politiegeweld coronaprotesten  Dat was het sentiment in de jaren na de Tweede Wereldoorlog.

Het tot in detail opleggen aan een bevolking wat ze wel en niet mogen. Nooit meer een fascistische dictatuur.




Het volgende artikel is een bijdrage van Erick van Dijk.

“Dit nooit weer!” Dat was het sentiment in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, toen de volle breedte was doorgedrongen van de gruwelijkheden die zich in die periode hadden afgespeeld. Nooit meer die wreedheden. Het marginaliseren van minderheden. Het tot in detail opleggen aan een bevolking wat ze wel en niet mogen. Nooit meer een fascistische dictatuur.

De leden van Forum voor Democratie waren de enige volksvertegenwoordigers die poogden iets zinnigs in te brengen tegen de niet wetenschappelijk onderbouwde nonsens die voortkwamen uit het kabinet, afkomstig van de “experts” van het RIVM, en de zwaar beperkende maatregelen die op basis daarvan werden ingevoerd. Ze werden bespot, verguisd, zwart gemaakt. Maar wanneer zij vergelijking maakten met de periode voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog, hoe terecht misschien ook, dan was “Het Huis” te klein en de verontwaardiging omgekeerd evenredig groot. Dan werd direct de antisemitisme-kaart getrokken.

Maar iemand te bestempelen als antisemiet wordt een beetje moeilijk als degene die kritiek levert op “corona”beleid en vergelijkingen maakt met die vreselijke periode van zo’n tachtig jaar geleden van Joodse afkomst is.

Dat is de kracht van deze vijfdelige documentaireserie. Het is zowel een brute geschiedenisles als een overzicht van wat ons in die drie recente jaren is overkomen vanuit de optiek van overlevenden van wat algemeen bekend staat als de Holocaust, en hun nakomelingen. En lastig om maakster Vera Sharav, van Joodse komaf, antisemitisch te noemen, ook al gezien haar staat van dienst als voorvechter voor mensenrechten.

Aan het woord komen velen van Joodse afkomst, overlevenden en hun nakomeling die vertellen over verschillende aspecten van “corona”maatregelen en hoe zij daarin dezelfde tekenen zagen die aanwezig waren in het Duitsland van 1933 en daarna, en vergelijkingen trekken van hoe Joden toen werden behandeld en de ongevaccineerden in het “Corona”-tijdperk. Gezien hun afkomst kunnen zij natuurlijk niet worden gebrandmerkt als antisemiet.

Wie niet leert van de geschiedenis is gedoemd ze te herhalen. En, zoals we hebben kunnen zien, de mensheid is hardleers en slecht geïnformeerd. En het is voor mensen erg moeilijk om toe te geven dat ze het mis hadden, dat ze zich hebben laten misleiden door onjuiste informatie, verspreid door overheid en de eensluidende gevestigde media.

Nu kunnen we nog uitzien naar de teleurstelling die ongetwijfeld de parlementaire enquête rond “corona” gaat worden, waar de ondervraagden collectief zullen lijden aan geheugenverlies. Maar wij dienen niet te vergeten!