rsz ebola afrikaJe hebt twee soorten nieuws, het nieuws dat je hoort en ziet via de reguliere media en het nieuws wat je rechtstreeks hoort van mensen.

En dan blijkt er toch wel een heel groot verschil tussen de berichten die je hoort.




Je ziet ze dagelijks voorbij komen, de koppen in de media. En dan hebben we het over de 'zorgwekkende' toestand in Afrika en hoe dit steeds meer uit de hand lijkt te lopen.

Daarom vandaag berichten van twee verschillende fronten.

Hier eerst de berichten zoals die door de mainstream media worden verspreid.

Het is een buitengewoon zorgwekkende en complexe situatie in de Democratische Republiek Congo (DRC) en buurland Oeganda. De zorgen die Artsen zonder Grenzen (AzG) uit over de ongekende snelheid van deze uitbraak zijn helaas volkomen terecht.

Hier zijn de belangrijkste factoren die de bestrijding op dit moment zo ontzettend lastig maken:

1. De Bundibugyo-variant heeft geen vaccin

Het grootste medische struikelblok is de boosdoener zelf: het Bundibugyo-virus.

  • Bij recente ebola-uitbraken (zoals de grote uitbraak in Oost-Congo tussen 2018 en 2020) kon men effectief gebruikmaken van het Ervebo-vaccin.

  • Dit vaccin is echter specifiek ontwikkeld voor de Zaire-variant en biedt geen bescherming tegen de Bundibugyo-variant. Hulpverleners moeten hierdoor terugvallen op 'klassieke' bestrijding: strikte isolatie, contactonderzoek, ondersteunende medische zorg en veilige begrafenissen.

2. Een "catastrofale botsing" met conflict en honger

    De provincies Ituri en Noord-Kivu behoren tot de meest instabiele regio's ter wereld. WHO-baas Tedros Ghebreyesus waarschuwde bij zijn aankomst in Bunia dat het virus zich verspreidt in een gebied waar actieve gevechten plaatsvinden tussen verschillende militiepercepties.

    • Wantrouwen: Door jarenlang conflict is het wantrouwen richting autoriteiten en buitenlandse hulporganisaties in sommige dorpen groot. Dit maakt het voor teams levensgevaarlijk en soms onmogelijk om contacten op te sporen.

    • Ondervoeding: De regio kampt met extreme voedselonzekerheid. Mensen die verzwakt zijn door honger hebben een aanzienlijk lagere weerstand, waardoor het virus sneller om zich heen grijpt en harder toeslaat.

    3. Regionale en internationale verspreiding

      Omdat het grensgebied tussen de DRC en Oeganda erg poreus is en er veel handelsverkeer is, heeft het virus de grens al overgestoken naar Oeganda (met besmettingen in onder andere de hoofdstad Kampala). De WHO heeft de uitbraak niet voor niets direct uitgeroepen tot een internationale noodsituatie (PHEIC), om wereldwijde financiering en coördinatie snel op gang te krijgen.

      En dan nu een ander soort bericht. Een bericht van een dame die al langere tijd in Congo verblijft en onder andere het volgende zegt:

      'Er is hier geen ebola. Iedereen is gewoon bezig met het dagelijks leven en niemand is in paniek'.

      'De enige plek waar je ebola tegenkomt is op sociale media en bij de internationale pers'. 

      Dus, wat is de waarheid?

      De paniekverhalen in de media, of iemand die ter plaatse is en zegt dat niemand daar iets merkt van ebola.

      Wie het weet mag het zeggen.

      She's been there for several months. She sees the reality with her own eyes. And meanwhile, the international media keep spreading fear. Question: How many times have they already lied to us about "epidemics" that only existed in the headlines? Share this video while it's still up.