Op sommige punten lijkt het wel alsof de evolutie volledig aan ons voorbijgaat. Dat we als soort, in plaats van vooruit, achteruit evolueren.

Hoe anders is het te verklaren dat wij kijken en toezien hoe onze kinderen worden opgepakt en blootgesteld aan de Middeleeuwse terreur van Bureau Jeugdzorg.

De manier waarop wij als volk toestaan hoe er met onze kinderen wordt omgegaan is een teken dat óf wij geen flauw benul hebben van wat er werkelijk gebeurt óf dat we zo afgestompt en geprogrammeerd zijn dat we alles slikken wat er op ons pad komt.

Geen enkele ouder die liefde voor zijn of haar kind voelt wenst dat het in de klauwen van Bureau Jeugdzorg terechtkomt. Voor díegenen die denken dat het allemaal wel meevalt is dit artikel bedoeld.

Er zijn op deze website intussen al talloze artikelen verschenen over Bureau Jeugdzorg, de dubbele agenda en de schijnbaar onaantastbare machtspositie die dit instituut vertegenwoordigt.

Waar voorheen in ieder geval nog een theoretisch vangnet was in de vorm van een kinderrechter, zal dit binnenkort ook niet meer het geval zijn, waardoor er geen enkele barrière meer bestaat voor de steeds heftiger graaiende handen van Jeugdzorg.

De denkfout die waarschijnlijk nog velen maken is dat dit soort dingen hen niet zal overkomen. “Wij zijn toch geen probleemgezin”. “Wij zijn geen asociaal gezin dat niet goed voor hun kinderen zorgt”.

Word wakker. Want bovenstaande zaken zijn niet noodzakelijkerwijs de criteria waarop je kinderen je worden afgepakt. We hebben onlangs uitgebreid over de situatie bericht van Karen Schrier en haar dochters. Karen is een ontwikkelde beschaafde en goed opgeleide moeder die veel van haar kinderen houdt. En toch, ook zij raakt ze kwijt. Wat haar is overkomen, kan iedere ouder gebeuren.

Hoe het er dan vervolgens in de praktijk uitziet bij Bureau Jeugdzorg kun je ondermeer zien in onderstaande video.

Martin Vrijland is erin geslaagd om binnen te komen bij een instelling waar kinderen terechtkomen die bij hun ouders worden weggehaald. In de video kun je een zestienjarig meisje horen vertellen hoe het er daar aan toe gaat. Ze zit er al bijna 2 jaar "gevangen".

In een instelling die er op het eerste gezicht aan de buitenkant redelijk vriendelijk uitziet en waarvan je geen enkel vermoeden hebt dat daarbinnen een gevangenisregime heerst dat niet zou misstaan in Nazi Duitsland.

De kinderen worden voor een groot deel van de dag opgesloten in een kamer die er vrijwel identiek uitziet als een kleine cel in een huis van bewaring. Koel, kil, zakelijk en efficiënt.

Dat is hun luxe verblijf, want oh wee als ze iets doen wat de leiding (bewakers) niet zint. Bij het minste of geringste “vergrijp” (opstandigheid hoort! bij pubertijd; het is onderdeel van het worden van een zelfstandige volwassene) komen deze kinderen terecht in een isoleercel. 4 witte wanden, geen ramen en geen klok en er wordt niet verteld wanneer je er weer uit mag.

Luister in het tweede deel van de video waarin het meisje vertelt op welke manier ze dit doen. Hoe ze een soort intern alarm hebben dat wordt ingeschakeld als iemand niet snel genoeg meewerkt. Hoe ze vervolgens met tien man je overmeesteren en je door middel van “pijnprikkels” dwingen om naar je nieuwe luxe onderkomen (de isoleercel) te gaan. Het toedienen van pijnprikkels daarvoor heeft het personeel zelfs een speciale opleiding gevolgd. Deze "(kamp)leiding" loopt rond als een soort bodybuilders met een provocerende houding van "kom maar op als je durft".

Nee, dit is geen opname gemaakt in Noord Korea. Deze is gemaakt in Nederland, het land van de schone schijn. Het land dat er ogenschijnlijk vriendelijk uitziet en haar zaakjes goed voor elkaar heeft. Het land dat toestaat dat kinderen één voor één worden opgeslokt door het monster dat Bureau Jeugdzorg heet om te worden misbruikt, getraumatiseerd en geprogrammeerd.

Bron:

Martin Vrijland