rsz ziek zwak en misselijkNog nooit eerder hebben we een bevolking gehad die zo ziek was als de huidige.

Als we in 1988 hadden geluisterd naar Eustace Mullins, dan was het misschien nooit zover gekomen.



Nederland telt ongeveer 10,9 miljoen mensen met één of meer chronische aandoeningen. Dit komt neer op ongeveer 60% van de totale bevolking. Onder een chronische aandoening wordt een ziekte verstaan waarbij over het algemeen geen uitzicht is op volledig herstel.

Laat dat even goed inzinken. Meer dan de helft van de bevolking loopt rond met een ziekte, waarbij geen uitzicht op genezing mogelijk is.

Nu hoef je geen raketgeleerde te zijn om te beseffen dat er geen enkele natuurlijke populatie met een dergelijk hoog ziektecijfer rond loopt, tenzij ze bewust ziek worden gemaakt.

Ziek gemaakt door een industrie die claimt ons beter te willen maken.

Iemand die ons daar al in 1988 voor waarschuwde was Eustice Mullins die het boek schreef: 'Murder by injection'.

Murder by Injection is een boek uit 1988 waarin de Amerikaanse auteur Eustace Mullins een kritische geschiedenis en analyse beschrijft van de moderne medische industrie, met een specifieke focus op de Verenigde Staten. Het centrale thema van het boek is dat de gezondheidszorg, de farmaceutische industrie en de medische regelgeving in de 20e eeuw zijn gemonopoliseerd door een kleine groep elitaire belangen, met name de Rockefellers en aanverwante financiële netwerken.

Mullins betoogt dat dit monopolie niet is opgezet om de volksgezondheid te verbeteren, maar om winst te maximaliseren en sociale controle uit te oefenen. Hieronder volgen de belangrijkste hoofdlijnen en argumenten uit het boek.

Het boek beschrijft hoe aan het begin van de 20e eeuw de Amerikaanse medische wereld werd hervormd. Mullins wijst naar de financiering van de General Education Board (opgericht door John D. Rockefeller) en de Carnegie Foundation. In 1910 publiceerde Abraham Flexner in opdracht van hen het zogenaamde 'Flexner Report'.

Volgens Mullins leidde dit rapport tot het systematisch sluiten van medische opleidingen die zich richtten op natuurlijke geneeswijzen, homeopathie en kruidengeneeskunde. Alleen scholen die voldoen aan de criteria van de chemische en farmaceutische benadering kregen nog financiering en erkenning. Hierdoor kreeg de American Medical Association (AMA), in samenwerking met de farmaceutische industrie, de exclusieve controle over de medische licenties en het curriculum.

Mullins wijdt een aanzienlijk deel van het boek aan de AMA en met name aan de Joodse Morris Fishbein, die decennialang een leidende figuur binnen de organisatie was. De auteur stelt dat de AMA functioneerde als een kartel dat onafhankelijke artsen censureerde, alternatieve behandelwijzen onderdrukte en ervoor zorgde dat alleen door de farmaceutische industrie goedgekeurde medicijnen en methoden (zoals chirurgie en chemische preparaten) legaal mochten worden toegepast.

De titel Murder by Injection verwijst rechtstreeks naar Mullins' visie op verplichte of breed gesteunde vaccinatieprogramma's. In het boek stelt hij dat vaccins giftige stoffen bevatten en dat ze niet verantwoordelijk zijn voor het uitroeien van infectieziekten (wat hij toeschrijft aan verbeterde hygiëne en voeding). In plaats daarvan stelt hij dat vaccinaties chronische ziekten veroorzaken, waardoor de bevolking levenslang afhankelijk wordt van medische behandelingen en farmaceutische producten, wat de industrie miljardenwinsten oplevert.

Mullins onderzoekt hoe de medische industrie omgaat met grote ziekten zoals kanker. Hij stelt dat instanties zoals de Food and Drug Administration (FDA), de American Cancer Society (ACS) en het National Cancer Institute (NCI) nauw verweven zijn met de farmaceutische industrie.

Volgens de auteur worden goedkope, natuurlijke of alternatieve kankerbehandelingen actief tegengewerkt en gecriminaliseerd, omdat er aan preventie of natuurlijke genezing geen geld te verdienen valt. Hij beschrijft de gevestigde behandelingen (zoals chemotherapie en bestraling) als winstgevend maar destructief.

Het boek bevat hoofdstukken over de introductie van fluoride in het openbare drinkwater. Mullins stelt dat fluoridering niet is ingevoerd om tandbederf tegen te gaan, maar als een manier voor de chemische en aluminiumindustrie (waaronder bedrijven gelieerd aan de familie Mellon) om van hun giftige industriële afvalproducten af te komen.

Tevens stelt hij dat fluoride een verdovend of kalmerend effect heeft op de menselijke hersenen, wat door overheden zou worden gebruikt om de bevolking volgzamer te maken.

Tot slot koppelt Mullins het medische monopolie aan zijn bredere theorieën over internationale bankiers en de Federal Reserve (het centrale bankenstelsel van de VS, waar hij eerder ook een boek over schreef).

Hij stelt dat dezelfde internationale bankiersfamilies die de financiële sector controleren, ook de eigendomsrechten bezitten van de grootste farmaceutische bedrijven (zoals de destijds invloedrijke I.G. Farben-opvolgers en Amerikaanse chemische giganten).

Gezondheidszorg wordt in deze visie gebruikt als een geopolitiek instrument voor bevolkingscontrole en economische uitbuiting.