rsz geen geldWie dacht dat diplomatieke immuniteit en de bescherming van de Verenigde Naties nog iets betekenden in 2024, komt bedrogen uit.

De macht van Israël reikt zover dat functionarissen die kritiek leveren op de staat Israël opeens financieel niets meer kunnen, geen credit card gebruiken, niet meer pinnen enzovoort.


De recente getuigenis van VN-rapporteur Francesca Albanese schept een ijzingwekkend beeld: een wereld waarin de staat Israël niet alleen op het slagveld, maar ook in de haarvaten van ons dagelijks leven een ongekende macht uitoefent. 

Francesca Albanese is geen voortvluchtige crimineel. Ze is een hooggeplaatste VN-functionaris wiens taak het is om mensenrechten te monitoren.

Toch beschrijft ze een realiteit die doet denken aan de jacht op een belangrijke crimineel: geblokkeerde bankrekeningen, geannuleerde verzekeringen en de onmogelijkheid om een hotel te boeken. Haar misdaad? Het uitspreken van het woord dat de internationale gemeenschap angstvallig probeert te vermijden: genocide.

De boodschap aan de wereld is glashelder: wie de daden van de Israëlische regering bekritiseert, wordt niet alleen politiek aangevallen, maar wordt sociaal en financieel geëxecuteerd. Het is een tactiek die verder gaat dan diplomatie; het is een vorm van modern terrorisme waarbij iemands volledige bestaansrecht als doelwit wordt gekozen.

Het meest schokkende aan deze situatie is niet de actie zelf, maar de oorverdovende stilte die erop volgt. Regeringen die normaal gesproken de mond vol hebben van "vrijheid van meningsuiting" en "de internationale rechtsorde", kijken weg. Ze zijn als de dood.

De angst om de volgende te zijn op de zwarte lijst houdt de wereld in een verlammende houdgreep.

Politici, journalisten en academici weten dat één verkeerde zin het einde van hun carrière kan betekenen. Niet omdat hun argumenten onjuist zijn, maar omdat de financiële en juridische druk die erop volgt onhoudbaar is.

Wat we hier zien, is de "wapening" van het financiële systeem. Banken en creditcardmaatschappijen, vaak onder druk gezet door machtige lobbygroepen en dreigementen met rechtszaken, fungeren als de onofficiële politieagenten van een buitenlandse mogendheid.

Dit creëert een gevaarlijk precedent: als een VN-rapporteur al niet veilig is voor deze vormen van chantage, welk recht heeft de gewone burger dan nog?

We leven in een tijd waarin een land zich kan gedragen als een onaantastbare maffiabaas, die met de ene hand internationale verdragen verscheurt en met de andere hand de critici de financiële keel dichtknijpt.

De wereld kijkt toe hoe de rechtsstaat wordt opgeofferd op het altaar van geopolitieke belangen en diepe angst. Als we toestaan dat degenen die de waarheid spreken worden behandeld als criminelen, dan is de wereldorde niet alleen in een houdgreep geplaatst – dan is ze feitelijk opgehouden te bestaan.

Francesca Albanese:

"Ik kan mijn werkende creditcard niet gebruiken om betalingen te doen, ik kan geen overboekingen maken, mijn zorgverzekering is geannuleerd, ik kan geen hotelreserveringen maken, ik voel me als Pablo Escobar, dit alles omdat ik zei dat Israël genocide pleegt in Gaza."