Terwijl staatssecretaris Silvio Erkens (Landbouw) triomfantelijk aankondigt dat de weg vrij is voor verplichte vaccinatie van miljoenen legkippen, groeit de woede bij de burger.

Deze man maakt zich totaal geen zorgen om de gevolgen voor de mens, hij maakt zich alleen druk om de export.

 De reden voor de verplichting? Niet de volksgezondheid, maar omdat het er op lijkt dat de export naar landen als de VS en Canadaniet in gevaar komt door dit massale vaccineren.

De grote vraag die blijft liggen: wie beschermt de consument die geen 'farmaceutische rommel' op zijn bord wil?

Het scenario is inmiddels bekend: een bewindsman presenteert een plan als een 'noodzakelijke stap' voor de sector.

De vogelgriep moet worden ingedamd, de ruimingen moeten stoppen en vooral de Duitse, Amerikaanse en Canadese markt moeten openblijven voor Nederlandse eieren.

Voor Erkens is het simpel: als de handelspartners geen importstop beloven, kan de spuit erin.

Maar wat voor de politiek een logistiek en economisch vraagstuk is, voelt voor een groeiende groep burgers als een directe inbreuk op hun lichamelijke integriteit. Want hoewel de staatssecretaris de kippen vaccineert, eindigen de producten van die dieren uiteindelijk in het lichaam van de mens.

Het feit dat een politicus op een ministerie kan beslissen over grootschalige medische ingrepen in de voedselketen, zonder dat de consument hier individueel toestemming voor geeft, stuit velen tegen de borst.

Het wantrouwen tegen de farmaceutische industrie is sinds de coronapandemie alleen maar enorm toegenomen, en plannen zoals deze gooien olie op het vuur.

Wat de zaak extra wrang maakt, is het gebrek aan transparantie. Er is momenteel geen enkel plan voor een verplichte etikettering. Wie straks in de supermarkt een doosje eieren koopt, weet niet of deze afkomstig zijn van een gevaccineerde kip. De keuzevrijheid wordt de consument effectief ontnomen.

De kritiek is dan ook niet mals:

De focus ligt op het voorkomen van handelsbarrières, niet op de lange-termijneffecten voor de menselijke gezondheid.

Burgers vragen zich af wat de gevolgen zijn van het structureel eten van producten van gevaccineerde dieren. Harde garanties op de lange termijn ontbreken.

Dit is een volgende stap in de "vermedicijnisering" van onze maatschappij, waarbij de farmaceutische industrie opnieuw miljardenorders binnenhaalt via overheidsdwang.

Voor een aanzienlijk deel van de bevolking is de maat vol. Als de overheid kiest voor verplichte vaccinatie zonder de burger de kans te geven dit te weigeren via duidelijke etikettering, rest er voor velen nog maar één optie: de boycot.

"Ik eet geen ei of kip meer als dit erdoorheen wordt gedrukt," is een veelgehoord geluid op sociale media.

Het lijkt erop dat Erkens en zijn ministerie één cruciale factor over het hoofd hebben gezien: de exportmarkt mag dan gerustgesteld zijn, maar de binnenlandse consument pikt het niet langer dat de politiek bepaalt wat er "zonder vragen te stellen" in hun lichaam terechtkomt.