In februari 2008 kwam een groot seksueel kindermisbruikschandaal aan het licht op het eiland Jersey.
Het betrof het vroegere weeshuis Haut de la Garenne waar meer dan vijftig jaar lang kinderen seksueel werden misbruikt, gemarteld en gedood.
Dit incident werd destijds met veel bombarie door de mainstream media gerapporteerd, maar nu, zoveel jaar later, ontstaat er een bekend patroon.
Iemand die nu vanwege haar plannen om een boek te schrijven over wat er allemaal gebeurde op dit Kanaaleiland, Engeland niet meer in mag, is Leah McGrath Goodman, een Amerikaanse journaliste.
Wat zij ondermeer zegt is het volgende:
“Toen ik terugkeerde naar Amerika, laat in 2008, was het voor mij een grote schok toen ik, van afstand, getuige was van het vreselijke kindermisbruikschandaal in Jersey. Dag na dag, week na week, keek ik hoe het hoofd van de plaatselijke politie, Lenny Harper, interviews gaf aan een grote menigte verzamelde internationale pers buiten bij het afgesloten weeshuis Haut de la Geranne. Het leek zo van buitenaf of hij steeds meer schrok over de menselijke resten die zijn team vond.
De eilandbewoners die normaal gesproken rustige mensen zijn waren hevig aangeslagen omdat hun kindertehuis was gebruikt als een seksueel cafetaria voor de rijken en bevoorrechten.
Gedurende het onderzoek maakten overheidsvertegenwoordigers keer op keer duidelijk dat ze tot op de bodem zouden gaan.
En toch, binnen enkele maanden, kwamen Harper en zijn baas Graham Power zwaar onder vuur te liggen door een lastercampagne in de plaatselijke media. Ze ontvingen steun van één man, senator Stuart Syvret, destijds Minister van Gezondheid en één van de meest populaire politici van het eiland. Sindsdien werd ook hij belaagd, werd uiteindelijk ontstlagen en belandde tot twee keer toe in de gevangenis op “flut” aanklachten. De bijbehorende krantenkoppen waren echter des te groter.
Het leek alsof iemand die opkwam voor de kinderen, de slachtoffers, of iemand die van plan was een diepgaand onderzoek in te stellen, heel snel moest vrezen voor zijn of haar leven.
Bewijs wat onder andere gevonden werd in Haut de la Garenne waren beenderen die “vers” waren met vlees er nog aan en tientallen kindertanden met wortel en al op de plek in het gebouw waar de ovens waren. Dit werd allemaal overhandigd aan de nieuwe politiebaas die zijn uiterste best deed om alles te bagatelliseren.
"Als onderzoeksjournalist vond ik het onbegrijpelijk dat zo'n benadering ook maar bij iemand vertrouwen kon opwekken. Het leek erop dat in deze situatie iemand nodig was die naar de hele zaak kon kijken zonder vooroordeel en die niet bang hoefde te zijn om haar eigen hachje te redden".
Echter toen Leah, onderweg naar Jersey, landde op Heathrow in Londen, was dat het einde van haar reis. Ze kwam het land niet in, werd opgesloten, ze mocht geen advocaat bellen en werd om onduidelijke redenen teruggestuurd naar Amerika.
In onderstaand interview met Max Kaiser vertelt ze daarover.
Hier is het zoveelste kindermisbruik doofpotverhaal waar mensen aan de top er werkelijk alles aan doen om ervoor te zorgen dat deze beerputten niet worden geopend.
Jersey, het eiland wat eigenlijk wel en eigenlijk niet bij Engeland hoort. Het eiland waar volgens Leah miljarden Dollars/Euro’s per vierkante kilometer worden bewaard, buiten het zicht van iedereen. Niet voor niets wordt bijvoorbeeld dit eiland door de miljoenen megajachtindustrie als voordelig registratieland gebruikt.
En klaarblijkelijk is het ook het eiland waar de perverse kindermisbruikers ongestoord door kunnen gaan met hun satanische sex- en moordpraktijken.
Bronnen:
Lea McGrath Goodman
Daily Mail