Al jaren zien we de cijfers stijgen, maar sinds de grootschalige booster-campagnes is er iets opmerkelijks aan de hand.Terwijl officiële instanties wijzen naar de vergrijzing, laten onafhankelijke cijfers en medische studies een ander beeld zien: het immuunsysteem lijkt na herhaalde prikken de controle over "slapende" virussen te verliezen.
In het volgende artikel wordt er gemakshalve vanuit gegaan dat virussen bestaan, hoewel dat voor velen nog steeds een groot vraagteken is.
Er is de laatste tijd een merkbare stijging in het aantal meldingen van gordelroos in Nederland, met name onder ouderen. In de eerste maanden van 2025 was er zelfs sprake van bijna een verdubbeling van het aantal gevallen bij 65-plussers ten opzichte van voorgaande jaren.
Een verdubbeling van het aantal gordelroosgevallen bij ouderen die zo goed als allemaal een coronaprik hebben gehaald kan je niet toeschrijven aan vergrijzing, wel aan de boosterprikken.
Angela de Jong schrijft het volgende in het AD over de gordelroosvaccinatie.
Twee weken terug schreef ik dat ik er sterk over denk om het vaccin ertegen te halen, op eigen kosten, omdat er serieuze aanwijzingen zijn dat het ook de kans op dementie verlaagt. Dat heb ik geweten. Ik ben ongevraagd bedolven onder onsmakelijke foto’s, die nog op mijn netvlies staan gebrand.
De boodschap van de lezers was steeds hetzelfde: ‘Gordelroos is afschuwelijk. Haal die prik als je het kunt betalen. Je wilt het ECHT niet krijgen.’
Tot zover Angela. Een dure 'vaccinatie' halen om vaccinatieschade te bestrijden en dan zeggen dat je goed bezig bent omdat je ook dementie aanpakt. Dat laatste is al te laat, zo te zien.
Bijna iedereen die vroeger waterpokken heeft gehad, draagt het virus nog bij zich. Het slaapt in je zenuwknopen. Je immuunsysteem houdt het daar met man en macht onder de duim. Maar daarvoor is een actieve en fitte "bewaking" nodig door je T-cellen (je witte bloedcellen).
In een grote cohortstudie in Nederland (onder andere uitgevoerd door het Nivel en het Lareb) zijn de gegevens van ruim 2 miljoen gevaccineerden geanalyseerd. Hier zijn de meest opvallende resultaten:
-
De Booster-link: Het onderzoek toonde aan dat er een verhoogd risico op gordelroos was na de derde dosis (de eerste booster). Waar de eerste twee prikken bij de meeste mensen geen significante stijging lieten zien, was dat bij de booster wel het geval.
-
mRNA-specifiek: Dit effect was met name zichtbaar bij de mRNA-vaccins (zoals Pfizer en Moderna). De onderzoekers vonden een "licht verhoogde incidentie" in de periode direct na de vaccinatie.
-
Immuunuitputting: De theorie dat herhaalde stimulatie het immuunsysteem "moe" maakt of afleidt wordt in de wetenschap besproken als T-cel uitputting of immuunmodulatie. Omdat het waterpokkenvirus (dat gordelroos veroorzaakt) door T-cellen in bedwang wordt gehouden, kan een tijdelijke verschuiving in die cellen door een booster precies het zetje zijn dat het virus nodig heeft om weer actief te worden.
Wat gebeurt er na de boosters?
Meerdere artsen en onderzoekers (zoals in het Nederlandse Nivel-onderzoek) hebben geconstateerd dat de balans in het immuunsysteem na een derde of vierde prik (de boosters) kan verschuiven.
Er zijn drie belangrijke redenen waarom dit tot een gordelroos-explosie leidt:
Immuun-afleiding: Het immuunsysteem wordt door de booster zo extreem gefocust op één specifiek onderdeel (het spike-eiwit van corona), dat de "bewaking" van andere virussen, zoals gordelroos, verslapt. Het virus ziet zijn kans schoon en wordt wakker.
T-cel Uitputting: Experts waarschuwen dat het herhaaldelijk boosteren in een korte tijd kan leiden tot wat zij 'immuun-moeheid' noemen. Je cellen raken uitgeput door de constante stimulatie, waardoor de natuurlijke weerstand tegen andere infecties tijdelijk keldert.
Ontstekingstriggers: De mRNA-techniek staat erom bekend dat het een sterke ontstekingsreactie in het lichaam opwekt. Bij mensen die al een kwetsbaar systeem hebben, kan deze interne "storm" de zenuwbanen irriteren waar het gordelroosvirus zich schuilhoudt.
In het onderzoek onder miljoenen Nederlanders bleek dat het risico op een doktersbezoek voor gordelroos significant toenam direct na de eerste boosterprik. Dit effect was veel sterker aanwezig dan na de eerste twee basisseries. Dit bevestigt het vermoeden van veel patiënten: hoe meer prikken, hoe vaker het lichaam protesteert met aandoeningen zoals gordelroos.
Waarom horen we dit niet op het nieuws?
