Het dagboek van Maaike Terpstra (Vaatstra)

Marianne Vaatstra werd vermoord in 1999, formeel door boer Jasper Steringa, informeel door 2 asielzoekers die door Justitie in het geheim ons land zijn uitgesmokkeld. Wat probeert men te verstoppen?

Voldoende theorieën en zelfs bewijzen over wie het wel of niet deed. Moeder Maaike heeft natuurlijk groot verdriet en schreef vanaf de dag na de dood van haar dochter in haar dagboek.


Marianne Vaatstra is met vrij grote zekerheid het slachtoffer van een rituele moord, een offermoord. Vele tekenen wijzen erop dat hooggeplaatsten tot in de meest invloedrijke lagen van Nederland erbij betrokken waren en/of getuige van zijn geweest.

1 mei 1999

Ik word ‘s morgen om ongeveer 8.00 uur wakker en ga naar beneden. Het eerst wat ik altijd doe als Marianne de avond vantevoren op stap is geweest is kijken of haar schoenen in de keuken staan en haar jas aan de kapstok hangt. Tot mijn grote schrik is dit nu niet het geval. Ik ren naar de vliering, naar haar kamer, maar daar is ze niet. De schrik slaat mij om het hart. Dit is nog nooit eerder gebeurd. Ik bel een paar vriendinnen, waarvan ik denk dat die ook naar de Paradiso Bar in Kollum zijn geweest. Zij weten van niets.

Dit moet het meest vreselijke zijn wat je als moeder (ouder) kan overkomen. Om de pijn te verzachten ga je op onderzoek uit. Wie heeft dit gedaan en waarom? Je voelt en weet wanneer je dichtbij de waarheid komt of die zelfs aanraakt. Het is de navelstreng met je kind die je precies vertelt hoe het zit.

Je schrijft alles op, wilt niets vergeten en al helemaal niet de mensen die jouw kleine lieve meisje dit hebben aangedaan. Tijdens dat proces ontstaat een waarheidsdokument waar weinig "strijdig bewijs" tegenop kan. Uit het hart, een bloedend moederhart. Dan, na wat jaren treedt het "gewone" leven ook weer aan. Je ex man waar je niet meer mee samen bent, de vader(?) van Marianne, en die al lang niet meer zo treurig is als jij over jullie dochter. Je andere kinderen en hun kroost, "hallo oma!", die allemaal in de bloei van hun leven staan en geen tijd hebben nog langer stil te blijven staan bij die ochtend in het voorjaar van 1999. De morgen dat Marianne half ontbloot en met haar keel doorgesneden op on-Nederlandse wijze, in een verder onberoerd weiland lag.

Iederen kakelt en weet wel wat te zeggen. Wie het heeft gedaan, waarom en vele belangen spelen op de voor- en zeker ook in de achtergrond. Mijn kind, mijn lieve dochter is dood..... en dat blijft ze.

Het dagboek van moeder Maaike is in boekvorm omgezet en er is een uitgever die het wil publiceren. Er is nu een van vele kwalijke dingen verdachte advocaat, Yehudi Moszkowicz, die de belangen van de vader en moeder van Marianne behartigt. Hij meldt de wereld dat de moeder van Marianne, de schrijfster van dit persoonlijke verslag, zegt dat het niet mag worden uitgebracht. Hij zegt zélfs dat dat de uitdrukkelijke wens is van de moeder van Marianne.

Deze wens staat nergens op papier en hoeveel moeite we ook doen, we komen er niet achter of er nu wel of geen toestemming is van Maaike om haar persoonlijke optekeningen te publiceren. We zouden dolgraag dat uit het hart geschreven dokument willen delen met de wereld want er staat vanalles in wat wel degelijk de ogen van mensen kan openen voor de waarheid of in ieder geval vraagtekens zal veroorzaken bij het formele verhaal van Justitie. Wij voelen het als onze taak; "onthullend en bewustmakend nieuws". Waarheidsvinding is belangrijk in onze ogen en in dat opzicht is dit dagboek heel waardevol.

Hoe ver kun en mag je daar dan in gaan? Ons wordt nu door onze collegae verweten dat we heulen met de vijand of hen in de kaart spelen omdat we niet publiceren. Maaike zou namelijk best willen publiceren, zo stellen zij, maar staat onder druk van haar familie, advocaat en nog vele anderen.

Wij vermoeden ook dat dat zo is. Maar dan, moeten wij op afstand bepalen wat de wens is van Maaike? Misschien wil ze het inderdaad in haar hart maar brengt het publiceren haar in grote problemen met de mensen om haar heen die nog wel leven. Haar meest intieme zieleroerselen en pijn die ze het papier heeft toevertrouwd, nu zonder toestemming publiceren? Als het haar wens is dat we dat WEL doen dan hopen we dat Maaike een manier zal vinden ons dat te laten weten.

We hebben het dokument in ons bezit. Waar we bij moeten opmerken dat we dus ook niet hebben kunnen verifiëren of dit de originele, ongewijzigde versie is zoals die van de hand van Maaike is gekomen. Als er vragen over zijn of er zijn mensen die graag verder onderzoek willen doen naar de waarheid omtrent deze moord via het dagboek, dan zijn wij daarvoor beschikbaar. Mail ons op redactie(apestaart)niburu.co.
Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl