rsz pinokkio 1We kennen het verhaal allemaal: een houten pop die wil veranderen in een echte jongen, een groeiende neus bij elke leugen en een wijze krekel als moreel kompas.

Maar wat als je weet dat Pinokkio veel meer is dan een waarschuwing voor jokkebrokken?


Volgens esoterische onderzoekers en symbolisten is het sprookje een gecodeerde handleiding voor de menselijke biologie en spirituele verlichting.

De sleutel tot dit geheim? Een piepklein orgaantje in je hersenen: de pijnappelklier.

De meest opvallende aanwijzing zit verscholen in de naam zelf. In het Italiaans is de naam van de pop een samenvoeging van twee woorden:

Pino: Pijnboom of dennenboom.

Occhio: Oog.

Letterlijk vertaald betekent Pinokkio dus "Dennen-oog".

Waarom is dit relevant?

De pijnappelklier (epifyse) dankt zijn naam aan zijn vorm, die exact lijkt op een kleine dennenappel. In talloze spirituele tradities staat deze klier bekend als het Derde Oog, de poort naar hoger bewustzijn. Pinokkio is dus, heel letterlijk, een verhaal over het "oog van de dennenappel".

In het begin van het verhaal is Pinokkio een marionet. Hij heeft geen eigen wil en wordt bewogen door touwtjes (zijn driften en externe krachten). In de esoterie staat dit symbool voor de "niet-ontwaakte" mens: we denken dat we vrij zijn, maar we reageren simpelweg op prikkels van buitenaf.

De transformatie van hout (materie) naar vlees en bloed (geest) staat symbool voor het proces van verlichting. Om een "echte jongen" te worden, moet Pinokkio zijn lagere instincten overwinnen.

Het verhaal zit vol met anatomische en spirituele metaforen:

Wanneer Pinokkio toegeeft aan puur plezier en luiheid, verandert hij in een ezel. Dit symboliseert het "verbeesten" van de mens wanneer de hogere hersenfuncties (en de pijnappelklier) niet worden gebruikt.

De afdaling in de buik van de walvis is een klassiek symbool voor introspectie. Je moet diep in je eigen duisternis duiken om je "vader" (je goddelijke oorsprong of hogere zelf) terug te vinden.

Japie Krekel is niet zomaar een geweten; hij wordt gezien als de pneuma of de spirituele vonk die ons de weg wijst door de materiële chaos.

Is dit vergezocht? Misschien.

Maar de auteur van Pinokkio, Carlo Collodi, was een actieve vrijmetselaar. Voor de vrijmetselarij is de reis van de "ruwe steen" naar de "gepolijste steen" de kern van hun leer.

Pinokkio’s reis van een blok hout naar een bezield mens past naadloos in dit wereldbeeld.

Of je nu gelooft in de spirituele kracht van de pijnappelklier of niet, de link tussen "Pino" en "Occhio" is een fascinerend detail dat laat zien dat oude sprookjes vaak diepere wortels hebben dan we op het eerste gezicht denken.

De volgende keer dat je deze klassieker ziet, kijk je wellicht met heel andere ogen naar die houten neus.

Zit er een verborgen meester in ons allemaal, wachtend om de touwtjes door te knippen? Volgens Pinokkio is het antwoord een volmondig: ja.