werkte.

De video is een openhartige getuigenis over zijn breuk met het rechtse Israël-narratief en waarom hij besloot zich daarvan los te maken,

De video is niet enkel een persoonlijke bekentenis, maar ook een kritische blik op de machtsverhoudingen en vanzelfsprekendheden in de media.

Het laat zien hoe politieke en ideologische stromingen vaak verweven zijn met internationale belangen en lobby’s.

Voor kijkers biedt het een inkijkje in hoe iemand zijn overtuigingen kan herzien door persoonlijke ervaringen en kritische reflectie.

En zoals Jonathan vertelt keerden de mensen die hem eerst als één van hen zagen zich volledig tegen hem en begrepen ze niet wat er met hem was gebeurd.

Israël regeert Nederland via mensen zoals Geert Wilders en de Telegraaf journalist Wierd Duk tesamen met zijn collega's zoals Leon de Winter, Nausicaa Marbe, Bart Nijman enzovoort. Ook publicaties zoals GeenStijl worden ingezet als pro Israël kanonnen, net zoals de VVD en BBB. 

Net zoals dat in Amerika in de achtergrond wordt bestuurd door Israël, zo gebeurt er precies hetzelfde in ons land.

Tekst loopt door na de video:



Hieronder de reportage van Zembla waar door Krispijn naar wordt verwezen: