rsz drinkwater vruchtbaarheid 1Keer op keer wordt ons verzekerd dat ons drinkwater veilig is, maar ook iedere keer komen er onaangename verrassingen naar buiten. 


Zoals in Australië waar de gezondheidsinstanties met een advies komen wat mensen wel aan het nadenken zet.


In juni 2025 heeft de National Health and Medical Research Council (NHMRC) in Australië de officiële richtlijnen voor PFAS in drinkwater drastisch aangescherpt.

De toegestane limieten werden verlaagd omdat recent onderzoek uit 2024/2025 wijst op mogelijke verbanden tussen PFAS-blootstelling en gezondheidsproblemen, waaronder een verminderde vruchtbaarheid en risico's tijdens de zwangerschap.

Experts en vruchtbaarheidsklinieken adviseren koppels met een kinderwens nu vaker om water te filteren (bijv. met een actief koolfilter) als een preventieve maatregel, omdat de foetus en de reproductieve gezondheid extra gevoelig kunnen zijn voor deze stoffen.

Er is in Australië grote bezorgdheid over chemicaliën (PFAS) in het water en hun effect op de vruchtbaarheid. Dit is gebaseerd op nieuwe wetenschappelijke inzichten en strengere normen uit 2025.
In vrijwel al het Nederlandse kraanwater worden kleine hoeveelheden PFAS gemeten. Dit komt doordat deze stoffen overal in het milieu zitten (in de grond en in rivieren zoals de Rijn en de Maas).

Echter, waar men in Australië de burgers waarschuwt en adviseert zelf maatregelen te nemen, zo is dat bij ons niet het geval. Men gaat er vanuit dat de hoeveelheden dermate klein zijn dat het geen kwaad kan.

Een derde van het drinkwater in Nederland komt van oppervlaktewater. In dit water worden steeds meer nieuwe chemische stoffen gevonden. Het RIVM beoordeelde voor 65 stoffen of deze invloed kunnen hebben op de kwaliteit van drinkwater. Van vijf stoffen zijn de concentraties in het oppervlaktewater nu al hoger dan de grenswaarde voor drinkwater. Ook zijn deze stoffen niet eenvoudig uit het water te verwijderen.

Voor meer informatie hierover verwijzen wij naar dit eerdere artikel.

Maar, ook bij ons begint de discussie op gang te komen omdat we nu weten dat PFAS al bij zeer kleine hoeveelheden invloed kunnen hebben op het immuunsysteem en de vruchtbaarheid.

Wetenschappers wijzen steeds vaker op de risico's van PFAS voor de voortplanting, zelfs bij concentraties die we voorheen als "verwaarloosbaar" beschouwden.

In 2025 en begin 2026 is hierover veel nieuwe informatie naar buiten gekomen, wat ook de basis vormde voor de onrust in Australië.

Hier zijn de belangrijkste details uit recent onderzoek (zoals van de NHMRC in Australië en internationale meta-analyses van de ASRM):

Onderzoek uit 2024 en 2025 bevestigt dat PFAS-stoffen werken als hormoonverstoorders. De belangrijkste effecten die bij lage doses zijn waargenomen:

Vrouwelijke vruchtbaarheid:

PFAS kan de hormoonbalans in de eierstokken verstoren. Studies tonen aan dat vrouwen met hogere PFAS-waarden in hun bloed er gemiddeld langer over doen om zwanger te worden. Ook is er een link gevonden met een lagere "eicelreserve" (het aantal beschikbare eicellen).

Mannelijke vruchtbaarheid:

Bij mannen is een verband gezien met een lagere spermakwaliteit en een verstoorde testosteronspiegel.

IVF-trajecten:

Onderzoek in vruchtbaarheidsklinieken wees uit dat vrouwen met meer PFAS in hun lichaam een kleinere kans hebben op een succesvolle bevruchting na een IVF-behandeling.

Waarom is er nu pas zoveel ophef over? Dat komt door het inzicht dat PFAS bio-accumuleert.

Zelfs als je elke dag maar een piepkleine hoeveelheid (nanogrammen) binnenkrijgt via water, breekt je lichaam dit nauwelijks af.

Hierdoor bouwt de concentratie in je bloed over jaren heen op.

Wetenschappers hebben ontdekt dat de drempelwaarde waarbij het immuunsysteem en de voortplantingsorganen last krijgen, veel lager ligt dan we 10 jaar geleden dachten.

Een cruciale bevinding uit recentere studies (gepubliceerd in o.a. Reproductive Facts) is dat PFAS niet alleen in het bloed blijft, maar ook is aangetroffen in:

Follikelvloeistof: De vloeistof die de eicel omringt.

De placenta: PFAS kan de barrière passeren en de foetus direct bereiken.

Moedermelk: Wat zorgt voor vroege blootstelling bij baby's.

In juni 2025 heeft de Australische gezondheidsraad (NHMRC) de richtlijn voor PFOS in drinkwater verlaagd naar 8 nanogram per liter (voorheen was dit veel hoger). De media pikten dit op als een waarschuwing voor koppels, omdat de nieuwe norm specifiek bedoeld is om de meest kwetsbare groepen (zoals zwangeren en ongeboren kinderen) te beschermen tegen de effecten op de lange termijn.

De consensus in 2026 is dat PFAS geen "acuut vergif" is (je wordt niet direct ziek van een glas water), maar een chronische belasting.

Voor koppels die moeite hebben met zwanger worden, kan het elimineren van PFAS uit drinkwater een van de weinige factoren zijn waar ze zelf directe controle over hebben, vandaar het advies om te filteren.