rsz romeos 1Terwijl talkshows en officiële rapporten steevast wijzen naar ‘relschoppers’ en ‘onruststokers’, klinkt er op de grond een heel ander geluid.

In Loosdrecht, maar ook op vele andere plekken in het land, groeit de woede over de rol van undercoveragenten—de beruchte Romeo’s.



Voor veel burgers is de maat vol: zij zijn ervan overtuigd dat niet de demonstranten, maar de politie zelf de sfeer bewust verziekt om hardhandig ingrijpen te legitimeren.

Het scenario herhaalt zich inmiddels pijnlijk vaak. Een demonstratie begint vreedzaam, er is muziek, en de sfeer is gemoedelijk. Totdat vanuit het niets de Mobiele Eenheid (ME) opduikt en de spanning direct oploopt.

Wie vervolgens met ooggetuigen praat, hoort keer op keer hetzelfde verhaal: de vonk in het kruitvat wordt niet aangestoken door de aanwezige burgers, maar door infiltranten van de politie.

Tijdens een recent protest in Loosdrecht was de verbazing onder de aanwezigen groot toen er plotseling ME-busjes arriveerden. Er was op dat moment geen sprake van agressie of onrust. Organisaties zoals Defend Netherlands hadden vooraf expliciet opgeroepen tot een vreedzaam samenkomen zonder vuurwerk.

Volgens aanwezigen veranderde de situatie pas toen undercoveragenten—in de volksmond Romeo's genoemd—zich in de menigte mengden.

Ooggetuigen melden hoe er plotseling zwaar vuurwerk werd gegooid, niet door de vaste harde kern van demonstranten, maar juist vanuit hoeken waar de zogenaamde 'stille agenten' actief waren.

Er zijn zelfs schokkende signalen dat jongeren en kinderen door deze figuren werden aangespoord en gefaciliteerd om vuurwerk af te steken.

"Er werd nadrukkelijk gezegd: geen vuurwerk. We gingen vreedzaam protesteren en er was gewoon muziek. In één keer werd er keihard vuurwerk gegooid. Dat waren gewoon weer die Romeo's die de boel stonden op te hitsen." — Een aanwezige demonstrant uit Loosdrecht

Voor de demonstranten is het patroon inmiddels overduidelijk en voorspelbaar:

  1. Preventieve aanwezigheid: De ME rukt massaal uit zonder directe aanleiding.

  2. De provocatie: Er ontstaat plotseling 'onrust' of er wordt vuurwerk gegooid vanuit onbekende hoek.

  3. De legitimatie: De politie claimt dat de situatie escaleert en roept op tot het 'vegen' van het terrein.

  4. Hardhandig ingrijpen: Waterkanonnen, politiehonden en de ME worden ingezet tegen iedereen die aanwezig is—inclusief gezinnen met kinderen.

Dit zorgt voor diepe frustratie en angst bij burgers die enkel gebruik willen maken van hun demonstratierecht.

Moeders die met hun kinderen moeten rennen voor politiehonden en charges, terwijl ze kwamen voor een vreedzame bijeenkomst, voelen zich letterlijk opgejaagd door de overheid die hen zou moeten beschermen.

In landelijke talkshows en media-analyses wordt vaak gesproken over 'vooropgezette plannen' van demonstranten die fakkels en vuurwerk meenemen.

De praktijkervaring op het veld laat echter een diepe kloof zien tussen dit mediaframe en de realiteit van de burgers.

Zij zien een overheid die via undercoveracties situaties bewust laat escaleren om vervolgens met harde hand de orde te kunnen 'herstellen'.

De roep om transparantie over de inzet en de instructies van Romeo's tijdens protesten wordt dan ook steeds luider.

Zolang de politie de schuld eenzijdig bij de burgers legt, zal het wantrouwen in de handhavers van de wet alleen maar verder toenemen.

De burgers in Loosdrecht en daarbuiten zijn het zat om als pionnen in een escalatiespel gebruikt te worden.

Jan Bonte schrijft het volgende over het fenomeen Romeo:

Dit is geen losgeslagen bende Romeo's. Dit is heel bewust beleid. Het is exact hetzelfde als wat knokploegen van de staat deden in het verleden en met exact hetzelfde doel.

De bekendste daarvan is de Sturmabteilung van de nazi's. Het verklaart ook heel goed waarom deze strategie wordt ingezet bij deze demonstraties, maar niet bij anderen waarbij andere groepen protesteren voor iets wat in lijn ligt met waar de overheid naar toe wil.

Ik deel de tekst nog maar eens van de blog die ik daarover schreef:

 "Is ‘de motor uit de groep halen’ echt het doel van de inzet van de Romeo’s?

Naar mijn stellige overtuiging niet, niet zoals het in de praktijk plaatsvindt. Dit is de strategie van politie-eenheden zoals die onder autoritaire en totalitaire regimes wordt ingezet.

Een strategie die in werkelijkheid een heel ander doel heeft: het intimideren en het aanjagen van angst bij burgers die een mening hebben die de overheid onwelgevallig is."

"Het verschijnsel is allesbehalve nieuw en de geschiedenis kent vele voorbeelden van het door de overheid inzetten van knokploegen om dissidenten het zwijgen op te leggen.

De Sturm-Abteilung (SA) van de nazi’s is het meest beruchte en meest bekende, maar allesbehalve het enige voorbeeld."

"Ik denk dat het doel van de inzet van Romeo’s is om te laten zien hoe groot de macht van de politie is, en om de protesterende burger duidelijk te maken dat hij nergens veilig is.

En dat is die burger ook niet, omdat het ‘uit de groep halen’ van demonstranten volledig willekeurig gebeurt, en daarmee de angst wordt gecreëerd dat jij de volgende kan zijn.

Ook wanneer je alleen bent gekomen om vreedzaam te protesteren." "Belangrijker is dat er vanaf het moment van aanhouding tot de aankomst bij het politiebureau geen enkele controle is over wat er in het arrestantenbusje gebeurt.

Daarbij is het nog maar de vraag in hoeverre deze Romeo’s op het politiebureau door hun collega’s in toom worden gehouden wanneer zij hun fysieke of psychologische agressie loslaten op de arrestant."