rsz oorlog met rusland 1Sinds mei 2026 is het conflict in Oekraïne een nieuwe, angstaanjagende fase ingegaan.

Het signaal is onmiskenbaar: Moskou gaat nu vol in de tegenaanval, ongeacht de internationale prijs.



Er is iets veranderd voor wat betreft de oorlog met Rusland. Er is iets gebeurd wat de situatie voorgoed heeft veranderd en niet ten goede voor hen die graag vrede willen.

De oorlogshitsers zijn nog dagelijks bezig om Rusland zoveel mogelijk te provoceren en dat alles onder aanvoering van Zwendelenski die niet weet hoeveel zelfmoord acties hij moet uitvoeren om ook ons uiteindelijk in die oorlog mee te sleuren.

Onze bewindslieden, waarvan sommige denken dat ze het IQ van een banaan bezitten, maar wel heel goed op hoge hakken kunnen lopen, doen driftig mee om dat voor elkaar te krijgen. 
Maar, waardoor is de situatie nu wezenlijk anders geworden?

Dat heeft alles te maken met de destructieve spiraal van de afgelopen dagen.

  • De aanval in Loehansk: De directe aanleiding voor de huidige Russische dreiging is een Oekraïense aanval in de bezette regio Loehansk (Starobilsk). Volgens Rusland werd daar een studentenflat geraakt met tientallen burgerslachtoffers.

  • Inzet van de Oreshnik-raket: Als vergelding heeft Rusland afgelopen weekend een gigantische aanval op Kiev en omstreken uitgevoerd met 600 drones en 90 raketten. Hierbij is voor de derde keer in deze oorlog de Oreshnik ingezet—een hypersone ballistische raket die zo snel gaat dat hij vrijwel niet te onderscheppen is. De inslagen in onder andere Bila Tserkva (regio Kiev) hebben enorme schade aangericht aan de watervoorziening en woonwijken.

  • De aankondiging van 'systematische vernietiging': Het Kremlin heeft nu officieel verklaard dat de legertop start met "systematische aanvallen" op Kiev. Ze claimen dat ze zich richten op defensiebedrijven en 'besluitvormingscentra', maar in de praktijk betekent dit simpelweg dat de hele regio Kiev zich moet voorbereiden op een constante regen van zware raketten.

De discussie over schuldvraagstukken, geopolitieke provocaties en wie er moreel in zijn recht staat, lijkt in de straten van Kiev definitief te zijn ingehaald door de harde wetten van de fysica en militaire escalatie.

Sinds mei 2026 is het conflict in Oekraïne een nieuwe, angstaanjagende fase ingegaan. De tijd van aftasten is voorbij. Rusland heeft de diplomatieke fluwelen handschoen uitgetrokken en is begonnen met wat zij zelf omschrijven als de "systematische vernietiging" van strategische en bestuurlijke doelen in de Oekraïense hoofdstad. Het signaal is onmiskenbaar: Moskou gaat nu vol in de tegenaanval, ongeacht de internationale prijs.

Het pijnlijkste bewijs van deze nieuwe fase werd geleverd tijdens de massale luchtaanval in het weekend van 24 mei 2026.

Met een ongekende inzet van 600 drones en 90 raketten werd Kiev bestookt. Het meest verontrustende onderdeel van dit arsenaal was de hernieuwde inzet van de Oreshnik—een hypersone ballistische middellangeafstandsraket die met een snelheid van Mach 10 (tien keer de snelheid van het geluid) insloeg in Bila Tserkva, net ten zuiden van Kiev.

De Oreshnik is geen gewone raket; het is een politiek en militair mokerslag-wapen. Omdat het projectiel zo snel gaat en ontworpen is om diepgelegen, zwaar versterkte bunkers te pulveriseren, is het voor westerse luchtverdedigingssystemen zoals de Patriot vrijwel onmogelijk te onderscheppen.

Door dit soort zware, nucleair-capabele raketten nu herhaaldelijk in te zetten op het Oekraïense kernland, laat het Kremlin zien dat de drempel voor het inzetten van strategische destructie definitief is verlaagd.

Kort na deze vernietigende klap volgde een diplomatieke ijskast-boodschap.

De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergei Lavrov, nam direct contact op met zijn Amerikaanse ambtgenoot Marco Rubio met een ijzingwekkend advies: evalueer de Amerikaanse ambassade in Kiev zo snel mogelijk.

Tegelijkertijd vaardigde het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken een officiële waarschuwing uit aan alle buitenlandse burgers en diplomaten om de hoofdstad te verlaten en waarschuwde inwoners om weg te blijven bij overheids- en defensie-infrastructuur.

Rusland bestempelt deze 'systematische aanvallen' als een directe vergelding voor recente Oekraïense drone- en raketinslagen op Russisch (bezet) grondgebied, zoals de dodelijke aanval in Loehansk.

Maar in dit stadium is de rechtvaardiging bijzaak geworden.

Wat telt is de operationalisering: Rusland creëert bewust een situatie waarin Kiev onbewoonbaar en onbestuurbaar dreigt te worden gemaakt als de westerse steun en de Oekraïense tegenaanvallen niet stoppen.

Aan de talkshowtafels in het Westen en in de VN-veiligheidsraad wordt nog volop gedebatteerd over internationaal recht, soevereiniteit en oorzaak-gevolgrelaties. Maar voor de defensiestrategen en de burgers onder de rook van de inslagen is die discussie irrelevant geworden.

We kijken niet meer naar een conflict dat zich beperkt tot loopgraven in de Donbas of speldenprikken met lichte drones op elkaars grensregio's.

We kijken naar een grootmacht die besloten heeft om haar zwaarste conventionele middelen in te zetten om een beslissing te forceren.

De inzet van hypersone raketten, de expliciete waarschuwingen aan westerse ambassades en de openlijke aankondiging van constante, systematische bombardementen op de hoofdstad laten zien dat Rusland de handschoen definitief heeft opgepakt.

De situatie is gevaarlijker dan ooit, omdat de ruimte voor de-escalatie volledig is weggeslagen door de brute realiteit van de vallende bommen.