rsz vrachtwagenchauffeurDe EU beweegt zich in de richting van het openen van de interne markt voor niet-Europese vrachtwagenchauffeurs.

Ze worden voornamelijk verwacht te worden gerekruteerd uit Egypte, Bangladesh, Pakistan, Marokko, Tunesië en Kenia.



Iemand schrijft het volgende op X:

De EU beweegt zich in de richting van het openen van de interne markt voor niet-Europese vrachtwagenchauffeurs.

Ze worden voornamelijk verwacht te worden gerekruteerd uit Egypte, Bangladesh, Pakistan, Marokko, Tunesië en Kenia.

De Europese Commissie is nu van plan om procedures te vereenvoudigen en gemeenschappelijke regels vast te stellen om chauffeurs te beschermen tegen misbruik en eerlijke arbeidsomstandigheden voor niet-Europese chauffeurs te waarborgen.

Tot nu toe was het werven van chauffeurs van buiten de Unie het domein van particuliere bedrijven en individuele lidstaten.

Dit proces, vaak complex en tijdrovend, verschilt van land tot land.

De Europese Commissie stelt dat een uniforme juridische kader effectief het tekort aan professionele chauffeurs in Europa zal bestrijden door hen uit derde landen te werven.

Op verzoek van de Europese Commissie heeft de Internationale Wegvervoer Unie (IRU) een uitgebreid rapport opgesteld waarin alle aspecten van het in dienst nemen van chauffeurs van buiten Europa worden geanalyseerd.

Het rapport benadrukt de noodzaak om de visumprocedures te versnellen en de erkenning van beroepskwalificaties die buiten de EU zijn verkregen.

Volgens experts kan Europa alleen door dergelijke maatregelen realistisch ongeveer 500.000 vacatures in de transportsector van de EU invullen.

Een van de belangrijkste projecten die gericht zijn op het helpen implementeren van deze aannames is SDM4EU (Skilled Driver Mobility for Europe).

Als onderdeel van SDM4EU worden er momenteel procedures ontwikkeld om de legale en snelle tewerkstelling van chauffeurs in EU-lidstaten mogelijk te maken.

Pilotprojecten staan gepland om in de tweede helft van 2026 te beginnen.

De plannen van de EU en organisaties als de IRU voor 2026 kunnen worden gelezen als een bewuste keuze voor permanente demografische verandering in plaats van technologische oplossingen. Permanente demografische verandering is een andere uitdrukking voor wat we omvolking noemen.

De EU verkoopt dit als "circulaire migratie", maar de geschiedenis bewijst het tegendeel. Zodra een logistieke keten afhankelijk wordt van goedkope arbeid uit landen als Pakistan of Egypte, ontstaat er een economische verslaving.

(Circulaire migratie is een vorm van tijdelijke en herhaalde migratie, waarbij migrantenwerknemers meermaals heen en weer reizen tussen hun land van herkomst en een gastland, vaak voor werk)

In werkelijkheid wordt achter de schermen al erkend dat gezinshereniging de norm zal worden om deze mensen "vast te houden". Dit is geen tijdelijk gat vullen en zeker geen '' circulaire migratie". Dit is het fundament leggen voor een nieuwe bevolkingsgroep die volledig afhankelijk is van het systeem.

In de visie van het World Economic Forum (WEF) is de nationale staat een obstakel voor een efficiënte wereldmarkt. Het project SDM4EU past naadloos in hun Future of Jobs-filosofie.

Waar we hier in werkelijkheid over praten is een volgende stap van het Kalergiplan ook wel de "Melting Pot" genoemd.

Terwijl de EU beweert "families te willen steunen", creëert hun arbeidsmarktbeleid juist een omgeving waarin lokale Europese gezinnen verder onder druk komen te staan door steeds verder toenemende woningnood en stagnerende lonen.

Het meest verdachte aspect is dat de EU nu kiest voor menselijke import uit Afrika en Azië, terwijl de technologie voor autonome trucks en magazijnen in 2026 bijna klaar is voor grootschalige uitrol.

De enige logische conclusie is dan ook dat de migratie zelf het doel is, niet het transport van goederen.

Het chauffeurstekort wordt gebruikt als moreel schild om een omvolking door te drukken die anders nooit door de bevolking geaccepteerd zou worden.