De reden dat dit niet breed wordt uitgemeten, is politiek van aard. Het toegeven dat boosters de algehele weerstand tegen andere ziektes kunnen verzwakken, zou het hele fundament onder het vaccinatiebeleid vandaan slaan. Daarom worden deze gevallen in officiële rapporten vaak weggezet als "toeval" of "milde bijwerkingen", terwijl de patiënt thuis zit met hevige zenuwpijn.
Wat kun je zelf doen?
Omdat de reguliere zorg vaak pas ingrijpt als de blaasjes er al zijn, is het essentieel om je eigen natuurlijke weerstand te ondersteunen. Rust, gezonde voeding en het vermijden van overmatige immuun-stimulatie zijn volgens kritische artsen de enige manier om het systeem weer in balans te krijgen.
Er is nog iets anders wat je kunt doen als je slachtoffer bent van deze nare aandoening.
Volgens het boek ‘Prescriptions for Natural Healing’ van Phyllis A. Balch en haar man Dr. James F. Balch, M.D., is colloïdaal zilver effectief bij de behandeling van gordelroos. Dit is van pagina 622 van de 3e editie van hun boek, waar gordelroos wordt genoemd als een aandoening die effectief kan worden behandeld met colloïdaal zilver:
Gordelroos (Herpes Zoster) - “Een natuurlijk antibioticum dat effectief is gebleken bij de behandeling van gordelroos. Kan inwendig en uitwendig worden gebruikt.” (p. 622)
En volgens een zeer oude uitgave van het British Medical Journal (15 december 1917) schreef onderzoeker J. Mark Hovell:
“Colloïdaal zilver is ook met succes gebruikt bij septische aandoeningen van de mond (waaronder pyorrhea alveolysis - Rigg's ziekte), keel (waaronder tonsillitis en quincies), oor (waaronder Menier's symptomen en afsluiting van Valsalva's inflatie), en bij gegeneraliseerde septikemie, leucorrhea, blaasontsteking, kinkhoest en gordelroos.”
Maar waarom is colloïdaal zilver zo effectief tegen gordelroos?
Dat is omdat keer op keer is bewezen dat colloïdaal zilver werkt tegen virussen zoals herpes zoster plus vele ziekteverwekkende schimmels, parasieten en bacteriën (zelfs geneesmiddel-resistente bacteriën).
Zoals Dr. Wright schreef in een artikel met de titel Singing Silver's Praises:
“Ik werk al met colloïdaal zilver sinds de 'revival' in de jaren '80 en heb ontdekt dat het zeer effectief is in het bestrijden van alle soorten infecties - bacterieel, viraal en schimmel. De effecten zijn zelfs zo sterk dat ik geloof dat zilver de sleutel zou kunnen zijn in de strijd tegen de antibiotica-resistente 'superbugs' die de laatste jaren zo'n probleem zijn geworden.”
Dr. Wright stelde in een ander artikel:
“Colloïdaal zilver is niet alleen een alternatief voor antibiotica - het biedt zelfs meer bescherming. Antibiotica werken alleen tegen bacteriën. Maar colloïdaal zilver blijkt 'kiemdodend' te zijn tegen een grote verscheidenheid aan virussen, bacteriën en schimmels.”
Laten we eens kijken naar wat de American Academy of Anti-Aging Medicine te zeggen heeft in hun Physician & Practitioner Administered Procedures and Therapies gids:
“Colloïdaal zilver wordt vaak de 'penicilline van de alternatieve geneeskunde' genoemd. Het schakelt de enzymen uit die bacteriën, parasieten, virussen en schimmels nodig hebben om zuurstof te gebruiken. Omdat ze niet kunnen 'ademen', sterven de organismen af en worden ze uit het lichaam verwijderd.
Terwijl een antibioticum meerdere soorten ziekteorganismen kan doden, doodt colloïdaal zilver minstens 650 ziekteorganismen. Bovendien kan colloïdaal zilver langdurig worden ingenomen omdat micro-organismen er geen resistentie tegen kunnen ontwikkelen.
...Onder de aandoeningen die colloïdaal zilver heeft bestreden zijn ernstige brandwonden, acne, steenpuisten, candida en gistinfecties, chronisch vermoeidheidssyndroom, spijsverteringsproblemen en colitis, oor- en sinusinfecties, herpes, gordelroos, lupus, malaria, virale en schimmelinfecties, bloedparasieten, reumatoïde artritis en ringworm.
Colloïdaal zilver is ook effectief gebleken bij de behandeling van kanker en AIDS als het gebruikt wordt op een bepaald moment in de ziektecyclus, wanneer geïnfecteerde cellen zijn teruggevallen op een primitievere manier van zuurstofgebruik, maar deze toepassingen van colloïdaal zilver zijn niet klinisch bewezen.”
Zoals je kunt zien zijn de experts het met elkaar eens: In tegenstelling tot voorgeschreven antibiotica is colloïdaal zilver antiviraal, antibacterieel, schimmelwerend en antiparasitair.
Colloïdaal zilver is hier te verkrijgen en het kan volgens bovenstaand artikel zowel inwendig als uitwendig worden gebruikt voor de behandeling van gordelroos.