Onheilspellende berichten vanuit Wall Street, waar grote beleggingsfondsen steeds vaker 'nee'verkopen aan beleggers die hun geld terug willen.Is dit het begin van een nieuwe kredietcrisis en lopen misschien ook pensioenen groot gevaar?
Overal op sociale media zie je de volgende soort berichten en de vraag is dan ook of mensen zich zorgen moeten maken over het financiële systeem of hun pensioen.
Dit is huiveringwekkend.
— George van Houts 💻📣 (@georgevanhouts) March 12, 2026
Vijf Wall Street private credit funds hebben opnames door klanten gestopt of zwaar beperkt.
Dat betekent: de ingelegde gelden zijn weg.
Verdampt.
Met hoeveel zitten Nederlandse pensioenfondsen in deze "private credit funds"?
Het "invaren" betekent dus… https://t.co/u8X2gR7X4x
Wat is "Private Credit" en waarom is er paniek?
Stel je voor dat een middelgroot bedrijf geld wil lenen. Vroeger gingen ze naar de bank. Maar na de crisis van 2008 werden banken heel streng. In dat gat sprongen de Private Credit Funds: grote zakken geld van rijke beleggers en pensioenfondsen die direct aan bedrijven lenen.
Het probleem nu: Jarenlang was de rente bijna nul en leek dit "gratis geld". Nu de rente in 2026 fors hoger ligt, kunnen veel van die bedrijven de rente niet meer betalen. Beleggers zien de bui hangen en willen hun geld massaal terughalen. Maar omdat dat geld vastzit in leningen aan bedrijven, kunnen die fondsen niet zomaar "pinnen". Ze doen de deur op slot (gating) om een totale instorting te voorkomen.
De timing van deze financiële stress is niet toevallig. De recente militaire escalatie tussen Israël, de VS en Iran (maart 2026) werkt als een brandversneller op de wereldmarkt, waardoor beleggers bang worden en proberen hun geld terug te halen.
De Straat van Hormuz, de belangrijkste "kraan" voor de wereldwijde olie- en gasvoorziening, is deels geblokkeerd. De olieprijs is richting de $100-150 per vat geschoten.
Hogere olieprijzen betekenen dat alles — van je boodschappen tot je energierekening — weer duurder wordt. Dit dwingt centrale banken om de rente hoog te houden of zelfs verder te verhogen.
In tijden van oorlog willen beleggers geen "moeilijke leningen" in vage fondsen; ze willen goud of contanten. Die vlucht uit de private fondsen veroorzaakt de blokkades die we nu zien.
Wat betekent dit voor Nederland?
Nederlandse pensioenfondsen (zoals ABP en PFZW) hebben de afgelopen jaren miljarden in deze private credit-markt gestopt om extra rendement te maken.
Het goede nieuws: Je pensioen is niet "verdampt". Pensioenfondsen beleggen voor de lange termijn (30-40 jaar) en hoeven niet, zoals die particuliere beleggers op Wall Street, morgen hun geld terug te hebben. Ze kunnen de storm uitzitten.
Het slechte nieuws: Als deze crisis aanhoudt en de oorlog in het Midden-Oosten de wereldeconomie afremt, vallen de rendementen tegen. Dat kan betekenen dat je pensioen in 2027 minder hard meestijgt met de prijzen (indexatie).
Waar gaat het naar toe?
Als de situatie in het Midden-Oosten blijft escaleren, stevenen we af op een scenario van stagflatie: een economie die niet groeit, terwijl de prijzen (inflatie) door de energieprijzen wel hard stijgen.
In de financiële wereld zal dit leiden tot een "Grote Schoonmaak". De fondsen die te veel risico hebben genomen met slecht geleidde bedrijven, zullen omvallen. Het systeem als geheel (de gewone banken) staat er echter sterker voor dan in 2008, omdat zij dit keer niet degenen waren die de riskante leningen verstrekten.
Er is geen reden om direct naar de bank te rennen om je spaargeld op te halen, maar de "gouden tijden" van makkelijk rendement op Wall Street zijn voorlopig voorbij.
De wereld houdt de adem in voor de olieprijs; dát is op dit moment de belangrijkste meter voor onze economische toekomst.


