Zo langzamerhand moet er toch wel een belletje gaan rinkelen bij al die mensen die nog steeds blind vertrouwen hebben in de overheid.
Zo wordt er in Australië door ambtenaren aan de deur geklopt omdat ze vragen hebben over je seksleven.
Het patroon is overal ter wereld een beetje hetzelfde. Zoveel mogelijk informatie vergaren over de burgers. Iets wat vaak begint op basis van vrijwilligheid en dan voordat je het weet is het verplicht.
Zo heb je in ons land het Centraal Bureau voor de Statistiek, CBS. Als je de pech hebt als kleine onderneming te worden geselecteerd door deze drammers, dan maak je borst maar nat. Uren en uren ben je bezig om hun vragen te beantwoorden of dit door een dure boekhouder te laten doen. Deze kosten zijn uiteraard voor eigen rekening en als je weigert om de vragen te beantwoorden, dan hebben ze ook al een oplossing:
“De boete is een bedrag ineens dat door de Directeur-Generaal van de Statistiek wordt opgelegd naar aanleiding van het niet, niet tijdig of niet volledig verstrekken van de gevraagde gegevens aan het CBS. De boete bedraagt ten hoogste € 16.000,-- (artikel 43, eerste lid, CBS-wet).”
Zo was er ook in Australië een onderzoek van het Australian Bureau of Statistics wat in eerste instantie vrijwillig was. Het betreft hier een onderzoek naar privé personen en gaat over zaken zoals werkeloosheid, maar ook over dingen zoals het seksleven van iemand. Het is inmiddels absoluut niet vrijwillig meer, je bent nu wettelijk verplicht om die vragen te beantwoorden.
En waar het CBS het (nu) nog beperkt houdt tot de post, in Australië staan de ondervragers gewoon ongevraagd aan je voordeur. Nietsvermoedend zit je in je zitkamer, er wordt aangebeld en het volgende moment worden er je door een wildvreemde vragen gesteld over je seksleven die je bovendien verplicht bent te beantwoorden.
Zo werd in Australië aan de deur aan een man gevraagd hoeveel en welk type seksuele partners zijn vrouw had. Als je dan weigert dit soort vragen te beantwoorden riskeer je een boete of zelfs gevangenisstraf.
Dit onderzoek werd ooit door de regering van Australië in de jaren zestig van de vorige eeuw in het leven geroepen om informatie te krijgen over werkeloosheid in bepaalde gebieden. Dat was nog in de tijd dat niet alles vastgelegd werd in databases. Nu men alles over werkeloosheid met een druk op de knop te weten kan komen, wordt ditzelfde onderzoek nog steeds uitgevoerd door mensen die langs de deuren gaan.
Alleen nu wordt er veel meer gevraagd dan alleen over werkeloosheid. Ook daar is het net als met het CBS. Als ze je eenmaal hebben uitgekozen, blijven ze terugkomen met meer vragen. Volgens een inwoner van Australië is de enige manier om er onderuit te komen, heel snel verhuizen.
Vorig jaar waren er 1.500 mensen die weigerden mee te werken en 94 daarvan zijn daadwerkelijk vervolgd door Justitie. Op dit moment worden er 350.000 huishoudens in Australië iedere maand lastiggevallen en ongetwijfeld zal dit verder worden uitgebreid. De enige vragen die je niet verplicht bent om te beantwoorden zijn de vragen over religie.
Bron: