Nauwelijks is de mediastorm met betrekking tot het hantavirus enigszins geluwd, of ebola komt weer om de hoek kijken.

Volgens de WHO voldoet de uitbraak in Afrika nog niet aan de criteria voor een pandemische noodsituatie. 

Een van de grootste fouten die planners maakten in hun streven naar permanent medisch autoritarisme tijdens de Covid-pandemie, was dat ze iets te veel in hun nopjes waren.

Talloze hooggeplaatste functionarissen van het WEF, de WHO, het Imperial College of London en een heel leger aan politici waren dolenthousiast en schepten publiekelijk op over alle macht die ze naar zich toe zouden trekken, terwijl de massa in angst wegkroop voor een virus met een gemiddeld overlevingspercentage van 99,8%.

Deze arrogantie had een onverwacht positief effect waar men niet op had gerekend. Het zorgde voor het ontwaken van miljoenen voormalige sceptici die inmiddels fervente "complottheoretici" zijn geworden.

Vandaag de dag is het vermogen van de elitaire klasse om de bevolking in een nieuw pandemisch theater te lokken aanzienlijk verminderd.

Niemand gelooft hen meer. En zelfs al zou er sprake zijn van een legitieme biologische dreiging, dan nog zal niemand een corrupte organisatie als de WHO vertrouwen om het probleem op te lossen.

We hebben de gevolgen van de Covid-farce onlangs nog gezien bij de hysterie rond het Hantavirus, dat er ondanks de enorme opgevoerde show niet in is geslaagd om enige merkbare reactie bij het publiek los te maken.

Zoals Zerohedge een paar dagen geleden al opmerkte, is de WHO ontmaskerd als een verspreider van pandemische desinformatie en wordt de organisatie niet langer vertrouwd door het publiek.

De VS onder de regering-Trump heeft om deze redenen de organisatie verlaten, waardoor de WHO minstens 20% van haar totale financiering is kwijtgeraakt. De organisatie verkeert nu in erbarmelijke financiële omstandigheden. In reactie hierop voeren de VN en de gevestigde media een spincampagne om de WHO als onmisbaar te presenteren.

Bij het Hantavirus is de overdracht van mens op mens zeldzaam en dit gebeurt alleen bij de Zuid-Amerikaanse (of Andes-) stam. Besmetting is moeilijk; het virus gaat over van de ene persoon op de andere via "langdurig contact", waarbij vaak lichaamsvloeistoffen een rol spelen.

De hysterie over het Hantavirus is uitgebleven en het verhaal is snel aan het doodbloeden. In reactie daarop zoeken de WHO en directeur-generaal Tedros Adhanom Ghebreyesus opnieuw de media op om een nieuwe "Ebola-dreiging" in de Democratische Republiek Congo aan te kondigen.

Tedros roept op tot "mondiale solidariteit" (en meer geld) in reactie op de uitbraak, die tot nu toe naar verluidt 13 mensen heeft besmet. Er dient te worden opgemerkt dat de DRC sinds de jaren zeventig minstens 17 Ebola-uitbraken heeft gekend, en geen enkele daarvan heeft geleid tot een wereldwijde pandemische dreiging. De retoriek van "mondiale eenheid" is bekend; veel van dezelfde taal werd gebruikt tijdens de Covid-pandemie.

De laatste keer dat de VS een "kantje-boord-situatie" met Ebola had, was in 2014, toen de CDC meer dan een dozijn dragers in de VS identificeerde, en twee sterfgevallen. Het eindresultaat? Er gebeurde niets, ondanks een mediastorm waarin werd beweerd dat een dodelijke plaag voor de deur stond.

Het is te toevallig dat de WHO substantiële financiering en geopolitieke invloed verliest, en dat alledaagse uitbraken plotseling door de media worden behandeld als naderende rampen.