Terwijl de officiële cijfers nog laag zijn, lijkt de mediacampagne rondom het hantavirus op volle toeren te draaien.Is dit een reële dreiging, of wordt de situatie gebruikt om het vastgelopen Pandemieverdrag van de WHO vlot te trekken?
De uitbraak van het hantavirus blijft de gemoederen bezighouden. Hoewel het er vooralsnog niet naar uitziet dat ze deze nieuwe 'dreiging' kunnen omdopen tot een wereldwijde pandemie, heeft deze mediashow waarschijnlijkt toch wel groot nut voor de machthebbers achter de schermen.
Kit Knightly is in ieder geval die mening toegedaan en schrijft onder andere het volgende:
De teller staat momenteel op elf gevallen, waarvan er negen zijn "bevestigd" via PCR-tests. De Franse overheid houdt vijf passagiers van een cruiseschip in isolatie, inclusief iedereen met wie zij contact hebben gehad.
Men vreest dat het virus is gemuteerd. Ondertussen rept een Nederlands ziekenhuis zich om de verspreiding in te dammen na een "protocolfout".
Plotseling duikt het spookbeeld van "asymptomatische gevallen" weer op. "Experts" waarschuwen dat het virus wel eens besmettelijker zou kunnen zijn dan voorheen werd aangenomen, en de directeur-generaal van de WHO adviseert ons voor te bereiden op meer besmettingen.
Om de zaken in perspectief te plaatsen: hantavirussen zijn in grote delen van de wereld endemisch. Volgens de meest recente wetenschappelijke literatuur is de kans op overdracht van mens op mens uiterst klein. De bewijslast ondersteunt de claim van menselijke overdracht simpelweg niet.
Sterker nog: een paar jaar geleden was er een aanzienlijk grotere uitbraak van het hantavirus met meer dan 30 gevallen en 11 doden. Daar hoorde u destijds vrijwel niets over.
Waarom dan nu deze paniek?
Sommige berichten grenzen aan het absurde. Neem de Britse luchtmacht die via een spectaculaire parachutesprong voorraden dropte voor één "vermoedelijk" geval op het afgelegen eiland Tristan da Cunha.
Het is een verhaal dat zo uit de begindagen van de coronacrisis had kunnen komen.
"Geen nieuwe Covid", maar wel een waarschuwing.
De WHO benadrukt vooralsnog dat het risico voor het publiek laag is en dat er "geen tekenen zijn van een grotere uitbraak".
Keer op keer horen we: "Dit is geen nieuwe Covid." Maar als dat zo is, waarom is het dan wereldnieuws?
De aanwijzingen zijn te vinden in de politieke hoek.
Devi Sridhar, een bekende stem uit de coronaperiode, schreef in The Guardian dat de WHO de leiding heeft genomen in een "gecoördineerde en geïntegreerde respons". Ze prijst de samenwerking tussen verschillende overheden bij het volgen van quarantaineprotocollen.
En daar wringt de schoen. Want weet u wat die samenwerking nog makkelijker zou maken?
Een internationaal verdrag, ook wel een pandemieverdrag genoemd.
Het is geen geheim dat dit langverwachte document momenteel vastzit in een diplomatieke modderpoel. Op 1 mei meldde France24 dat de onderhandelingen over het verdrag waren vastgelopen.
Lidstaten zijn verdeeld over het zogenaamde Pathogen Access and Benefit-Sharing (PABS) systeem—de afspraken over hoe informatie over gevaarlijke ziekteverwekkers wordt gedeeld.
Toen de gesprekken stokten, verklaarde WHO-baas Tedros Adhanom Ghebreyesus: "We moeten de openstaande kwesties met spoed aanpakken, want de volgende pandemie is een kwestie van wanneer, niet of."
Kort daarna dook de hantavirus-uitbraak op. En plotseling is de terminologie in de media overal hetzelfde: het is een "wake-upcall".
The Washington Post: "De uitbraak is een waarschuwing die de wereld niet kan negeren... het laat zien hoe onvoorbereid de wereld blijft."
Health Policy Watch: "Experts roepen op tot herziening van de wereldwijde respons nu het Pandemieverdrag vastloopt."
Dr. Peter Hotez: "Dit is een goede wake-upcall; een herinnering dat we op nationaal en internationaal niveau niet klaar zijn."
Zie je het patroon al?
Laten we de gebeurtenissen van deze maand op een rij zetten:
1 mei: Onderhandelingen over het Pandemieverdrag lopen vast.
11 mei: Hantavirus-uitbraak wordt bestempeld als "wake-upcall".
Volgende week: De jaarlijkse Wereldgezondheidsvergadering (WHA) van de WHO vindt plaats.
Een memo van denktank Chatham House stelt dat "hervorming van de mondiale gezondheidszorg niet kan wachten" en roept de vergadering op om "moedige stappen" te zetten wat betreft het pandemie-akkoord.
De timing is op zijn zachtst gezegd opvallend.
Als je een gokje zou moeten wagen: wat denkt je dat er volgende week in Genève gaat gebeuren?


