rsz no azcHet verzet van de bevolking tegen de ongevraagde komst van AZC's in hun woonwijk loopt steeds verder op.

Terwijl burgemeesters zoals Hubert Bruls demonstranten wil aanpakken alsof het voetbalhooligans zijn, gaan beelden van het politie optreden de wereld rond.

De asielcrisis in Nederland bereikt een kookpunt, waarbij burgemeesters zich in de frontlinie bevinden. Terwijl de vlam in de pan slaat in plaatsen als Loosdrecht, wordt pijnlijk duidelijk dat de koers die burgemeesters varen hemelsbreed verschilt.

Waar de een pleit voor een ijzeren vuist, waarschuwen anderen dat juist die aanpak de onderliggende onvrede negeert en de situatie verder kan laten escaleren.

Hubert Bruls (Nijmegen) windt er geen doekjes om. Hij trekt een directe parallel tussen de huidige anti-azc-protesten en voetbalhooliganisme. Volgens Bruls is er een grens bereikt; hij vindt dat de overheid niet langer moet volstaan met enkel afkeurende woorden.

„Daar mag wel wat steviger stelling tegen worden genomen. Niet alleen met woorden, maar ook door hard optreden,” aldus Bruls.

Zijn visie is helder: wie de orde verstoort, moet keihard worden aangepakt. Hij heeft weinig geduld voor het argument dat burgers zich "overvallen" voelen door de komst van een azc en schuift klachten over zonlicht of nieuwe buren grotendeels terzijde als onvermijdelijk onderdeel van een groeiend land.

Tegenover de repressieve houding van Bruls staan burgemeesters zoals Marcel Thijsen (Tynaarlo). Hij ziet de rellen niet als simpel wangedrag, maar als een symptoom van een dieper maatschappelijk trauma. Volgens Thijsen is er sprake van "totale onvrede" bij burgers die zich door jarenlang overheidsbeleid in de steek gelaten voelen.

Thijsen waarschuwt voor de gevaren van een te eenzijdige focus op handhaving:

Hij spreekt van "pappen en nathouden" door opeenvolgende kabinetten.

Het plaatsen van overlastgevende veiligelanders midden in woonwijken creëert een explosieve sfeer.

Thijsen weigert nog langer mee te werken aan noodopvang in sporthallen of hotels, wat hij omschrijft als "intensieve mensenhouderij".

Volgens Thijsen is de samenleving als een kachel waarbij de schoorsteen verstopt zit. Als je de blokkade (de werkelijke problemen zoals woningnood en gebrekkige uitzetting van overlastgevers) niet aanpakt, helpt harder optreden tegen de "binnenbrandjes" uiteindelijk niet.

De vrees bestaat dat als de visie van Bruls — enkel focussen op de harde hand — de overhand krijgt, de werkelijke oorzaken van de volkswoede worden weggezet als louter criminaliteit.

Mark Boumans (Doetinchem) erkent weliswaar de noodzaak van orde, maar wijst ook op het politieke "verdienmodel van chaos" in Den Haag.

Het gevaar is dat wanneer meer burgemeesters kiezen voor de ramkoers van Bruls, de kloof tussen de burger en het gezag definitief onoverbrugbaar wordt.

In een klimaat waar de "zwijgende meerderheid" steeds stiller wordt en de ontevredenheid smeult, zou een beleid van louter repressie wel eens de vonk kunnen zijn die de hele boel doet ontploffen.

Eén ding lijkt zeker: 

Als de politie doorgaat met optreden zoals ze dat de laatste dagen hebben gedaan, dan zal het heel lang duren voordat het weer rustig wordt in ons land.

Hieronder een aantal berichten/clips zoals die rondgaan op sociale media.

Oordeel zelf of hier sprake is van gerechtvaardigd optreden of dat het gedrag van de politie alle perken te buiten gaat.