Historisch gezien voelt een volk zich in het algemeen verbonden met hun landelijke publieke omroep.

Wanneer er belangrijke of dramatische gebeurtenissen zijn dan stemt iedereen massaal op de nationale zenders af.

Zo gebeurde dit ook in Griekenland op 27 april 1941 toen omroeper Costas Stavropoulos van de staatsomroep ERT aankondigde dat de Duitsers de bijna verlaten stad Athene waren binnengetrokken. Hij riep mensen op om niet te luisteren naar de toekomstige Nazi radio-uitzendingen en na het spelen van het Griekse volkslied ging de zender uit de lucht.

Dit is ook de enige keer dat de staatsomroep in dat land uit de lucht ging en dat moment staat gegriefd als een traumatische gebeurtenis in het collectieve geheugen. De Griekse identiteit was weg en vervangen door Nazi Duitsland.

Afgelopen dinsdag gebeurde er in de beleving van veel Grieken iets vergelijkbaars. Dat was de dag waarop de Griekse premier Antonis Samaras en zijn regering besloten om de stekker uit de staatsomroep ERT te halen en 2.500 medewerkers te ontslaan. In de vroege ochtend van woensdag waren alle radio- en televisiesignalen verdwenen.

Een groot deel van de Griekse bevolking is dan ook onthutst en woedend en er zijn diverse (grote) stakingen en demonstraties aangekondigd. De staatsomroep werd gesloten als een gebaar naar de bankiers om te laten zien dat Griekenland bezig is om drastisch te snijden in overheidsbedrijven.

In het kader van de volledige desintegratie van een eens trots soeverein onafhankelijk land, naar een grijze arme provincie in het groot Nazi Rijk dat Europa heet, is Griekenland voorloper. Eerst gebeurt het daar, vervolgens gebeurt in andere Zuid Europese landen zoals Spanje en Portugal en uiteindelijk zal het bij ons ook gebeuren.

Wat zich nu voltrekt in Griekenland is veel meer dan alleen bezuinigen. Het is het chirurgisch wegsnijden van de Griekse identiteit. Dat is wat de burgers daar boven alles voelen. Velen ervaren het alsof het opnieuw 27 april 1941 is.

Zoals wij schreven in een eerder artikel:

"De Tweede Wereldoorlog is nooit geëindigd. Men heeft simpelweg de strategie aangepast. En net zoals je de uitgebreide samenwerking kunt traceren tussen grote Amerikaanse bedrijven en de oorlogsmachine van de Nazi’s gedurende de militaire fase van de oorlog, zo kun je dat ook vandaag de dag met Amerikaanse bedrijven die bezig zijn hun bevolking te vernietigen zoals Dow, DuPont, Monsanto en een aantal anderen".

Bron:

Mail