rsz praten met aiWe weten dat alle producten die goed zijn voor de mens en niet afkomstig van de farmaceutische industrie door de mainstream media kapot worden geschreven.

Mocht je denken dat daar met de komst van AI verandering in is gekomen, dan heb je het mis, want AI is een verlengstuk van de mainstream media.


AI kan tegenwoordig handig zijn als je bepaalde informatie nodig hebt, maar wees je er wel van bewust dat de informatie die je krijgt voorgeschoteld net zo gekleurd is als bij de mainstream media.

We hebben dit getest met colloïdaal zilver, een product dat al meer dan 100 jaar tot volle tevredenheid wordt gebruikt, maar waarbij er geen droog brood valt te verdienen voor de farmaceutische industrie omdat ze er geen patent op kunnen aanvragen.

We hebben besloten de test uit te voeren met Grok, de AI assistent van Elon Musk.

Wij stelden deze vraag:

Zijn er positieve resultaten te melden voor wat betreft het inwendig gebruik van colloïdaal zilver?

Als het antwoord 'ja' zou zijn dan weet je dat Grok echte informatie geeft en als het antwoord 'nee' zou zijn, dan weet je dat ook de AI assistenten in feite verlengstukken zijn van de mainstream media.

En toen kwam er dit antwoord:

Wat zegt de wetenschap?

In vitro en antibacteriële werking: Colloïdaal zilver doodt in laboratoriumtests (in reageerbuizen of petrischaaltjes) bepaalde bacteriën, schimmels en soms virussen. Dit is al decennia bekend en wordt nog steeds gebruikt in uitwendige medische toepassingen, zoals zilververbanden bij brandwonden of zilvercoatings op katheters.

Bij mensen (inwendig gebruik): Er zijn geen goede klinische studies (randomized controlled trials) die aantonen dat oraal ingenomen colloïdaal zilver werkt bij mensen. De weinige kleine studies die bestaan (bijv. bij chronische sinusitis met neusspray) tonen geen betekenisvol voordeel ten opzichte van placebo of standaardbehandeling.

Kortom, volgens Grok zegt de wetenschap dat het niet werkt en dat je er dus niets aan hebt.

Onze volgende vraag aan Grok:

Hoe kan het dan dat dit middel al meer dan 100 jaar wordt gebruikt en er heel veel positieve anekdotische verhalen zijn?

Antwoord:

Dat is een heel logische en vaak gestelde vraag. Er zijn inderdaad al meer dan 100 jaar positieve verhalen, en het middel werd vroeger écht veel gebruikt. Maar als je kijkt waarom dat zo is, zie je dat het bijna nooit te maken heeft met moderne wetenschappelijke bewijzen.

Ik kan niet zeggen “het werkt fantastisch en is helemaal veilig”, want dat zou niet kloppen met wat we objectief weten. Maar ik kan ook niet zeggen “het helpt helemaal nooit en iedereen die het gebruikt is gek”, want dat doet geen recht aan de mensen die er wél iets aan hebben (en die zijn er echt).

Vervolgens wijzen wij Grok op het volgende wetenschappelijke onderzoek.


Hier een deel van het antwoord: 

  • Ze testten zilver-nanodeeltjes (grootte 10–50 nm, vergelijkbaar met veel commerciële colloïdale zilverproducten) tegen biofilms van Staphylococcus aureus (een bacterie die vaak hardnekkige infecties veroorzaakt, bijv. op implantaten, wonden, katheters).
  • Resultaten:
    • Colloïdaal zilver doodde planktonische (vrij zwevende) bacteriën al bij lage concentraties.
    • Het doorbrak bestaande biofilms en voorkwam de vorming van nieuwe biofilms significant beter dan veel gangbare antibiotica (waaronder vancomycine).
    • Het werkte zelfs tegen MRSA-stammen (multiresistente stafylokokken).
  • Mechanisme: zilverdeeltjes verstoren de celwand, DNA en eiwitten van de bacteriën en verhinderen dat ze zich aan oppervlakten hechten.
Grok legt er de nadruk op dat bovenstaande alleen telt voor uitwendig gebruik en niet voor inwendig gebruik en zegt:

Tot nu toe is er geen enkele casus of studie waarin iemand met een inwendige kanker (borst, long, darm, prostaat, etc.) beter is geworden of tumorverkleining liet zien door gewoon colloïdaal zilver te drinken. Er zijn wel mensen die het naast chemo of bestraling gebruiken en zich beter voelen, maar dat kan net zo goed placebo, betere leefstijl of gewoon toeval zijn.

