rsz christenen nigerieIedere twee uur wordt er een christen gedood in Afrika. Niet door een noodlottig ongeval, maar door het zwaard van religieus fanatisme.

Wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd haar te herhalen. De waanzin van vandaag is slechts een voortzetting van de terreur van gisteren.



Terwijl in de savannes van Nigeria en de valleien van Libanon het bloed van christenen vloeit, klinkt in de westerse wereld een oorverdovende stilte.

We zijn getuige van een historisch schouwspel waarin de daders worden gefêteerd, de slachtoffers worden genegeerd en de 'leiders van de vrije wereld' gezellig poseren met de architecten van de chaos.

Iedere twee uur wordt er een christen gedood in sub-Sahara Afrika. Niet door een noodlottig ongeval, maar door het zwaard van religieus fanatisme. Het is een lopende-band-slachting die in elke andere context de voorpagina's van de Volkskrant en Trouw zou domineren.
Maar bij Jinek en Nieuwsuur blijft de tafel leeg. Geen emotionele pleidooien, geen 'Rode Lijn'-demonstranten die de straat opgaan voor de tienduizenden vermoorde Nigerianen.

Waarom? Omdat deze slachtoffers niet passen in het narratief van de moderne machtselite. Zij zijn de "verkeerde" soort slachtoffers.

Hun lijden dient geen politiek doel. Sterker nog: hun bestaan herinnert ons aan een fundament dat de sekte in de achtergrond liever vandaag dan morgen ziet instorten.

Wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd haar te herhalen.

De waanzin van vandaag is slechts een voortzetting van de terreur van gisteren.

In 1917 zagen we hoe een kleine, fanatieke groep de macht greep in Rusland. De rapporten van diplomaten zoals de Nederlander Oudendijk waren kristalhelder over de aard van deze coup, maar ze werden in de doofpot gestopt.

De systematische vernietiging van de christelijke ziel van Rusland was geen toeval; het was een doelbewuste wraakoefening op de 'oude orde'.

Wat velen is opgevallen is de intense haat die de Bolsjewieken hadden voor alles wat traditioneel Russisch was. Zoals de bekende schrijver Aleksandr Solzjenitsyn die ooit zei:

Je moet begrijpen dat de leidende Bolsjewieken die Rusland overnamen niet Russisch waren. Ze haatten de Russen. Ze haatten de christenen. Gedreven door een etnische haat martelden en slachtten ze miljoenen Russen af zonder ook maar een greintje spijt of mededogen. De oktober revolutie was niet wat jullie in Amerika de Russische revolutie noemen. Het was een invasie en bezetting van Rusland. Nooit in de menselijke geschiedenis van welk land dan ook hebben mensen meer geleden dan mijn landgenoten als gevolg van afgrijselijke misdaden dan die zijn uitgevoerd door de met bloed doordrenkte handen van de Bolsjewieken. De Bolsjewieken hebben de grootste menselijke slachtpartijen ooit uitgevoerd. Het feit dat een groot deel van de wereld dit niet weet is bewijs dat de wereldwijde media in handen is van de daders.

Het accent van de Bolsjewieken lag op het vernietigen van de traditionele Russische cultuur, en dan in het bijzonder het Russisch orthodox christendom. Voor antisemitisme kreeg men de doodstraf. Het verleden werd uitgewist, de leugen werd de waarheid.

Vandaag zien we dezelfde patronen. De namen op de lijsten van de vroege Sovjet-commissariaten vinden hun moderne equivalent in de adviseurs die nu in de schaduw van presidenten staan. De gezichten achter de troon — de Greenblatts en de Adelsons van deze wereld — dienen een agenda die mijlenver verwijderd is van het behoud van de christelijke beschaving.

 Amerika, het land dat zich profileert als het 'Baken van het Christendom', fungeert in werkelijkheid als de gastheer voor de machten die de christelijke wereldorde ontmantelen.

Terwijl de Amerikaanse achterban bidt voor redding, schudt hun 'redder' de hand van degenen die de touwtjes in handen hebben. Het is een theaterstuk waarbij de kijker denkt dat hij de regisseur kiest, terwijl de regisseur al decennia in de coulissen lacht.

Misschien wel het meest krankzinnige element is de rol van de christenen zelf. In een vlaag van morele zelfmoord steunen westerse kerken en 'deugers' de ideologieën die hun eigen broeders en zusters in Afrika en het Midden-Oosten uitroeien. Men preekt tolerantie tegenover de intoleranten en financiert de eigen beul.

De wereld kijkt weg van Libanon, waar het christelijke erfgoed wordt verpulverd in een geopolitiek schaakspel dat door anderen is uitgezet. Men kijkt weg van de brandende kerken in Nigeria. De stilte is niet slechts een gebrek aan informatie; het is een bewuste keuze.

Een keuze voor de vergetelheid.

De klok tikt. Iedere twee uur opnieuw.