rsz windmolens op zeeDe grootschalige uitrol van windparken op de Noordzee heeft mogelijk ingrijpende gevolgen voor het mariene milieu.

Volgens een nieuwe studie van Duitse wetenschappers veranderen de installaties de getijdenstromingen op dramatische wijze – met nog onvoorziene gevolgen voor het ecosysteem.



De Noordzee moet de komende decennia transformeren tot de grootste "energiehub" ter wereld. Tijdens de Noordzeetop in Hamburg onderstreepte de Duitse politiek de ambitie: de huidige capaciteit van ongeveer 35 gigawatt (GW) moet tegen 2050 zijn gegroeid naar meer dan 300 GW.

Maar terwijl de plannen voor verduurzaming versnellen, groeit de bezorgdheid over de ecologische prijs.

Onderzoekers van het Helmholtz-Zentrum Hereon in Geesthacht waarschuwen in het vakblad Nature Communications Earth & Environment voor de effecten die duizenden windturbines hebben op de lucht- en zeestromingen.

De impact is tweeledig:

Boven water:

De enorme rotoren onttrekken energie aan de wind. Dit verandert de windpatronen direct boven de zeespiegel, wat weer gevolgen heeft voor de oppervlaktestromingen.

Onder water:

De funderingen van de windturbines vormen fysieke obstakels. Deze palen remmen de getijdenstromingen af, veroorzaken turbulentie en verstoren het natuurlijke transport van sedimenten (zoals zand en grind) over de zeebodem.

De veranderde stromingspatronen kunnen leiden tot grootschalige verschuivingen in de bodemsamenstelling van de Noordzee. De onderzoekers wijzen erop dat dit niet alleen de geografie van de zeebodem beïnvloedt, maar ook de vermenging van het zeewater. Dit proces is cruciaal voor de verspreiding van voedingsstoffen en zuurstof, waardoor het gehele mariene ecosysteem uit balans kan raken.

Een ander zorgwekkend fenomeen is het zogenaamde "wake-effect" (zog-effect). Doordat de windmolens energie aan de luchtstroom onttrekken, verandert de uitwisseling van warmte tussen de atmosfeer en de zee. Volgens de Duitse wetenschappers kan dit op de lange termijn leiden tot een stijging van de watertemperatuur met maximaal 0,2 graden Celsius in de gebieden rondom de windparken.

Hoewel 0,2 graden wellicht weinig lijkt, is de ecologische balans in zee uiterst gevoelig voor temperatuurschommelingen. Recent Amerikaans onderzoek kwam tot soortgelijke conclusies, wat de urgentie van het Duitse rapport onderstreept.

De studie stelt beleidsmakers voor een dilemma. Hoewel offshore windenergie essentieel is voor de energietransitie en het behalen van de klimaatdoelstellingen, laten deze resultaten zien dat de grootschalige ingreep in de Noordzee niet zonder risico’s is.

De onderzoekers pleiten voor meer diepgaande analyses naar de langetermijneffecten voordat de Noordzee volledig wordt volgebouwd met turbines.