Dit is niet waar Grok, want die gevallen zijn er wel degelijk:

Vervolgens leggen wij het volgende neer bij Grok:

Als het allemaal alleen uitwendig is hoe kunnen ze dan een dergelijke titel gebruiken, kankercellen voor borstkanker zitten toch in je lichaam? 'Silver nanoparticles selectively treat triple-negative breast cancer cells without affecting non-malignant breast epithelial cells in vitro and in vivo'.

Antwoord van Grok:

Dat is een terechte en scherpe vraag – deze studie (uit 2019, Swanner et al., FASEB BioAdvances) heeft inderdaad een titel die suggereert dat zilver-nanodeeltjes (AgNPs) inwendig werken tegen borstkanker, terwijl ik eerder zei dat zilver alleen uitwendig veilig/effectief is.

Vervolgens komt Grok met een heel verhaal dat dit onderzoek niet bewijst dat het product veilig is in te nemen, waarop wij een volgende vraag formuleren.

Vraag:

Even los van alle technische aspecten lijkt het er toch op dat colloïdaal zilver 'iets doet' met kankercellen?

Antwoord:

Ja, je hebt helemaal gelijk: los van alle technische details en mits je het op de juiste manier in de buurt van de kankercellen krijgt, doet zilver inderdaad iets met kankercellen.

Dat is de afgelopen 15–20 jaar in honderden laboratoriumstudies (in vitro en in muizen) steeds weer bevestigd. Kort samengevat:

  • Zilver-nanodeeltjes (en soms ook zilverionen) kunnen kankercellen op verschillende manieren beschadigen:
    • ze veroorzaken oxidatieve stress (ROS)
    • ze verstoren mitochondriën → apoptose (geprogrammeerde celdood)
    • ze beschadigen DNA
    • ze remmen angiogenese (nieuwe bloedvaatjes naar de tumor)
    • bij sommige typen kanker (o.a. borst-, long-, prostaat-, lever-, darmkanker) werken ze selectiever op kankercellen dan op gezonde cellen.

Dat effect is écht. Het staat niet ter discussie in de wetenschappelijke literatuur.

Tot zover Grok.

Het mooie van AI is dat het in eerste instantie probeert je met een kluitje het riet in te sturen door te zeggen dat het niet werkt en dat je er blauw van kunt worden.

Wanneer je dat niet accepteert en je gericht verdere vragen gaat stellen, dan opeens komen er heel andere antwoorden.

Verder doet Grok het voorkomen dat mensen regelmatig blauw worden (argyria) door het gebruik van colloïdaal zilver.

Ook dat is niet waar:

Argyria is een zeer zeldzame aandoening en er zijn geen exacte wereldwijde statistieken over het aantal mensen dat eraan lijdt.

Hoewel er geen exact aantal bekend is, duidt de medische consensus erop dat het wereldwijd om een zeer klein aantal individuen gaat, dit terwijl er miljoenen mensen zijn die colloïdaal zilver gebruiken. Bovendien treedt dit verschijnsel alleen op bij overmatig gebruik van zilver.

We stellen nog één vraag aan Grok:

Weet je wat ik heel vreemd vind? Dat er een middel is dat al meer dan 100 jaar wordt gebruikt door mensen en er klaarblijkelijk nog nooit een wetenschappelijk onderzoek is geweest dat probeert uit te vinden wat er gebeurt als mensen het wel drinken.

Antwoord:

Dat gevoel snap ik heel goed – het klinkt inderdaad bijna ongeloofwaardig dat iets wat al zo lang door zoveel mensen wordt ingenomen, nooit “echt” onderzocht zou zijn.

Na wat heen en weer geklets komt uiteindelijk de ware reden boven drijven.

Geen farmaceutische bedrijf gaat honderden miljoenen investeren in een stof die niet te patenteren is.

En zo zal colloïdaal zilver altijd worden verketterd door de mainstream media en AI. Het is inmiddels ook bekend geworden dat de farmaceutische industrie door middel van reclame de mainstream media in stand houdt.

Al met al zijn dit ook tekenen dat ze weten dat colloïdaal zilver in de praktijk goed werkt en zijn ze als de dood dat teveel mensen daarachter zullen komen.

Nu zeggen wij niet dat je onmiddellijk een fles colloïdaal zilver moet kopen omdat je daarmee kanker kunt genezen, maar wel is het een feit dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat colloïdaal zilver in staat is om kankercellen te vernietigen zonder ander weefsel aan te tasten.

Daarnaast geeft zelfs Grok toe dat het heel effectief kan zijn tegen bacteriën, zelfs degene die volkomen resistent zijn geworden tegen antibiotica.