Hoe kun je een klimaatontkenner zijn als 97% van de wetenschappers het eens is over de door de mens veroorzaakte klimaatverandering?

Dat is het argument dat critici steevast om de oren geslingerd krijgen. Maar wie verder kijkt dan de krantenkoppen, ziet een organisatie die van binnenuit scheurt.

Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) presenteert zichzelf als hét VN-lichaam voor het beoordelen van klimaatwetenschap.

We herinneren ons allemaal de woorden van de secretaris-generaal van de VN, die onlangs verklaarde dat het tijdperk van 'opwarming' voorbij is en we de fase van 'mondiaal koken' zijn binnengetreden. Maar terwijl de retoriek extremer wordt, keren de wetenschappers achter de schermen de organisatie de rug toe.

46 wetenschappers stappen op

Het verhaal dat "alle wetenschappers op één lijn zitten" is een fabeltje. Inmiddels hebben 46 IPCC-wetenschappers hun ontslag ingediend of zich openlijk gedistantieerd. Hun reden? Ze worden niet gehoord zodra hun bevindingen afwijken van het politieke narratief.

De kritiek is niet mals en raakt de kern van de wetenschappelijke integriteit. Hier zijn enkele spraakmakende verklaringen van experts die bij het proces betrokken waren:

• Dr. John Christy: "Wat het publiek niet weet, is dat de meeste wetenschappers die bij het IPCC betrokken zijn, het er niet over eens zijn dat de aarde gevaarlijk opwarmt. De bevindingen worden consequent verkeerd voorgesteld of gepolitiseerd."

• Dr. Philip Lloyd: "Ik heb voorbeelden gevonden waarin de samenvattingen voor beleidsmakers precies het tegenovergestelde beweerden van wat de wetenschappers daadwerkelijk hadden geschreven."

• Dr. Rosa Compagnucci: "De mens heeft slechts een paar tienden van een graad bijgedragen. De zon is de werkelijke drijfveer van ons klimaat."

• Dr. Johannes Oerlemans: "Het IPCC is te politiek geworden. Veel wetenschappers konden de roep van roem en onderzoeksgeld niet weerstaan en waren bereid hun integriteit op te offeren voor de doctrine van de menselijke opwarming."

De 'Samenvatting voor Beleidsmakers': Een politiek filter

De grootste frustratie onder de opgestapte wetenschappers is de zogenaamde Summary for Policymakers. Volgens Dr. Andrew Lacis heeft deze samenvatting "geen enkele wetenschappelijke waarde" en leest het als een pamflet van Greenpeace-activisten.

Wetenschappers zoals Dr. Robert Balling en Dr. Robert Davis wijzen erop dat cruciale data — zoals het ontbreken van versnelde zeespiegelstijging of satellietmetingen die koeling laten zien — simpelweg uit de definitieve beleidsteksten worden geschrapt omdat ze niet in het rampverhaal passen.

Een vicieuze cirkel van indoctrinatie

Terwijl ervaren onderzoekers de theorie van antropogene opwarming (AGW) zien ontrafelen, wordt het stokje overgedragen aan een nieuwe generatie universiteitsverlaters. Zij zijn volledig geschoold in de leer van de 'consensus'. Het resultaat is een eindeloze cyclus van controle door onwetendheid, waarbij kreten als "De wetenschap is eruit!" als religieuze dogma's worden gepredikt.

Dr. Paul Reiter verwoordt het scherp: "Het idee dat de wetenschap 'vaststaat', is een obsceniteit. De feiten worden verdraaid door mensen die geen wetenschapper zijn."

Terug naar de realiteit

Ondanks de politieke druk laten de natuurkrachten zich niet dwingen. Terwijl beleidsmakers zich fixeren op CO2​, wijzen onafhankelijke onderzoekers op de zon die afkoelt, veranderende straalstromen en de invloed van kosmische straling op wolkenvorming.

De werkelijke uitkomst van deze natuurlijke processen?

Geen 'mondiaal koken', maar extreme schommelingen die uiteindelijk kunnen leiden tot mondiale afkoeling.

Het IPCC-kaartenhuis vertoont diepe barsten, en de vraag is niet óf het valt, maar wanneer de publieke opinie de feiten achter de ideologie zal ontdekken.

"Ik krijg een onvrijwillige kokhalsreflex wanneer iemand zegt dat de wetenschap vaststaat. Iedereen die dat denkt, leeft in een fantasiewereld."

— Dr. Murry Salby