Titanic moest zinken  Eén ding lijkt zeker als je wat dieper in het verhaal van de Titanic duikt.

Dit schip mocht nooit aankomen in New York.



Zoals wij inmiddels weten is er geschiedenis en er is de werkelijke geschiedenis.

Geschiedenis is wat kinderen normaal op school leren, als het vak tenminste niet is geschrapt.

Dat is heel wat anders dan de werkelijke geschiedenis. Het eerste is voor een groot deel fictie, het tweede is zoals dingen werkelijk zijn gebeurd.

Zo heb je voor wat betreft de Titanic ook de geschiedenis en de werkelijke geschiedenis. Wij gaan ons bezighouden met de werkelijke geschiedenis.

Dat er iets niet in de haak was met de Titanic blijkt wel uit het feit dat de overlevenden van de bemanning na de redding werden vastgehouden en pas weg mochten toen ze een document hadden ondertekend. Een document waarin ze onder de voorwaarden van de Official Secret Acts, beloofden voor altijd hun mond dicht te houden over de werkelijke gebeurtenissen in de nacht van 14 op 15 april 1912.

Bovenstaande staat in een boek, geschreven door Robin Gardner met de titel: "Titanic, the Ship that Didn't Sink" .

Zo wordt er in het boek geschreven dat Edward Smith, kapitein van de Titanic, één van de meest ervaren kapiteins was in de Noord Atlantische wateren. Al meer dan een kwart eeuw had hij de oversteek gemaakt in allerlei soorten weersomstandigheden. Maar ook dat Edward Smith van te voren wist dat zijn schip zou zinken.

Hij wist precies waar de ijsbergen zich bevonden. Op geheim bevel van zijn baas, JP Morgan, stuurde hij de Titanic met volle kracht en een snelheid van 22 knopen op een maanloze nacht dwars door een gebied met ijsbergen dat maar liefst 80 vierkante mijl groot was.

De handelingen van Smith pasten totaal niet bij zijn karakter. Volgens traditie ging kapitein Smith ten onder samen met zijn schip. De vraag is of Smith überhaupt had mogen overleven, zelfs als hij daar kans toe had gezien.

De volgende opname laat kapitein Smith zien aan boord van de Olympic in New York, kort voor vertrek in 1911. Er wordt vaak gezegd dat onderstaande opname is gemaakt aan boord van de Titanic, maar dat schijnt niet waar te zijn.


Het is een bekend feit dat er niet voldoende reddingsboten waren voor alle passagiers en bemanning. Een aantal van die reddingsboten verlieten het schip terwijl ze maar voor een kwart bezet waren.

Verder gaf de kapitein opdracht om witte vuurpijlen te gebruiken in plaats van de rode die worden gebruikt bij een ramp. Andere schepen die de witte vuurpijlen zagen dachten dat er een feestje gaande was op de Titanic waarbij vuurwerk werd afgestoken.

Robin Gardner stelt in zijn boek dat hij veel meer onregelmatigheden aantrof. Dingen die op zich misschien niet zo schokkend zijn, behalve als je ze op een rijtje zet, want dan ontstaat een nogal luguber verhaal. Een heel ander verhaal dan wij zien in alle films die inmiddels over dit schip zijn gemaakt.

Officieren die in de film optreden als helden, waren dat in werkelijkheid allerminst. Zo haalde één van hen onder dreiging van een pistool een kind uit de reddingboot en nam zelf die plek.

De verhalen over de botsing en de daaruit volgende schade komen niet overeen. Zo werd gezegd dat de passagiers nauwelijks iets merkten van de aanvaring, dit ondanks het feit dat het schip fikse structurele schade opliep. Zoals een gat van 1,6 meter in de buitenkant van de romp.

Later kwam er bewijs boven water dat men de ijbergen niet pas op zo’n 500 meter had waargenomen, maar al op een afstand van 17 kilometer. Dat was het moment waarop Gardner zich begon af te vragen of het schip misschien helemaal geen aanvaring met een ijsberg had gehad.

Heeft de Titanic eigenlijk wel een ijsberg geraakt? Wij hebben alleen maar de getuigenis van vier mensen die dit zeggen.

De Titanic was niet het enige schip op die locatie die nacht. Zo is er een foto waarop een verlaten rond dobberende reddingboot te zien is in andere kleuren die van de Titanic.

Dan is er het enorme gat in de romp. Samengedrukt ijs kan heel sterk zijn, maar is niet in staat om staal op deze manier te beschadigen.

Zowel het Britse als het Amerikaanse onderzoek worden beschouwd als witwas operaties. Er werd heel veel bewijs genegeerd en verklaringen van getuigen werden verdraaid of zelfs geheel gefabriceerd om het officiële verhaal passend te maken.

Van de 102 getuigen die door het Britten werden gehoord waren er slechts 2 passagiers. Geen van de getuigen (bemanning en passagiers), werden in de gelegenheid gesteld om zelf hun verhaal te vertellen. Tijdens het onderzoek mochten ze alleen vragen beantwoorden met ‘ja’ of ‘nee’.

De bemanning van de Californian, een schip dat die bewuste nacht in de buurt was, verklaarde later dat ze een schip met een gele schoorsteen hadden waargenomen vlakbij de Titanic. Een schip dat later nooit is geïdentificeerd.

Is het misschien dit schip geweest dat bewust een aanvaring met de Titanic heeft geforceerd? Dat het hele ijsberg verhaal slechts gebruikt is als een dekmantel?

Van de 173 overlevenden van de bemanning is verder nooit iets vernomen. Ze hebben ieder recht om ooit hun mond open te doen weggegeven door het ondertekenen van een document.

Er was hen verteld dat als ze wel hun mond zouden opendoen ze nooit meer werk zouden vinden. Niet bij de White Star Line, eigenaar van Titanic, of bij welke andere rederij dan ook. Dit betekende in die tijd dat hun gezinnen niet zouden overleven als zij geen werk hadden, dus hielden zij wijselijk hun mond.

Iemand die die nacht ook op de brug stond van de Titanic was Eerste Stuurman William Murdoch.

Deze heeft officieel zelfmoord gepleegd na de botsing terwijl men bezig was met de evacuatie van de passagiers. Hij is er ook van beschuldigd verschillende passagiers te hebben neergeschoten voordat hij zelfmoord pleegde. Zijn familie heeft dit altijd ontkend.

Is er misschien een heel andere verklaring voor de dood van Murdoch en ook kapitein Smith?

Zoals we bijvoorbeeld zien bij mensen zoals Hillary Clinton is het zelfmoorden van mensen een heel effectieve manier om ervoor te zorgen dat ze nooit meer iets zullen zeggen.

Het was tijdens de evacuatie van de passagiers op het schip natuurlijk een koud kunstje om beiden te vermoorden.

Misschien heeft diezelfde moordenaar (of moordenaars) ook een eind gemaakt aan het leven Guggenheim, Strauss en Astor. De rijke machtige mensen die absoluut geen centrale bank wilden voor Amerika.

Deze drie waren tenslotte het hoofddoel voor het doen zinken van de Titanic zoals duidelijk wordt gemaakt in dit eerdere artikel.