rsz baudetDe onrust in onze straten, de felle protesten tegen AZC's en de toenemende polarisatie tussen bevolkingsgroepen voelen voor velen als een organisch proces van maatschappelijke onvrede.

Maar wie dieper graaft en naar de geopolitieke geschiedenis kijkt, stuit op een grimmiger scenario: het idee dat deze chaos geen toeval is, maar een nauwgezet geregisseerd plan. 


In veel gemeenten zie je een tweedeling. Enerzijds zijn er de lokale bewoners die zich zorgen maken over de leefbaarheid, veiligheid of de druk op lokale voorzieningen. Anderzijds rapporteren media en veiligheidsdiensten (zoals de NCTV) vaker over de aanwezigheid van professionele actiegroepen.

Met andere woorden, naast de legitieme zorgen en protesten van bewoners wordt het vuurtje bewust nog verder aangewakkerd door bepaalde actiegroepen.

En dat brengt ons naar de beruchte brief van de 19e-eeuwse Vrijmetselaar Albert Pike. Volgens deze blauwdruk zou een derde wereldconflict worden uitgelokt door de verschillen tussen het politieke zionisme en de islamitische wereld maximaal op de spits te drijven.

De theorie stelt dat de wereldbevolking tot totale uitputting moet worden gedreven door sociale, economische en religieuze strijd. In Nederland en de rest van Europa zien we de contouren hiervan dagelijks scherper worden:

Er wordt een narratief gecreëerd waarin de islam de bron is van álle kwaad — van het woningtekort tot de afbraak van de verzorgingsstaat. Door de complexe problemen van de 21e eeuw te reduceren tot één religieuze vijand, wordt de weg vrijgemaakt voor een onvermijdelijke botsing.

Figuren als Tommy Robinson en Geert Wilders spelen hierin een cruciale rol. Met krachtige retoriek en internationale financiële steun (vaak dezelfde sponsors uit zionistische en neoconservatieve hoek) jagen zij de angst aan. Hun taak is simpel: de emoties aan de rechterflank zo hoog opstoken dat een redelijke dialoog onmogelijk wordt.

Wat we momenteel in Nederlandse gemeenten zien — waar lokale zorgen over asielopvang worden gekaapt door professionele actiegroepen die van stad naar stad reizen — past precies in het plaatje van de "verdeel en heers"-tactiek.

Terwijl de burgerbevolking tegenover elkaar komt te staan bij de hekken van een beoogd AZC, wordt de werkelijke machtsstructuur buiten schot gehouden. De moslimgemeenschap wordt hierbij consequent als de "vreemde indringer" neergezet, waardoor de focus verschuift van falend beleid naar een existentiële religieuze strijd.

Als de voorspelling van Pike inderdaad de leidraad is voor de huidige wereldorde, dan is de polarisatie die we nu ervaren slechts een tussenstation. Het uiteindelijke doel van dergelijke plannen is vaak de totale destabilisatie, waarna uit de as een "nieuwe orde" kan verrijzen.

Het is van essentieel belang om de grotere verbanden te zien. Wanneer we ons laten meeslepen door de retoriek van professionele opruiers die de islam als de wortel van alle ellende aanwijzen, spelen we direct in de kaart van de krachten die baat hebben bij een wereld in brand.

De vraag is niet óf we de voorspelling zien uitkomen, maar of we bereid zijn de poppenspelers achter het gordijn te herkennen voordat de confrontatie onomkeerbaar is.

En opeens, als vanuit het niets, zien we dat Thierry Baudet opduikt als grote vriend van niemand minder dan Tommy Robinson, hetgeen veel verbaasde commentaren heeft veroorzaakt, zoals: 

'Man, deze Tommy Robinson is een ras zionist, waar laat je je nu weer mee in. Wat Lidewij opbouwt, breek jij weer af'.